Burma's Mother Day (at The full day of Pyar Tho)

အေမေန႔ အခမ္းအနားမ်ား ဗမာျပည္တ၀ွမ္း ၀ွဲခ်ီး ဆင္ယင္ က်င္းပခဲ့ၾက

(၁၀၊ ဇန္န၀ါရီ၊ ၀၀၉)

ျပာသိုလျပည့္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ အေမေန႔ အထိမ္းအမွတ္ အခမ္းအနားမ်ားကို ဗမာျပည္တ၀ွမ္း ၿမိဳ႕ ႔ႀကီး၊ ၿမိဳ႕ ႔ငယ္ အေတာ္မ်ားမ်ားတြင္ က်င္းပခဲ့ၾကသည္။

စာေရးဆရာ၊ ရုပ္ရွင္ဒါရိုက္တာ သြားေလသူ ဆရာႀကီး အကယ္ဒမီ ဦးသုခ ၏ စတင္ႀကိဳးပမ္းမႈျဖင့္လြန္ခဲ့ေသာ (၁၂) ႏွစ္မွ စတင္ၿပီး မႏၱေလးၿမိဳ ႔တြင္ စတင္က်င္းပခဲ့သည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ ျပာသိုလျပည့္ေန႔ ေရာက္ေလတိုင္း အေမေန႔ အခမ္းအနားမ်ားကို က်င္းပလာခဲ့ၾကရာ ယခုအခါ ဗမာျပည္၊ ၿမိဳ ႔ႀကီး ၿမိဳ ႔ငယ္ အေတာ္မ်ားမ်ားသို႔ အေမေန႔ က်င္းပသည့္ အစဥ္အလာမ်ား ပ်ံ ႔ႏွံ႔သြားေလသည္။

ယခုႏွစ္တြင္လည္း (၁၃)ႀကိမ္ေျမာက္ အေမေန႔ အခမ္းအနားမ်ားကို မႏၱေလးၿမိဳ ႔အပါအ၀င္ ၿမိဳ ႔ႀကီး၊ ၿမိဳ႕ ႔ငယ္မ်ား၌ က်င္းပခဲ့ၾကၿပီး အခမ္းအနားအသီးအသီးတြင္ စာေရးဆရာ/ကဗ်ာဆရာမ်ား၊ စာေပ၀ါသနာရွင္မ်ား အစရွိသူတို႔က ေဟာေျပာျခင္း၊ ကဗ်ာ/စာ ရြတ္ဖတ္ျခင္း/ေ၀ငွျခင္းမ်ား ျပဳလုပ္ခဲ့ၾကေၾကာင္း သိရပါသည္။

-----------------------------------------------------------------------------------------------

အေမေန႔ သတင္းမ်ားကို ေအာက္ပါ လင့္ခ္မ်ားတြင္ ဆက္ဖတ္ႏိုင္ပါသည္။

၁။ အေမ့ေျခရာ သို႔ မိဘေျခရာ ခံယူႏိုင္ၿပီ ...
၂။ အေမေန႕ အခမ္းအနားမ်ားက်င္းပ
၃။ အေမေန႔ အမွတ္တရ

Rights and Freedom in Prison (2)

Palen Creek Correctional Centre
(annexed to Wolston Correctional Centre)

Palen Creek Correctional Centre is situated about 100 kilometres south of Brisbane and is designed for low security male prisoners.

The centres operates industries such as cattle (the centre has a mixed herd of approximately 300 beef cattle) and farm produce which supply the centre's kitchens.

By striving to achieve a world class correctional centre within an open campus style rural environment, the centre maximizes opportunities for prisoners to participate in and benefit from high quality rehabilitative programs.

Last updated: 16 July 2008

http://www.dcs.qld.gov.au/About_Us/The_Department/Custodial_Corrections Palen_Creek_Correctional_Centre/index.shtml

(Here, I want to say, 'Special Thanks' to Ko Thu for this link)

-----------------------------------------------------------

Rights and Freedom in Prison (1) - in myanmar font

(လူ႕အခြင့္အေရးေထာင္ (သို႔မဟုတ္) လြတ္လပ္စြာ ေနရေသာ ေထာင္ -ယမထာ-)

DTS article on R2P in Burmese

`အာ-တူး-ပီ´
- တင့္ေဆြ -

(Cyclone Nargis Victims of Burma, Photo- BigBBrown)

(အာ-တူး-ပီ) သည္ (နာဂစ္)ေဘးဒုကၡဆိုးၾကီး က်ေရာက္ခ်ိန္၌ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီ လႈတ္ရွားမႈအတြင္း စတင္၀င္ေရာက္ လာခဲ့ေသာ အသံုးအႏံႈးတခုျဖစ္ပါသည္။ Responsibility to protect (R2P or RtoP) ကို တိုက္ရိုက္ဘာသာျပန္ပါက “အကာအကြယ္ေပးရန္ တာ၀န္ရွိျခင္း” ပင္ျဖစ္သည္။ အမွန္မွာ ကမၻာတြင္ ၄င္းအသံုးေပၚခဲ့သည္မွာ မၾကာေသးပါေခ်။

၁၉၂ ႏိုင္ငံတက္ေရာက္ခဲ့သည့္ ၂၀၀၅၊ စက္တဘၤာ ၁၄-၁၆ ကမၻာ့ထိပ္သီးအစည္းအေ၀း၏ရလဒ္အရ၊ အၾကိမ္ ၆၀ ေျမာက္ ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံၾကီးမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အပိုဒ္ ၁၃၈-၁၃၉-၁၄၀ အျဖစ္ ေအာက္ပါ ရာဇ၀တ္မႈၾကီးေလးမ်ိဳး အတြက္ “စုေပါင္း အကာအကြယ္ေပးရန္ တာ၀န္ရွိေၾကာင္း” တညီတညြတ္ သေဘာတူခဲ့ၾကေပသည္။

၁) Genocide လူမ်ိဳးျပဳန္းအာင္သတ္ျဖတ္ျခင္း၊
၂) War crimes စစ္ရာဇ၀တ္မႈမ်ား၊
၃) Ethnic cleansing လူနည္းစုမ်ားအားရွင္းပစ္ျခင္းႏွင့္
၄) Crimes against humanity လူသားမ်ိဳးႏႊယ္အေပၚက်ဴးလြန္ေသာရာဇ၀တ္မႈတို႕ျဖစ္ၾကသည္။

ဆိုလိုသည္မွာ အစိုးရမ်ားသည္ ၄င္းတို႕၏ျပည္သူျပည္သားမ်ားအား အထက္ပါအမႈအခင္းၾကီးမ်ားမွ အကာအကြယ္ေပးရန္ တာ၀န္ရွိသည္။ အလားတူ ႏိုင္ငံတကာအသိုင္းအ၀ိုင္းကလည္း (ကမၻာ့ကုလသမဂၢမွတဆင့္) ၀င္ေရာက္ အကာအကြယ္ေပးရန္ တာ၀န္ရွိလာေပသည္။ ယင္းျဖစ္ေပၚလာမႈမွာ ၁၆၄၈ ကတည္းက Peace of Westphalia အရ သတ္မွတ္လက္ခံလာခဲ့သည့္ Sovereign equality အခ်ဳပ္အျခာအာဏာတူညီမႈကို အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုသည့္ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒ၏အခန္းက သိသိသာသာ ေရွ႕တန္းတက္လာျခင္းပင္ျဖစ္ပါသည္။

လူသားမ်ားသည္ မိသားစုအသြင္ညီညြတ္မႈအရ ဂုဏ္သိကၡာရွိေသာ ေယာက္်ား-မိန္းမ ဟူ၍ အသိအမွတ္ျပဳခံလာရျခင္း သေဘာလည္း ေဆာင္ေပသည္။ သို႕ရာတြင္ (အာ-တူး-ပီ)၏ သက္ေရာက္မႈမ်ားမွာ အျငင္းပြါးဘြယ္ ျဖစ္ေနဆဲရွိပါသည္။ စစ္ေရးနည္းမဟုတ္သည့္ သံတမန္ေရး၊ လူသားခ်င္းစာနာမႈႏွင့္ ျငိမ္းခ်မ္းေသာနည္းလမ္းမ်ား သံုးျခင္းကိုမူ မ်ားစြာ အျငင္းမပြါးေခ်။ စစ္ေရးပိုင္းကို အမ်ားစုက လက္မခံႏိုင္ၾကေသးေစကာမူ၊ Asylum ႏိုင္ငံေရးခိုလံႈခြင့္ေပးျခင္း အပါအ၀င္ IDP ေခၚ ကို္ယ့္တိုင္းျပည္ထဲမွာပင္ အတင္းအဓမၼေနရာေဒသ အေရႊ႕ခံရသူမ်ားအား အကာကြယ္ေပးျခင္း စသည္တို႕မွာ ေကာင္းေသာ အစပ်ိဳးမႈမ်ားပင္ ျဖစ္ပါသည္။

ႏိုင္ငံတကာဥပေဒဖြင့္ဆိုခ်က္ကို တိုင္းျပည္တခု၏ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္မႈဘက္မွ ခ်ဥ္းကပ္ျခင္းကိုသာ အားသန္ ေနခဲ့သည္မွာ ယေန႕အထိျဖစ္ပါသည္။ ဒုတိယကမၻာစစ္၏ ဆိုး၀ါးေသာအနိဌာရံုမ်ားကို ေတြ႕ျမင္ျပီးသည့္ေနာက္ပိုင္းတြင္မူ၊ လူသားအေရးဘက္က ပို၍စဥ္းစားလာခဲ့ၾကရာ၊ ၁၉၄၈ခုႏွစ္က စတင္လက္ခံလာခဲ့သည့္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရး ေၾကညာစာတမ္းသည္ ကနဦးေျခလွမ္းပင္ျဖစ္ေပသည္။ ယေန႕ဆိုလ်င္ လူ႕အခြင့္အေရးတြင္ တဦးခ်င္း အခြင့္အေရးအထိပင္ ေျပာဆိုလာေနၾကပါျပီ။

“လူသားခ်င္းစာနာေသာအားျဖင့္ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ေရး” ဟူေသာ Humanitarian intervention သည္ ၁၉၉၉ အကုန္ (ဗင္းနစ္)၌ ျပဳလုပ္သည့္အစည္းအေ၀းမွ စတင္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။ ၁၉၉၇ (ဆာရာလီယြန္း)ျပႆနာၾကီးျပီးစျဖစ္ပါသည္။

၂၀၀၀ခုႏွစ္က ယင္းတိုင္းျပည္တြင္ ျဗိတိန္၏ ေအာင္ျမင္ခဲ့ေသာ (ေအာ္ပေရးရွင္း-ပဲလစ္ဆာ) Operation Palliser ေၾကာင့္ လိုအပ္သည့္ စစ္ေရး၊ အတိုင္းအတာ၊ စသည္တို႕ကို က်ယ္က်ယ္ျပန္႕ျပန္႕ ဆန္းစစ္လာၾကရသည္။ သို႕ရာတြင္ ကုလသမဂၢ၏ “မထိေရာက္မႈ"မွာ ေပၚလြင္ပါေပသည္။

2001 International Commission on Intervention and State Sovereignty (ICISS) ေခၚ အခ်ဳပ္အျခာပိုင္မႈႏွင့္ ႏိုင္ငံတကာ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ေရးႏိုင္ငံတကာေကာ္မရွင္ အစီရင္ခံစာအရ “လူ႕အသက္အိုးအိမ္ကို ကာကြယ္ရန္အလို႕ငွာ ၁၉၇၈ (ဆိုမာလီ)၊ ၁၉၉၂-၉၅ (ေဘာ့စနီးယား)၊ ၁၉၉၈-၉၉ (ကိုဆိုဗို)တို႕တြင္ စစ္ေရးအရ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ခဲ့ျခင္းမ်ားႏွင့္ ၁၉၉၄ (ရ၀န္ဒါ)မွာ စြက္ဖက္ရန္ပ်က္ကြက္ခဲ့ျခင္း၊ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးမွာ ျငင္းစရာေတြရွိေၾကာင္း” ပါရွိထားသည္။

မ်ားမၾကာမီက ျဖစ္ပ်က္သြားခဲ့ၾကေသာ အာဖရိက၊ ေဘာ္လ္ကန္၊ အေရွ႕အလယ္ပိုင္းေဒသတို႕မွ သင္ခန္းစာမ်ားအရ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒကို၄င္း၊ စုေပါင္းအကာအကြယ္ေပးပိုင္ခြင့္ကို၄င္း ျငင္းခံုစရာမ်ား တိုးလာေစေပသည္။ ၁၉၉၉ (ေဘာလ္ကန္)ေဒသတြင္း မ်ိဳးျပဳန္းသတ္ျဖတ္မႈျဖစ္ေနစဥ္ (ေနတိုး)အုပ္စု၏ေဆာင္ရြက္ခ်က္မ်ားႏွင့္ ဆက္၍ ကုလသမဂၢက အုပ္ခ်ဳပ္ေရးတာ၀န္ယူျခင္းမ်ားျဖစ္လာသည့္အခါ၌၄င္း၊ အီရတ္တြင္ အေမရိကန္ႏွင့္ျဗိတိန္တို႕က ကုလသမဂၢမပါဘဲ၊ ၂၀၀၃ ခုႏွစ္က ၀င္ေရာက္တိုက္ခိုက္သည့္အခါ၌၄င္း၊ ပို၍က်ယ္ေလာင္စြာ ျငင္းခံုလာၾကေပသည္။

The 2005 World Summit Outcome document ေခၚ ၂၀၀၅ခုႏွစ္ ကမၻာ့ထိပ္သီးအစည္းအေ၀းက ေပၚထြက္လာသည့္ စာတမ္းမွာ အတိုင္းအတာဆိုသည့္ကိစၥတြင္ အျမင္မတူၾကေသးေစကာမူ၊ Concept အယူအဆအား သေဘာတူခဲ့ၾကသည္မွာ မၾကံဳစဖူး ရွိလွပါသည္။ ၀မ္းနည္းစရာေကာင္းသည္မွာ ထိုသို႕သေဘာတူထားခဲ့ေၾကာင္းကိုပင္ ေနာက္အစည္းအေ၀းမ်ား၌ အစိုးရအေတာ္မ်ားမ်ားက မသိရွိခဲ့ေၾကာင္း ဘူးေပၚသလို ေပၚခဲ့ပါသည္။ ယေန႕(အာ-တူး-ပီ) ၏အေနအထားမွာ ေပၚလစီအဆင့္မေရာက္ေသးပါေပ။

ကုလသမဂၢပဋိဥာဥ္စာတန္း ၂(၄)အရ ႏိုင္ငံတခု၏ နယ္ေျမပိုင္နက္ကို ျခိမ္းေျခာက္ျခင္း၊ အင္အားသံုးျခင္းတို႕ကို တားျမစ္ထားသည္။ ၂(၇)အရ ျပည္တြင္းေရးနယ္ပယ္အတြင္း ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈမ်ိဳးကို ထည့္သြင္းျပဌာန္းျခင္းမွလည္း တားျမစ္ထားျပန္သည္။ ၅၁ အရ ႏိုင္ငံတခုခ်င္းျဖစ္ေစ၊ ပူးေပါင္း၍ျဖစ္ေစ၊ လက္နက္ျဖင့္ တိုက္ခိုက္လာျခင္းမ်ိဳးကို ကာကြယ္ခြင့္ျပဳထားျပီး၊ ၃၉ အရ ျငိမ္းခ်မ္းေရးထိပါးျခင္း၊ အင္အားျဖင့္ က်ဴးေက်ာ္ ေစာ္ကားျခင္းတို႕ကိုမူ လံုျခံဳေရးေကာင္စီအား ဆံုးျဖတ္ခြင့္ျပဳထားျပန္ပါသည္။ ျပည္တြင္းစစ္သည္ ႏိုင္ငံတကာ ျငိမ္းခ်မ္းေရးအား ထိပါးသည္-မထိပါး ဟူသည့္ေမးခြန္းလည္း တက္ေနပါသည္။

(အာ-တူး-ပီ)၏ (ကြန္ဆက္ပ္)မွာ သံုးေခ်ာင္းေထာက္ေပၚရွိေနပါသည္။ (က)သူတို႕တိုင္းျပည္အတြင္းရွိ ႏိုင္ငံသား ဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ၊ မဟုတ္သည္ျဖစ္ေစ အဆိုပါျပစ္မႈၾကီးမ်ားမွ အကာအကြယ္ေပးရန္ အစိုးရမ်ား၏အဓိကက်မႈမွာ ဆက္လက္တည္ဆဲရွိေနျပီး၊ တာ၀န္ရွိသည္ႏွင့္အညီ ေဆာင္ရြက္ရန္လည္းျဖစ္သည္။ (ခ)ကုလသမဂၢသည္ အဆိုပါ တိုင္းျပည္မ်ားအား ၄င္းတာ၀န္မ်ားပ်က္ကြက္ျခင္းမရွိေစရန္ႏွင့္ အကူအညီေပးသြားရန္၊ (ဂ)ထိုသို႕ေဆာင္ရြက္ရပါက ကုလသမဂၢပဋိဥာဥ္(၆၊ ၇၊ ၈)ပါ မည္သည့္ ျပဌာန္းခ်က္ႏွင့္မဆို အသံုးျပဳႏိုင္သည္။ ကုလသမဂၢပဋိဥာဥ္ ၇ အရ လံုျခံဳေရးေကာင္စီအား စစ္ေရးသံုးခြင့္အာဏာအပ္ႏွင္းထားပါသည္။ (အာ-တူး-ပီ)၏နယ္ပယ္မွာ က်ယ္၀န္းေပရာ သဘာ၀ေဘးမ်ား၊ ရာသီဥတုေဖါက္ျပန္ျခင္းမ်ားႏွင့္ HIV/AIDS တို႕လည္း အပါအ၀င္ျဖစ္ပါသည္။ (မွတ္သားရန္မွာ (နာဂစ္)လည္း အၾကံဳး၀င္ပါမည္။)

ကုလသမဂၢတြင္ တရုပ္၊ က်ဴးဘားႏွင့္ေျမာက္ကိုရီးယားတို႕မွ “အျပည့္အ၀အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္မႈ" ဘက္က ကာကြယ္ ေျပာေလ့ရွိေစကာမူ၊ အမွန္စင္စစ္ အခ်ဳပ္အျခာအာဏာပိုင္မႈဟူသည္ အျပည့္အ၀ မရွိပါေခ်။ ၾကံ့ခိုင္သည့္တိုင္းျပည္မ်ား၌ ျပည္သူျပည္သားမ်ားကို အကာအကြယ္ေပးႏိုင္စြမ္းရွိသည္ဟု ေထာက္ျပသည္လည္းရွိသည္။ အာဏာ-ပါ၀ါ ၾကီးသည့္ ႏိုင္ငံတို႕မွ ၄င္းတို႕၏စံမ်ားကို အျခားတိုင္းျပည္မ်ားအေပၚ မျဖစ္ျဖစ္ေအာင္ၾကိဳးပမ္းသည္မ်ားမွာ ျပႆနာျဖစ္ရျပန္သည္။ ဥပမာ ျပင္သစ္ေတာ္လွန္ေရးမွ ဒီမိုကေရစီကို၄င္း၊ အရင္းရွင္ႏိုင္ငံမ်ားမွ ေစ်းကြက္စီးပြါးေရးစနစ္ႏွင့္ ဒီမိုကေရစီစံမ်ားကို၄င္း၊ စစ္ေရးနည္းအရျဖစ္ေစ၊ ကုန္သြယ္ေရး (ဂလိုဘယ္လိုက္ေဇးရွင္း) နည္းအရျဖစ္ေစ၊ Export တင္ပ္ို႕ေနျခင္းမ်ား။ (မွတ္ရန္မွာ ဆိုဗီယက္ယူနီယံသည္လည္း အလားတူေဆာင္ရြက္ခဲ့ေပသည္။)

အာရွတိုင္းျပည္မ်ားအား ဆန္းစစ္ပါက တရုပ္၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ ျမန္မာ ႏွင့္ ဗီယက္နမ္တို႕အား အစုတစု၊ ဂ်ပန္ႏွင့္ ေတာင္ကိုရီးယားအား တစုႏွင့္ (အာစီယန္)အားတစုထား၍ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကဘူးသည္။ ၁၉၆၄ ကတည္းက ေထာင္ခဲ့သည့္ အိႏၵိယဦးေဆာင္ေသာ (ဂ်ီ-၇၇)အုပ္စုသည္လည္း ေခတ္ေနာက္က်ဆဲအုပ္စုဟု သတ္မွတ္ႏိုင္ပါသည္။

(အာ-တူး-ပီ)သည္ အေနာက္အုပ္စုကလာသည့္ တနည္းအားျဖင့္ ေျမာက္ျခမ္းမွေတာင္ျခမ္းအေပၚ သက္ေရာက္ေစသည့္ ဖန္တီးမႈမဟုတ္ေခ်။ အေၾကာင္းမူ အာဖရိကတိုက္သား ကုလအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ႏွစ္ဦးသည္ ယခုျဖစ္စဥ္အတြက္ လြန္စြာ အေရးပါအရာေရာက္သူမ်ားျဖစ္ၾကသည္။ (ကင္ညာ)ႏိုင္ငံတြင္ ၂၀၀၇ ေရြးေကာက္ပြဲအျပီး ျဖစ္ေပၚခဲ့သည့္ အၾကမ္းဖက္မႈတြင္ အာဖရိကယူနီယန္၊ ကုလအဖြဲ႕၀င္ ထင္ရွားႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ (ကိုဖီအာနန္) တို႕မွ ၀င္ေရာက္ ေဆာင္ရြက္-စြက္ဖက္ေပးခဲ့ျခင္းသည္ ေျမာက္ျခမ္းႏိုင္ငံတို႕၏လက္ရာ မဟုတ္ပါေခ်။

အခ်ိဳ႕အေရးအခင္းမ်ားတြင္ ႏိုင္ငံတကာ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ျခင္း လိုအပ္သည့္မွာ မွန္ေသာ္လည္း၊ ေအာင္ျမင္သည့္ အေရအတြက္က နည္းပါသည္။ ေအာင္ျမင္လိုလ်င္ သက္ေရာက္ခံရသည့္ႏိုင္ငံ၊ တာ၀န္သိအစိုးရမ်ားႏွင့္ ပါတနာ အဖြဲ႕အစည္းမ်ားက Sovereignity အခ်ဳပ္အျခာပိုင္ဆိုင္မႈ၊ Political will ႏိုင္ငံေရးဆႏၵ၊ Mandates လုပ္ေဆာင္ပိုင္ခြင့္ႏွင့္ Resources အရင္းအျမစ္မ်ားတို႕ ေပါင္းစုပတ္သက္ရန္လိုပါသည္။

ခ်ဳပ္လိုက္ပါက (အာ-တူး-ပီ)အား အဓိပၸါယ္ဖြင့္ဆိုရန္ႏွင့္ အမ်ားသေဘာတူညီရန္ျဖစ္ လိုအပ္ပါေသးသည္။ အေတြးအေခၚ တရပ္အတြက္လိုအပ္ေသာ သမိုင္းကာလအရဆိုလ်င္ ၅ ႏွစ္ဟူသည့္ မ်က္စိတမွိတ္အခ်ိန္အတြင္း (အာ-တူး-ပီ) သည္ တိုးတက္ေျပာင္းလဲ လာေနပါျပီ။ ႏိုင္ငံတကာက လက္သင့္ခံက်င့္သံုးမည့္ ဓေလ့ထံုးတမ္းဥပေဒအဆင့္ေရာက္လာရန္ အလားအလာရွိျပီး၊ ဆက္လက္၍ စကားစစ္ထိုးရန္မူ လိုအပ္ပါသည္။ ထိုကာလအတြင္း နည္းပညာအကူအညီ၊ ေစာစီးစြာ သတိေပးခ်က္၊ အႏၠရာယ္ဆန္းစစ္ခ်က္စသည္တို႕ကို ေဆာင္ရြက္ေပးျခင္းျဖင့္ ျပႆနာမ်ားျဖစ္ႏိုင္ေျခ နည္းပါးေစပါမည္။

International Court of Justice (ICJ) ေခၚႏိုင္ငံတကာတရားရံုးမွ မၾကာေသးမီက လူမ်ိဳးျပဳန္းတီးမႈက်ဴးလြန္သည္အား သက္ဆိုင္ရာတိုင္းျပည္ State ၌တာ၀န္ရွိေၾကာင္း ဖြင့္ဆိုခဲ့ပါသည္။ ယူဂိုဆလားဗီးယား၊ ရ၀မ္ဒါ၊ ကေမၻာဒီးယား၊ လက္ဗႏြန္၊ ဆာရာလီယြန္း၊ အေရွ႕တီေမာ၊ ကိုဆိုဗို အေရးအခင္းမ်ားအတြက္ အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာခံုရံုး Tribunal မ်ား ဖြဲ႕စည္း၊ စစ္ေဆး၊ အျပစ္ေပးခဲ့ေပသည္။ လူသားမ်ိဳးႏြယ္တံုးေစမႈအတြက္လည္း Nuremberg Tribunal မွအစျပဳကာ ေနာက္ဆံုးအားျဖင့္ International Criminal Court (ICC) ေခၚ ႏိုင္ငံတကာရာဇ၀တ္တရားရံုးကို Rome Statute ျဖင့္ ၁၉၉၈ ကတည္းက တည္ေထာင္ခဲ့ျပီးျဖစ္သည္။

၂၀၀၆ခုႏွစ္တြင္ ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရးေကာင္စီမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ အမွတ္ ၁၆၇၄ ႏွင့္ ၁၇၀၆ တို႕ခ်မွတ္ခဲ့ရာ (အာ-တူး-ပီ) အား အားျဖည့္ေပးျခင္းျဖစ္သည္။ ထို႕ျပင္ ၂၀၀၇ခုႏွစ္အတြင္းက လူမ်ိဳးျပဳန္းတီးေအာင္သတ္ျဖတ္ျခင္းဆိုင္ရာ ကိုယ္စားလွယ္ တဦးႏွင့္ (အာ-တူး-ပီ) အၾကံေပးတဦးတို႕ကို အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္မွ ခန္႕အပ္ထားျပီးျဖစ္ေနပါျပီ။ Executive Committee on Peace and Security (ECPS) ေခၚသည့္ ျငိမ္းခ်မ္းေရးႏွင့္လံုျခံဳေရး အလုပ္အမႈေဆာင္ေကာ္မတီ တရပ္ကိုလည္း ကုလအတြင္း (အလြတ္သေဘာ) ဖြဲ႕စီးျပီးေပျပီ။

(အာ-တူး-ပီ)ကို အေမရိကန္မွ အတိုင္းအတာတစံုတခုအထိ စိတ္၀င္စားျပီး၊ ဥေရာပႏိုင္ငံအမ်ားစုက ေထာက္ခံေပးသည္။ အာဖရိကႏိုင္ငံမ်ားမွာ ထူးျခားသည္ဟုဆိုႏိုင္ပါသည္။ ၂၀၀၅ ထိပ္သီးမတိုင္မီ ၅ ႏွစ္ကပင္ African Union သည္ အမႈၾကီးသံုးရပ္ က်ဴးလြန္လ်င္ အာဖရိကညီလာခံမွ ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ခြင့္ကို ျပဌာန္းခဲ့ေပသည္။ အာရွတြင္မူ အစိုးရမ်ားကသာမက အစိုးရမဟုတ္ေသာအဖြဲ႕မ်ားကပင္လ်င္ လိုလားမႈမျပေသးပါေခ်။

ႏိုင္ငံတကာဥပေဒက “အခ်ဳပ္ျခာအာဏာကို လူသားခ်င္းစာနာသည္ျဖစ္ပါေစ မက်ဴးေက်ာ္ရ”ဟု ဆိုထားသည္။ ဤေနရာတြင္ အကယ္၍ လူ႕အခြင့္အေရး ခ်ိဳးေဖါက္မႈမ်ား၊ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ရွိေနျပီး၊ သက္ဆိုင္ရာအစိုးရမွ ကာကြယ္ရန္၊ တားဆီးရန္ ဆႏၵလည္းမရွိ၊ အစြမ္းလည္းမဲ့ေနလ်င္ မည္သို႕လုပ္ၾကမည္နည္း။ ၄င္းပုစၧာကို ၂၀၀၁ ကတည္းက ေမးေနၾကပါသည္။

ေမးခြန္းမ်ားစြာအနက္ တခုမွာ “အခ်ဳပ္အျခာအာဏာဟူသည္ ကိုယ့္ျပည္သူေတြကိုသတ္ဘို႕ လိုင္စင္ေပးထားျခင္းေလာ။”

(ယခင္)ယူဂိုဆလားဗီးယား၊ အီရတ္၊ ရ၀မ္ဒါတို႕ႏွင့္အတူ ျမန္မာ့ျပည္တြင္းေရး ဗရုတ္သုတ္ခအေပါင္းတို႕၌ ႏိုင္ငံတကာ၏ ပ်က္ကြက္ေနမႈအေပၚ အားမရသည့္ေ၀ဖန္ခ်က္မ်ား ထြက္ေပၚေနဆဲျဖစ္ပါသည္။

ကေမၻာဒီးယား (၁၉၉၀)၊ လိုက္ေဘးရီးယား (၁၉၉၂)၊ ရ၀မ္ဒါ (၁၉၉၃)၊ ေဟတီ (၁၉၉၃)၊ ရီမင္ (၁၉၉၄)၊ အာဖကန္နစၥတန္ (၁၉၉၆)၊ ဆာရာလီယြန္း (၁၉၉၇)တို႕တြင္ ကုလသမဂၢလံုျခံဳေရးေကာင္စီမွ ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားခ်မွတ္ခဲ့ရသည့္ အေၾကာင္း တရားမ်ားထက္ ယေန႕ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္ ျဖစ္ပ်က္ေနသည္မ်ားက ပိုမ်ားပါသည္ဟု DLA Piper ေခၚ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒ အက်ိဳးေဆာင္အဖြဲ႕ၾကီး၏စာတမ္းက အခိုင္အမာဆိုထားျပီးျဖစ္ပါသည္။

ဒီမိုကေရစီအားသတ္ျခင္းကို “ဒီမိုဆိုက္”ဟု ေခၚသည့္ အသံုးသစ္သည္လည္း ျမန္မာျပည္ႏွင့္လံုး၀ဆိုင္ေနပါသည္။

တင့္ေဆြ

A Wedding in front of Insein Prison (NEWS POEM)

ဆူးၾကားက ဗူးခါးေလးေတြ ထူးျခားမွာမဂၤလာေဆာင္
- July ေကာင္း -



နာဂစ္ကိုကူညီလို႔ ေထာင္(၁ဝ)ႏွစ္ခ်ခံရတဲ့
ကိုခင္ေမာင္ဝင္း၊ သူ႔ကိုခ်စ္လြန္းလို႔
အင္းစိန္ေထာင္ေရွ႔က ထူးျခား လက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ
စီရင္ခ်က္ခ်တဲ့ေန႔ လက္ထပ္ခဲ့တဲ့ မပန္းျဖဴျဖဴ
ေလးစားတယ္ဗ်ာ ခင္ဗ်ားတို႔အခ်စ္
ၾကားၾကားခ်င္း ရင္နင့္ခဲ့ရပါတယ္။

ဘက္ခ်လာႏိုက္ (Bachelor Night) ပဲခူးေထာင္မွာပဲ
တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ေတာ့ကိုယ့္လူ
ရင္ခံုစရာေကာင္းတဲ့ မဂၤလာဦးညကို
တစ္ကိုယ္တည္းပဲ စိတ္ကူးယဥ္ေတာ့ ပန္းျဖဴျဖဴ
ေျဖသိမ့္စရာေလးေတာ့ မဂၤလာလက္ဖြဲ႔ေပးလိုက္ခ်င္ပါတယ္
ခင္မ်ားတုိ႔လို ရင္နင့္စြာနဲ႔ ခြဲခဲ့ရတဲ့ခ်စ္သူေတြ
ဒီေခတ္မွာ အမ်ားႀကီးရွိေနပါတယ္။

ေယာက်္ားရွိလ်က္နဲ႔ လင္ကို အေသလိုသေဘာထား
မုဆိုးမလုပ္ေနရတဲ့ မိန္းမသားေတြ
က်ဳပ္တို႔ျမန္မာျပည္မွာ အမ်ားႀကီးပဲဗ်
မိန္းမကေထာင္က်လို႔ ကေလးေတြနဲ႔ ေနေနရတဲ့ လင္သားေတြ
အေဖေရာအေမေရာ ေထာင္က်လို႔
နီးရာေဆြမ်ိဳးနဲ႔ ကပ္ေနရတဲ့ ရင္ခြင္မဲ့သားေတြ
ဒုနဲ႔ေဒးပါဗ်ာ
အေမရွိလ်က္နဲ႔ အေမလို႔ေခၚမရတဲ့အေျခအေန
ေျမရွိလ်က္နဲ႔ ေျပးေနရတဲ့က်ဳပ္တို႔ဘဝေတြ
အေဖရွိလည္း ေခၚမရပါဘူးဗ်ာ
ဒီေတာ့ ရင္နင့္ေပမဲ့ အဆင္သင့္မျဖစ္ေသးတဲ့
က်ဳပ္တို႔ ေတာ္လွန္ေရး မျပီးခင္
ဒါေလးေတြကို ယွဥ္ေတြးျပီး ေျဖေပးပါလို႔
မဂၤလာ လက္ဖြဲ႔ပါးလိုက္ပါရေစ
တစ္ေန႔ေတာ့ ့့ ့ ့ ့ ့ ့။ ။

July ေကာင္း

(၂ဝဝ၉ ဇန္နဝါရီ (၅)ရက္က အလုပ္ႀကမ္းနဲ႔ ေထာင္ဒဏ္ (၁ဝ) ႏွစ္က်ခံရျပီး
အဲဒီေန႔မွာပဲ အင္းစိန္ေထာင္ဝက ထူးျခားလက္ဖက္ရည္ဆိုင္မွာ မဂၤလာေဆာင္ခဲ့တဲ့
သတို႔သား ကိုခင္ေမာင္ဝင္းနဲ႔ အျပင္မွာ ၁ဝႏွစ္ေစာင့္ေနရမယ့္ သတို႔သမီး မပန္းျဖဴျဖဴအတြက္)

BEES

ပ်ားမ်ား

ေသဆံုးသြားေသာ
ပန္းပင္ကေလး၏ အသက္ကိုေက်ာေပး၍
ဖူးပြင့္လာမည့္ ပန္းပြင့္အေရအတြက္ကို
ျငင္းခုန္ ခြဲေ၀ ေနၾကသည္ ။ ။

ေက်ာ္သက္လြင္

(“ခ်ယ္ရီ” ရသစံုမဂၢဇင္း၊ ၂၀၀၉၊ ဇန္န၀ါရီလ၊ အမွတ္ ၁၆၀ ျပည့္ အထူးထုတ္၊ စာမ်က္ႏွာ- ၁၄၀ မွ ကူးယူတင္ဆက္သည္။)

--------------------------------------------------------------------------------

POEM PHOTO FROM

http://goingtothecountry.com/wp-content/uploads/2007/12/bees04_5145w.jpg

Rights and Freedom in Prison

လူ႕အခြင့္အေရးေထာင္ (သို႔မဟုတ္)
လြတ္လပ္စြာေနရေသာ ေထာင္
- ယမထာ -

ယခု ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု ေခတ္ႀကီးထဲ၌ လြတ္လပ္စြာ ေနရေသာ ေထာင္ရွိသည္ဆိုလွ်င္ စာရႈသူ အေဆြတို႔ ယံုၾကည္ၾကပါမည္ေလာ။

ရွိခဲ့ပါသည္။ တကယ္ရွိခဲ့ပါသည္။ ရွိခဲ့သည္။ ယခု ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုမေရာက္မီ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ခန္႔ကပင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ လူသား ကမၻာေျမေပၚမွ လူသားမ်ားေနထိုင္ရာ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္တြင္ ရွိခဲ့ပံုကို

ေအာက္တြင္ ဆက္လက္ ရႈစားပါ။
(ယခု အခ်ိန္ထိ ရွိမရွိကို စာရႈသူ သုေတသီ ပညာရွင္မ်ား ဆက္လက္ေလ့လာၾကေစလိုပါသည္။)
--------------------------------------------------------------------------------------------

“အုဠ္တံတိုင္းကာတိုင္း ေထာင္မျဖစ္” ဟု ထင္ရွားေသာ အဂၤလိပ္ကဗ်ာရွိရာ ၾသစေၾတးလီယားျပည္၊ ကြင္းစလန္နယ္၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဘရစၥဘိန္းၿမိဳ႕မွ မိုင္ ၃၀ ကြာေ၀းေသာ “ပါလန္း-ကရစ္” အရပ္ရွိ အက်ဥ္းေထာင္မွာ ထိုစာပိုဒ္ကေလးႏွင့္ တေျပးတည္း ညီညြတ္လွေပသည္။ အေၾကာင္းေသာ္ကား ထိုေထာင္တြင္ သံတိုင္ သံခ်ိဳင့္မ်ား အေစာင့္ စႏၵရီမ်ား၊ အေစာင့္ေခြးႀကီးမ်ားမရွိ၊ အက်ဥ္းတိုက္ခန္းကေလးမ်ား ျပဳလုပ္ကာ အုဠ္တံတိုင္းကာရံထားျခင္း မရွိေပ။ ေထာင္အ၀င္ေပါက္တြင္ “တံခါးျပန္ပိတ္ခဲ့ပါ” ဟူေသာ စာဆြဲထားျခင္းကို ေထာက္သျဖင့္ ၀င္ခ်င္၀င္ ထြက္ခ်င္ထြက္ လြတ္လပ္ခြင့္ မည္မွ် ရွိသည္ကို သိသာေပသည္။

ေထာင္က်ေနသူတို႔မွာ အခ်ဳပ္ခန္းႏွင့္ မေနၾကရေပ။ ၈ ေပ စတုရန္ က်ယ္ေသာ ကိုယ့္တဲႏွင့္ကိုယ္ ေနၾကရ၍ “စပရိန္”ေမြ႕ရာ၊ ကုလားထိုင္၊ စားပြဲ၊ ေလသာျပဴတင္းႏွင့္ ေနၾကရေလသည္။
(ယခုေခတ္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ရန္ကုန္စေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားရွိ မိသားစုမ်ားေနၾကရေသာ အခန္းငွားမ်ားျဖင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ၾကေစလိုပါသည္။)
ဤသို႔ ျပဳလုပ္ေပးထားျခင္းမွာ “အလင္းေရာင္ ရေစရန္” ျဖစ္ေပသည္။ အလင္းေရာင္ကို ပိတ္ဆို႔ထားျခင္းကို မလိုလားေခ်။

ေထာင္က်ေနသူတို႔မွာ သူခိုးကေလးမွ လူသတ္တရားခံအထိ ျဖစ္၏။ ယခုရွိေနၾကေသာ လူသတ္မႈ က်ဴးလြန္သူမ်ားမွာ ၈ ဦးရွိရာ ထိုသူတို႔သည္ ေဖာက္ထြင္းထြက္ေျပးလိုက ဘယ္အခ်ိန္မဆို ထြက္ေျပးႏိုင္ၾက၏။

သို႔ေသာ္ တစ္ေယာက္မွ် မေျပးၾကေခ်။ ၁၁ ႏွစ္အတြင္း ဤေထာင္ထဲသို႔ က်ေရာက္လာသူ ၁၀၀၀ ေက်ာ္အနက္ ၆ ေယာက္ေလာက္သာ ထြက္ေျပးရန္ ႀကိဳးစားဘူးေလသည္။
(ဤသို႔ ဆိုလွ်င္ ၄၆ ခုႏွစ္မွ ေနာက္သို႔ ျပန္၍ ေရတြက္သည္ရွိေသာ္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္မွ ဤေထာင္ကို စတင္သည္ဟု သိရာ၏။ သို႔အတြက္ လူ႕အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းမဆိုထားဘိ ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ပင္ မေပၚေပါက္ေသးေၾကာင္း သတိခ်ပ္ရာ၏။)

ဤေထာင္သို႔ ၀င္ႏိုင္ရန္မွာ အက်ဥ္းခံရသူသည္ ထြက္ေျပးရန္ အားမထုတ္ပါ။ အက်င့္စာရိတၱ မေဖာက္ျပားပါဟု ဂတိေပးရေလသည္။ ထိုသို႔ ဂတိေပးၿပီး ၀င္ေရာက္ခြင့္ရသည့္ ေန႔မွ စ၍ ထိုသူသည္ ဥပေဒအရ “ေထာင္သား”ဟူေသာ မိမိအျဖစ္ကို ေမ့ေပ်ာက္စြာေနႏိုင္ေအာင္ အရာရာအဘက္ဘက္က စီမံျပဳလုပ္ေပးျခင္းကို ခံစားရေလသည္။

ထိုသူမွာ ေထာင္အ၀တ္အစား မ၀တ္ရ။ ေထာင္အေစာင့္အေရွာက္တို႔ကိုလဲ ေထာင္မွဴးႀကီး သခင္ႀကီး စသည့္ အေခၚမ်ိဳးျဖင့္ မေခၚဘဲ “ဂၽြန္” “ဟယ္ရို” စသျဖင့္ မိတ္ေဆြရင္းကဲ့သို႔ နာမည္ကို အဖ်ားဆြတ္၍ ေခၚခြင့္ရွိၾကသည့္ျပင္ “ေထာင္”ဟူေသာစကားႏွင့္ ၄င္း၏ ဆိုင္ရာ အသံုးအႏႈန္းတို႔ကို အေျပာအဆို မရွိၾကေခ်။

စည္းကမ္းအခ်ဳပ္အခ်ယ္ကိုလည္း နည္းပါးႏိုင္သမွ် နည္းပါးေအာင္ ျပဳလုပ္ထားေလသည္။ ထိုသူတို႔သည္ နံက္ေစာေစာ ထၾကရ၍ စားဖိုေဆာင္တြင္ အမ်ားႏွင့္ ေရာေႏွာ နံက္စာစားၾကၿပီးေနာက္ ေန႔လည္စာ ထုပ္ပိုးသယ္ယူ၍ “အလုပ္”ဆင္းၾကရသည္။ အလုပ္မွာ ဥယ်ာဥ္စိုက္ပ်ိဳးျခင္း၊ သစ္ပင္ႀကံပင္ ခုတ္လွဲျခင္းမ်ားျဖစ္၍ ညေန ၅ နာရီတြင္ ျပန္၍ ၀င္ၾကရရာ တံခါးျပန္၍ ပိတ္ခဲ့ဘို႔ မေမ့ၾကေခ်။

ညာစာစားၿပီးေနာက္ ဘိလိယက္ (သို႔မဟုတ္) စစ္တုရင္ထုိးျခင္း၊ စာၾကည့္ခန္းတြင္ စာအုပ္ သတင္းစာဘတ္ျခင္း၊ ေရဒီယို နားေထာင္ျခင္းတို႔ကို လြတ္လပ္စြာ ျပဳလုပ္ႏိုင္ၾကေလသည္။ တားျမစ္ထားေသာ ကစားနည္းတစ္ခုတည္းသာ ရွိရာ၊ ၄င္းမွာ ဖဲကစားျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ၉ နာရီ မထိုးမီ အိပ္ယာ ၀င္ၾကရသည္။

လူတစ္ေယာက္လွ်င္ တေန႔ အလုပ္လုပ္ခ ၄ ပဲ ရ၍ ေထာင္မွ ထြက္သည့္အခါ သံုးစြဲရန္ ဘဏ္တြင္ အပ္ေပးထားေလသည္။
(ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုင္းျပည္၊ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ လြတ္လပ္ေရးကာလမွ ေထာင္က်ေနေသာ ႏိုင္ငံေရး သုခမိန္ ဘႀကီးဘေဖတို႔ ေဒါက္တာဘေမာ္တို႔ ေထာင္တြင္း ေနရစဥ္ တလ လခ ၅၀၀ိ ရၾကသည္ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ေစလိုသည္။)

ေထာင္မွ ထြက္သည့္အခါ တိုင္း၍ခ်ဳပ္ေပးေသာ ၀တ္စံုတ္စံုႏွင့္ အလုပ္ကိုပါ ရွာ၍ ေပးေလေသးသည္။ အလုပ္ရွင္ကိုလည္း သူ႕အေၾကာင္းအသိေပးထားသျဖင့္ ထိုသူမွာ တေန႔ေန႔ “ဘူး”ေပၚ၍ အလုပ္ထုတ္ပစ္ခံရမည္ကို ေၾကာက္လန္႔ေနရန္ မရွိေတာ့ေခ်။ အလုပ္ရွင္သည္ အေၾကာင္းသိထားသျဖင့္ “လမ္းေျဖာင့္” တို႔ကိုသာ ကူညီ အားေပးေလေတာ့သည္။

ဤသို႔အားျဖင့္ အက်ိဳးကိုသာ ျဖစ္ေစသည့္အေလ်ာက္ ဤကဲ့သို႔ ေထာင္မ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ရွိၾကေလၿပီ။ ဤစံနစ္အရ ေထာင္စရိတ္ အကုန္အက်လည္း လြန္စြာ နည္းပါးၿပီး ေထာင္မွ ထြက္၍ ေနာက္ထပ္ ရာဇ၀တ္မႈ ျပဳျခင္း အလြန္နည္းေလသည္။
--------------------------------------------------------------------------------------------

၁၉၄၆ ခုႏွစ္၊ ၅ လပိုင္းထုတ္ “ဇ၀န” ဂ်ာနယ္မွ ကူယူေဖာ္ျပအပ္ေသာ ဤေဆာင္းပါးကို ဖတ္ရႈရျခင္းျဖင့္ လူ႕အခြင့္အေရးဟူသည္ စာရြက္ေပၚ၌ရွိေနျခင္းကို ေခၚသည္မဟုတ္။ လူစိတ္ရွိေသာ လူသား အခ်င္းခ်င္း ကိုယ္တိုင္ ဒိ႒ က်င့္သံုးရျခင္းသာလွ်င္ လူ႕အခြင့္အေရးအစစ္ျဖစ္ေၾကာင္း စာရႈသူမ်ား ရိပ္မိတန္ေလာက္ၿပီဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။

သို႔အားေလ်ာ္စြာ ယခုကဲ့သို႔ တိုးတက္ယဥ္ေက်းလာေသာ ဂလိုဘယ္ေခတ္ႀကီး၌ လူ႕အခြင့္အေရး က်င့္သံုးေသာ ဗမာျပည္ေထာင္မ်ား ေပၚေပါက္ပါေစ ဟု ဆုေတာင္း အပ္ပါသတည္း။

ယမထာ

(၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ၊ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းအတည္ျပဳျခင္း ႏွစ္ (၆၀)ျပည့္ ႏွင့္
၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ၊ ၄ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ ဗမာျပည္၏ (၆၁) ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔မ်ားအတြက္ (၇၄) ႏွစ္ျပည့္ လူ႕အခြင့္အေရးေထာင္အေၾကာင္း ျပန္လည္ တင္ဆက္အပ္ပါသည္။)

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Family members of Myanmar prisoners wait in front of Insein Prison, north of Yangon (AFP PHOTO)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Photo are taken from ;
1. http://googlesightseeing.com/maps?p=1566&c=&t=k&hl=enll=16.892715,96.098034&z=18
2. http://www.daylife.com/photo/0dD71ZQ4Km4AX

EDUCATION OF BURMA

ပညာေရးေထာင္ေတြကို ၿဖိဳလွဲၾက
- အရွင္ရာဟုလာ -

(A Temporary School for the Children after Cyclone Nargis at Ayeyarwady Delta)

ကံဟုမူလ၊ သမၺဳဒၶတို႔၊ ေဟာျပသည္မွာ၊ အရင္းသာရွင့္၊ ဥစၥာေဘာဂ၊ ဇီဝိတႏွင့္၊ သုခပြားရန္၊ ဤလူထံ၌၊ ဉာဏ္ဝီရိယ၊ ပေယာဂတည္း။

ဤလူ႔ကမၻာမွာ အသက္အိုးအိမ္ ခ်မ္းသာမႈ၊ လံုၿခံဳမႈ၊ တုိးတက္မႈေတြဟာ ဉာဏ္နဲ႔ ဝီရိယကုိ ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္မႈ ဆိုတဲ့ လံု႔လအားထုတ္ျခင္း ပေယာဂဟာ အႀကီးက်ယ္ဆံုး၊ အခမ္းနားဆံုး၊ အေရးႀကီးဆံုး ျဖစ္ပါတယ္။

ဉာဏ္နဲ႔ ဝီရိယကို ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္တတ္ဖို႔ဟာ အေျပာလြယ္သေလာက္၊ လက္ေတြ႔ေဖာ္ေဆာင္ရာမွာေတာ့ ခက္ခဲလြန္းလွပါတယ္။ အဓိက ရင္ဆုိင္ေနရတဲ့ ျပႆနာကေတာ့ လူသားရဲ ႔ဝိသမေလာဘ၊ အတၱ၊ မာန၊ ဒိ႒ိ ဆိုတဲ့ ဆိုးရြားလွတဲ့ တရားေတြရဲ႕

ႏွိပ္စက္မႈကို အညံ့ခံျခင္းပါပဲ။ ခက္ခဲလွတဲ့ ဘဝထိုထိုေတြ ျဖတ္သန္းၿပီးကာမွ ရလာတဲ့ မႏုႆတၱဘာဝ ဒုလႅဘ အလွတရား၊ ေသြးေတြ၊ အသက္ေတြ၊ ေပးဆပ္မႈေတြနဲ႔ ေရးျခစ္ရတဲ့ လူသားကဗ်ာဟာ စာမ်က္ႏွာေပၚ တက္မလာဘဲ၊ ေရအိမ္သံုး

စကၠဴဘဝကုိ ေရာက္ၾကတဲ့ လူေတြ၊ ေခါင္းေဆာင္ေတြ ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ် ျမင္ေတြ႔ၾကားေနရတာပါ။

ဉာဏ္နဲ႔ ဝီရိယကို စနစ္တက် သင္ယူတတ္ေျမာက္ ပ်ဳိးေထာင္မွသာ လူသားရဲ႕ အနာဂတ္ အုိးအိမ္ အသက္ရွင္၊ ေနထုိင္မႈဟာ လံုျခံဳ၊ ေအးခ်မ္း၊ သာယာဝေျပာမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ အဓိက တိုက္ရိုက္အေရးပါတဲ့ ပညာေရးဌာနေတြကို အေလးထား

ေဆာင္ရြက္ရမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ျမန္မာျပည္မွာရွိတဲ့ ပညာေရးဌာနေတြရဲ႕ အေျခအေနကေတာ့ “နင့္အိုး ေနေနသာသာ ငါေတာင္ ဘယ္က်လို႔ က်ရမွန္းမသိ” ဆိုတဲ့ စကားပံုလို ေက်ာင္းသားေတြရဲ ႔ပညာေရးထက္ ဆရာ၊ ဆရာမေတြရဲ ႔ပညာေရး၊ စားဝတ္ေနေရးက ပိုၿပီးေတာ့ မျပည့္စံု၊

မလံုေလာက္ ျဖစ္ေနရပါတယ္။ စားဝတ္ေနေရး မလံုေလာက္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းသားထုဟာ ဆရာေတြရဲ႕ ေစ်းကြက္ႀကီး ျဖစ္သြားရတယ္။ မူလတန္းေက်ာင္းမွ အျမင့္ဆံုး တကၠသိုလ္ ပညာေရးအထိ ေက်ာင္းပညာေရးက ဆရာေတြရဲ ႔အိပ္ေထာင္ထဲကို

ေရာက္သြားပါၿပီ။ ဆရာေတြရဲ႕ ပညာေရးကို ျမွင့္တင္မေပးႏုိင္တဲ့အတြက္ ေက်ာင္းသားေတြရဲ ႔ပညာေရးဟာ ဘဲြ ႔သာရတယ္၊ ပညာက ပါမလာဘူး။ ဒီလို ေရမပါတဲ့ ခြက္ႀကီးေတြနဲ႔ ေနာက္မ်ဳိးဆက္ ေက်ာင္းသားေတြကို ဝိုင္းခုတ္ၾကအံုးမွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ခြက္စုတ္ ပညာေရး၊ သူေတာင္းစား ပညာေရး ျဖစ္ေနရတာပါ။

စစ္အစိုးရရဲ ႔ပညာေရးအတြက္ သံုးစဲြတဲ့ အသံုးစရိတ္ဟာ ကာကြယ္ေရး အသံုးစရိတ္ေတြနဲ႔ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ရင္ “ဇီးေစ့နဲ႔ ျမင့္မိုရ္ေတာင္၊ နံ႔သာဆီနဲ႔ အီး” ေလာက္ကို ကြာျခားေနပါတယ္။ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္က စစ္အစိုးရထုတ္ စာရင္းဇယားအရ

ပညာေရးဝန္ႀကီးဌာနအတြက္ အသံုးစရိတ္ဟာ ဝန္ႀကီးဌာနအားလံုးရဲ ႔ ၇ ဒႆမ ၅ ရာခိုင္ႏႈန္းသာ ရပါတယ္။ ကာကြယ္ေရးဝန္ႀကီးဌာနကေတာ့ ၄ဝ ရာခုိင္ႏႈန္း သံုးစဲြခဲ့တယ္လို႔ သိရပါတယ္။

မိန္းတကၠသိုလ္ေက်ာင္းေတြဟာ ကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းတုိက္ေတြလို တိတ္ဆိတ္ေနၿပီး၊ ေက်ာင္းေတြရဲ႕ ေရွ႕မွာ သံဆူးၾကိဳး၊ ဂိတ္လက္ေမာင္းတံေတြ ပိတ္ဆို႔ထားတာဟာ တကၠသိုလ္ႀကီးေတြကို စစ္အစိုးရက ေထာင္အျဖစ္ေလာက္ သေဘာထားတာပါ။

ဒါေတြကို တကၠသိုလ္ ဆရာႀကီးေတြကိုယ္တုိင္ နည္းေပါင္းစံုသံုးၿပီး ေဖာက္ထြက္မွသာ ေက်ာင္းသားေတြရဲ႕ အနာဂတ္ ဘဝေတြ လွပလာမွာပါ။ တစ္ျပည္လံုးမွာ ရွိတဲ့ ဆရာေတြဟာ ကိုယ့္ကုိယ္ကုိ ကယ္တင္ဖို႔၊ ေက်ာင္းသား လူငယ္ေတြရဲ ႔အနာဂတ္ကို

လမ္းျပဖို႔၊ နည္းေပါင္းစံုနဲ႔ ၾကိဳးစားဖို႔ အနာဂတ္ ႏုိင္ငံေတာ္ႀကီးက ေတာင္းဆိုေနပါၿပီ။

ဉာဏ္ပညာရဲ႕ သေဘာအတြင္းမွာ ၿပီးျပည့္စံုျခင္း (ဣဒိၶပါဒ)၊ စိုးမိုးႏုိင္ျခင္း (ဣၿႏိၵယ)၊ တုိက္ဖ်က္ျခင္း (ဗလ) စတဲ့ အတြင္းသေဘာေတြ ပါရွိသလို၊ ဝီရိယရဲ႕ သေဘာမွာလည္း ဒီသေဘာတရားေတြ ပါရွိပါတယ္။ အားလံုးဟာ ဉာဏ္ႀကီးႀကီး၊ လံု႔လႀကီးႀကီးနဲ႔

ၾကိဳးစားမယ္ဆိုရင္ တရားမွ်တတဲ့ (သမၼာ) ဒီမုိကေရစီႏုိင္ငံႀကီး တည္ေဆာက္ႏုိင္ေၾကာင္း ေရးသားတင္ျပလိုက္ရပါတယ္။

ဥစၥာေဘာဂ၊ ဇီဝိတႏွင့္ သုခပြားရန္၊ ဤလူထံ၌၊ ဉာဏ္ဝီရိယ၊ ပေယာဂတည္း။

အရွင္ရာဟုလာ

Father OF MOUSTACHE BROTHERS Passed Away

လူရႊင္ေတာ္ ဦးပါပါေလး၊ ဦးလူေမာ္ ႏွင့္ ဦးလူေဇာ္တို႔၏ ဖခင္ႀကီးကြယ္လြန္

ႏိုင္ငံတကာတြင္ Moustache Brothers ဟု ေက်ာ္ၾကားသည့္ ဗမာျပည္၊ မႏၱေလးၿမိဳ႕မွ စစ္အဆိုးရ အတိုက္အခံ လူရႊင္ေတာ္မ်ားျဖစ္ၾကသည့္ ဦးပါပါေလး၊ ဦးလူေမာ္ ႏွင့္ ဦးလူေဇာ္တို႔၏ ဖခင္ လူရႊင္ေတာ္ႀကီး ဦးညိဳဘန္း ကြယ္လြန္သြားေၾကာင္း ၾကားသိရသည့္အတြက္ မိသားစုႏွင့္ထပ္တူထပ္မွ် ၀မ္းနည္းေၾကကြဲရပါေၾကာင္း။

Moustache Brothers voted ‘No’ in the referendum.

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

အသုဘရႈ ဖိတ္ၾကားစာ

ေရႊဘိုၿမိဳ႕နယ္ ပန္းရံရြာေန (ဦးေအာင္ၾကြယ္)+(ေဒၚေစာရ) တို႔၏သား၊
မႏၱေလးၿမိဳ႕ မဟာေအာင္ေျမၿမိဳ႕နယ္ မဟာေအာင္ေျမအေရွ႕ အကြက္(၅၂၀)၊ ခံု၀င္းရပ္ကြက္၊
၈၀ x ၈၁ၾကား၊ ၃၉ လမ္းေန လူရႊင္ေတာ္ ဦးပါပါေလး + ေဒၚ၀င္းမာ၊ လူရႊင္ေတာ္ဦးလူေမာ္ + ေဒၚနီနီလင္း၊
(ဦးခင္ေမာင္ျမင့္)+ေဒၚတိုက္ႀကီးသူဇာ၊ ဦးေရႊဘို+ေဒၚခ်ိဳတူး၊ (ဦးေမာ္တင္)+ေဒၚျခဴးျခဴး၊ ဦးေထြး၊
လူရႊင္ေတာ္ဦးလူေဇာ္ တို႔၏ ဖခင္၊ ေျမး(၅)ေယာက္တို႔၏ အဘိုး၊ ေဒၚေရ၀ိုင္း၏ ခ်စ္လွစြာေသာ ခင္ပြန္း

လူရႊင္ေတာ္ႀကီး ဦးညိဳဘန္း အသက္ (၈၅)ႏွစ္သည္

၁၃၇၀-ခု၊ ျပာသိုလဆန္း(၄)ရက္၊ (၃၀-၁၂-၂၀၀၈) အဂၤ ါေန႔၊ နံနက္(၁း၀၀)နာရီတြင္
ဘ၀တစ္ပါးသို႔ ကူးေျပာင္းကြယ္လြန္အနိစၥေရာက္ၿပီး ၾကြင္းက်န္ရစ္ေသာ ဥတုဇရုပ္ကလာပ္ကို
၁၃၇၀-ခု၊ ျပာသိုလဆန္း(၅)ရက္၊ (၃၁-၁၂-၂၀၀၈) ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ေန႔လည္ (၁း၀၀)နာရီတြင္
မႏၱေလးၿမိဳ႕၊ မဟာေအာင္ေျမအေရွ႕၊ ၈၀ x ၈၁ ၾကား၊ ၃၉ လမ္းေနအိမ္မွ ေတာင္ျမင့္ သုႆန္သို႔
ပို႔ေဆာင္မီးသၿဂိဳဟ္မည္ျဖစ္ပါ၍ လိုက္ပါပို႔ေဆာင္ပါရန္ ေလးစားစြာ ဖိတ္ၾကားအပ္ပါသည္။

က်န္ရစ္သူ မိသားစု

------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Links of PHOTOS and About Moustache Brothers

1. http://www.moustachebrothers.com/ (Moustache Brothers' official website)

2. http://sanooaung.wordpress.com/2008/04/28/no-no-no-by-moustache-brothers/

3. http://www.latimes.com/news/la-fg-moustache4mar04,1,5606219.story

CHEER BROTHERS, GO ON BROTHERS !!!

ရန္ကုန္တြင္ဆႏၵျပ

မုိးမခအေထာက္ေတာ္

၆ ဒီဇင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၀၈

ဆႏၵျပသူမ်ားက“ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ျပန္လႊတ္ေပး” စာတန္းကုိင္ဆဲြကာ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ရုံးမွ ခ်ီတက္ခ့ဲၾကရာ ျပည္သူ႔လႊတ္ေတာ္ေရွ႕အေရာက္တြင္ တားဆီး ထိန္းသိမ္းခံခ့ဲရသည္။ (ဓာတ္ပုံ - MMT)

ယေန႔ညေနပုိင္းက ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္လြတ္ေျမာက္ေရး လႈံ႔ေဆာ္ဆႏၵျပမႈတခု ျဖစ္ပြားခ့ဲရာ အာဏာပုိင္မ်ားက တားျမစ္လုိက္ၿပီး ဆႏၵျပသူ ၉ ဦး ကုိ ဖမ္းဆီးလုိက္သည္။ ဆႏၵျပသူမ်ားမွာ အမ်ဳိးသားဒီမုိကေရစီအဖဲြ႔ခ်ဳပ္ အဖဲြ႔ဝင္မ်ားျဖစ္သည္။ အဖဲြ႔ခ်ဳပ္ေျပာခြင့္ရပုဂၢဳိလ္ ဦးဉာဏ္၀င္းက ထုိျဖစ္ရပ္ႏွင့္ပတ္သက္ၿပီး “သူတုိ႔ရပုိင္ခြင့္အတုိင္း သူတုိ႔ဆႏၵကုိ ေဖာ္ထုတ္ၾကတာပါပဲ။ ဒီလုပ္ရပ္က ရာဇ၀တ္မႈ မဟုတ္ဘူးလုိ႔ က်ေနာ္ယူဆပါတယ္” ဟု AFP သတင္းဌာနသုိ႔ ေျပာလုိက္သည္။

----------------------------------------------------------------------------------

( http://moemaka.com/index.php?option=com_content&task=view&id=3036&Itemid=40 မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္ )

UNGA voting record

၂၃ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၈
ကမၻာ့ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ
ဂ်ီေအ/၁၀၈၀၄

ေျခာက္ဆယ့္သံုးၾကိမ္ေျမာက္ အေထြေထြညီလာခံ (ပလင္နရီ) အစည္းအေ၀း
၇၄ၾကိမ္ေျမာက္အစည္းအေ၀း(ညပိုင္း)

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လူ႕အခြင့္အေရးအျခအေနႏွင့္ပတ္သက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေထာက္ခံမဲ ၈၀၊ ကန္႕ကြက္မဲ ၂၅၊ ၾကားေနမဲ ၄၅ (ေနာက္ဆက္တြဲ VII)ျဖင့္ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္၏ “ျပည္တြင္းအစပ်ိဳးႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္အေပၚ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈ”ျဖစ္သည္ဟု ကန္႕ကြက္ေစကာမူ အတည္ျပဳလိုက္သည္။ တတိယေကာ္မတီ၏ေထာက္ခံခ်က္ ျဖစ္သည့္ ကေလးသူငယ္မ်ားအခြင့္အေရးေကာ္မတီႏွင့္ပတ္သက္ေသာ လုပ္ထံုးပိုင္းအမ်ားစုပါ၀င္သည့္စာသားကိုလည္း အားလံုးသေဘာတူနည္းျဖင့္ အတည္ျပဳသည္။

ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားခ်အျပီး၊ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္မွ လူ႕အခြင့္အေရးအား ႏိုင္ငံေရးရည္ရြယ္ခ်က္အတြက္ တလြဲအသံုးျပဳျခင္း ကို သူ႕ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ လက္ခံႏိုင္ျခင္းမရွိေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္သည္ သိသိသာသာ တိုးတက္ ျဖစ္ထြန္းေနေၾကာင္း၊ ယခုဆိုလ်င္ တိုင္းျပည္သည္ ၂၀၁၀တြင္ ပါတီစံုပါ၀င္မည့္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္မႈမ်ား အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီသို႕ ေခ်ာေမြ႕ညင္သာစြာ ေျပာင္းလဲေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာဆိုသည္။

ထို႕ေနာက္ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္ကဆက္လက္ေျပာဆိုရာတြင္ ယခုခ်မွတ္လိုက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ကန္႕ကြက္ထိုက္ေၾကာင္း၊ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ျပည္တြင္းေရးကိစၥမ်ားကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာအေနျဖင့္ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္အေပၚ ေျပာင္က်က်စြက္ဖက္ျခင္းကို လက္ခံမည္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ တိုင္းျပည္တခုျခင္းအလိုက္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ျခင္းအတြက္ မဲေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ မည္သို႕ဆိုေစကာမူ ကုလသမဂၢႏွင့္ အေထြေထြအတြင္းေရမွဴး၏(ဂြတ္-ေအာဖစ္စ္) ဆက္လက္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို႕ရာတြင္ ျမန္မာသည္ ဤဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဦးညြတ္မွာမဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသြားသည္။

ေနာက္ဆက္တြဲ VII

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လူ႕အခြင့္အေရးအျခအေနႏွင့္ပတ္သက္၍မဲေပးျခင္း

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လူ႕အခြင့္အေရးအျခအေနႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အမွတ္ (ေအ/၆/၃၄၃၀/အက္ဒ္၃) အား ေထာက္ခံမဲ ၈၀၊ ကန္႕ကြက္မဲ ၂၅၊ ပ်က္ကြက္မဲ ၄၅ ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ရရွိ-မွတ္တမ္းတင္သည္။

ေထာက္ခံသည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အာဖကန္နစ္စတန္၊ အယ္လ္ေဘးနီးယား၊ အာဂ်င္တီးနား၊ အာေမးနီးယား၊ ၾသစေတးလ်၊ ၾသစၾတီးယား၊ ဘယ္လ္ဂ်ီယန္၊ ေဘာစနီးယား-ဟက္ဇာဂိုဘီးနား၊ ေဘာ့စ၀ါနာ၊ ဘရာဇီးလ္၊ ဘူလ္ေဂးရီးယား၊ ဘာရြန္ဒီ၊ ကေနဒါ၊ ခ်ီလီ၊ ေကာ့စတာရီကာ၊ ခရိုေယးရွား၊ ဆိုက္ပရပ္စ္၊ ခ်က္-ရီပတ္ဘလစ္၊ ဒင္းမတ္၊ ဒိုမီနီကန္-ရီပတ္ဘလစ္၊ အရီထရီးယား၊ အက္စ္တိုးနီးယား၊ ဖင္လန္၊ ျပင္သစ္၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ၊ ဂ်ာမနီ၊ ဂရိစ္၊ ဂါြတီမာလာ၊ ဟြန္ဒူးရပ္စ္၊ ဟန္ေဂရီ၊ အုိက္စလန္၊ အီရတ္၊ အိုင္ယာလန္၊ အစ္စေရး၊ အီတလီ၊ ဂ်ပန္၊ ကဇာ့ကစတန္၊ လတ္ဗီးယား၊ လက္ဘႏြန္၊ လီခ်င္စတိုင္း၊ လစ္သူေယးနီးယား၊ လူဇင္ဘာ့ခ္၊ ေမာလ္ဒိုက္၊ ေမာလ္တာ၊ မာရွယ္ကြ်န္းစု၊ ေမာေရးရွပ္စ္၊ မက္စီကို၊ မိုက္ခရိုနီးရွား၊ မိနာကို၊ မြန္ဂိုလီးယား၊ မြန္ေတနီဂရိုး၊ ေမာရိုကို၊ ေနာ္ရူး၊ နယ္သာလင္၊ နယူးဇီလန္၊ ေနာ္ေ၀၊ ပလူးအာ၊ ပနာမား၊ ပါရာေဂြး၊ ပိုလန္၊ ေပၚတူဂယ္၊ ကိုရီးယားသမတႏိုင္ငံ၊ ေမာလ္ဒိုဗာသမတႏိုင္ငံ၊ ရိုေမးနီးယား၊ ဆာမိုအာ၊ ဆန္မာရီယို၊ ဆလိုေဗးကီးယား၊ စပိန္၊ ဆြီဒင္၊ ဆြစ္ဇလန္၊ မက္ဆီဒိုနီးယား(ယခင္ ယူဂိုဆလားဗီးယား)၊ တီေမာ-လက္ဆီ၊ တြန္ဂို၊ တူရကီ၊ ယူကရိန္း၊ ယူႏိုင္တက္-ကင္းဒန္း၊ ယူႏိုက္တက္စတိတ္စ္၊ ယူရူဂြိဳင္း၊

ကန္႕ကြက္သည္ႏိုင္ငံမ်ား

အယ္လ္ဂ်ီရီးယား၊ အဇာဘိုဂ်န္၊ ဘ၈ၤလားေဒ့ရွ္၊ ဘိုင္လိုရပ္စ္၊ ဘရုႏိုင္း-ဒါရူဆလမ္၊ ခ်ိဳင္းနား၊ က်ဴးဘား၊ ဒီမိုကရက္ကိုရီးယားသမတႏိုင္ငံ၊ အီဂ်စ္၊ အိႏၵိယ၊ အီရန္၊ ေလာ၊ လစ္ဗ်ား၊ မေလးရွား၊ ျမန္မာ၊ ႏိုက္ကာရာဂြါ၊ အိုမန္၊ ရုရွား၊ သီရီလကၤာ၊ ဆူဒန္၊ ဆီးရီးယား၊ အုဇဘက္ကစ္စတန္၊ ဗင္နီဇြဲလား၊ ဗီယက္နမ္၊ ဇင္ဘာေဘြ၊

မဲမေပးသည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အင္ဂိုလာ၊ အင္တီဂုအာႏွင့္ဘာဘူဒါး၊ ဘာရိန္၊ ဘာေဘဒို႕စ္၊ ဘိုလီဗီးယား၊ ဘာကီနာဖါဆို၊ ကင္မရြန္၊ ကိုလန္ဘီယာ၊ ကြန္ဂို၊ ကို႕တီဘြာ၊ အီေကြေဒါ၊ အီသီယိုးပီးယား၊ ဂန္ဘီယာ၊ ဂါနာ၊ ဂရင္ေနဒါ၊ ဂီနီဗစ္ေဆာ၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ဂ်ေမကား၊ ေဂ်ာ္ဒန္၊ ကင္ညာ၊ ကူ၀ိတ္၊ ကာဂ်စ္စတန္၊ လီဆိုသို၊ မာလာ၀ီ၊ မာလီ၊ ေမာရီေတးနီးယား၊ မိုဇန္ဗစ္၊ နမီးဘီးယား၊ နီေပါ၊ ႏိုက္ဂ်ာ၊ ပါကစ္စတန္၊ ဖိလစ္ပင္း၊ ကာတာ၊ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယား၊ စကၤာပူ၊ ေဆာလ္မြန္ကြ်န္းမ်ား၊ ေတာင္အာဖရိက၊ ဆြာဇီလန္၊ တာဂ်စ္ကစ္စတန္၊ ထိုင္းလင္း၊ တရီနီဒက္ႏွင့္တိုဘာကို၊ ယူေအအီး၊ တန္ဇန္နီးယား၊ ရီမင္၊ ဇမ္ဘီယာ၊

ပ်က္ကြက္သည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အင္ဒိုရာ၊ ဘဟားမား၊ ဘီလစ္ဇ္၊ ဘီနင္၊ ဘူတန္၊ ကန္ေဘာဒီးယား၊ ကိပ္ဗာဒီ၊ ဆင္ထရယ္-အာဖရိကသမတႏိုင္ငံ၊ ခ်တ္ဒ္၊ ကိုမိုေရာ့စ္၊ ကြန္ဂို၊ ဂ်ဘူတီ၊ ဒိုမီနီကန္၊ အယ္လ္ဆာဘာဒို၊ အီေကြတိုရီရယ္-ဂီနိ၊ ဖီဂ်ီ၊ ဂါဘြန္၊ ဂီနိ၊ ဂိုင္ယာနာ၊ ေဟတီ၊ ကီရီဘာတီ၊ လိုက္ေဘးရီယား၊ မဒါဂါ့စကာ၊ ႏိုက္ဂ်ီရီးယား၊ ပါပူအာနယူးဂီနိ၊ ရ၀န္ဒါ၊ စိန္႕ကစ္စ္ႏွင့္နီဗစ္၊ စိန္႕လူးစီယာ၊ စိန္႕ဗင္းဆင့္ႏွင့္ဂရင္နာဒင္းစ္၊ ဆာအိုတိုမ္ႏွင့္ပရင္စပိ၊ ဆီနီေဂါ၊ ဆားဗီးယား၊ ေဆရွယ္လ္၊ ဆာရာလီအြန္၊ ဆိုမာလီ၊ ဆူရီနမ္၊ တြန္ဂို၊ တူနီရွား၊ တာ့ခ္မင္နီစတန္၊ တူဗေလာ၊ ယူဂန္ဒါ၊ ဗင္ေနာ္တူး၊

ဘာသာျပန္၊
(အင္စီဂ်ီယူဘီ)ရံုး၊ နယူးေဒလီ

Shameful Error from Military Junta's Newspaper

ျမန္မာစစ္အဆိုးရ၏ ေလေသနတ္
ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာထဲမွ အလြဲအမွား

(၂၇၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၈) ရက္၊ စေနေန႔ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ၊ စာမ်က္ႏွာ (၆)တြင္ ေဖာ္ျပပါရွိေသာ သတင္းတစ္ပုဒ္၏ ေခါင္းစဥ္ႏွင့္ သတင္းပါစာသား အလြဲတစ္ခုကို တင္ျပလိုက္ပါသည္။
(ပူးတြဲပါ ပံုမ်ားကို ၾကည့္ရႈပါ)

သတင္းစာသည္ တိုင္းျပည္ႏိုင္ငံ့အက်ိဳးအတြက္ စတုတၳမ႑ိဳင္ျဖစ္ရမည့္အစား ယခုအခါ ျမန္မာ့အလင္း၊ ေၾကးမံု အစရွိေသာ သတင္းစာမွန္သမွ်သည္ စစ္အဆိုးရအလိုက်၊ အေယာင္ေဆာင္ ၀ါဒျဖန္႔ခ်ိေရး သတင္း၊ ေဆာင္းပါး၊ ဓာတ္ပံုမ်ားသက္သက္ကိုသာ ေန႔စဥ္လိုလို ထည့္သြင္းပုံႏွိပ္ေဖာ္ျပၿပီး ျပည္သူျပည္သားမ်ား၏ အသိဥာဏ္တိုးတက္မႈ၊ စဥ္းစား-ေ၀ဖန္-ဆန္းစစ္-ျပဳျပင္ဥာဏ္တိုးတက္မႈ ေႏွးေကြးေစေအာင္ အတင္းကာေရာ မႈိင္းတိုက္၍ထားသည္ကို ေတြ ႔ရွိရပါသည္။

ယခု (၂၇၊ ဒီဇင္ဘာ၊ ၂၀၀၈)ရက္ထုတ္ ျမန္မာ့အလင္း သတင္းစာတြင္လည္း ပထမဆံုး စာမ်က္ႏွာမွ စ၍ စစ္ေဆးဗိုလ္ေလာင္းသင္တန္းအမွတ္စဥ္(၁၀) သင္တန္းဆင္းပြဲက ကိုသန္းေရႊ၏ ဓာတ္ပံု၊ စကားမ်ားကို ဖတ္မိ၍ စိတ္ဆင္းရဲ၊ ကိုယ္ဆင္းရဲျဖစ္လာခဲ့ရာ စာမ်က္ႏွာ(၆)က သတင္းေခါင္းစဥ္ႏွင့္စာသား အလြဲအမွားႀကီးတစ္ခုကို ဖတ္ရႈမိလိုက္ရၿပီးမွသာ စိတ္ဆင္းရဲမႈမ်ား အတန္ငယ္ အယားေျပသြားကာ ခႏၶာကိုယ္+စိတ္အတြင္းမွ အမွတ္တမဲ့ ေပၚထင္းလာေသာ ရယ္ခ်င္စိတ္ကိုေတာင္ မနည္းက်ိတ္မွိတ္ မ်ိဳခ်၊ ထိန္းသိမ္းထားလိုက္ရပါေၾကာင္း...။ ။

ညိဳႀကီး

About a City of Burma

ၿမိဳ ႔တဲ့ဗ်ိဳ ႔

- ပလူတို -



လတစ္ျခမ္းပဲ သာခဲ့ရင္ေတာင္
ေကာင္းေကာင္း လမ္းေလွ်ာက္လို႔ရတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

လမိုက္တဲ့ည.. ၾကားလမ္းထဲမွာ
ခ်ိဳင့္က်ရင္ေတာင္ သံစဥ္ျဖစ္တဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ေယာကၡမက လူေတြကို ေသတအာရံုေပးၿပီး
သမက္က လူေတြကို စကၡဳအာရံုေပးတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ကိုယ္ထင္ရာ ကိုယ္လုပ္ၾကၿပီး ထမင္း၀၀နဲ႔
သက္သက္သာသာေနခ်င္တဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

စားေသာက္ဆိုင္ဖြင့္ ေငြစုေငြေခ်းလုပ္ရင္းနဲ႔
ပန္းခ်ီဆရာလုပ္လို႔ရတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

လမ္းေဘးစာအုပ္ေဟာင္းေရာင္းရင္းေတာင္မွ
စာေပေလာကကို အုပ္စီးဖို႔ စိတ္ကူးႏိုင္တဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

လမ္းေထာင့္မွာ ဘတ္(စ္)ကား လက္မွတ္စစ္ရင္းနဲ႔
၀တၳဳတိုေကာင္းေကာင္းေတြရတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ယံုၾကည္မႈရွိလိုက္ပံုက
က်ဴလီယာေရာင္းတဲ့ လူကို
“၂၅” ထပ္ေစ်း ေဆာက္ခိုင္းတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

၀ိုင္းတကာ လွည့္ၿပီး ခ်ဲ ႔လင့္လုပ္ေနတဲ့သူကို
ကဗ်ာဆရာလို႔ ေခၚတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ဖိတ္သမွ် လိုက္ၿပီး လက္ေဆာင္ေတာင္းတဲ့
စာနယ္ဇင္းဆရာေတြမ်ားတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ဘတ္(စ္)ကား မစီးတတ္၊ လမ္းမေလွ်ာက္တတ္တဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ေဒသစံုက စားဖြယ္စံုကို အသြင္ေျပာင္းၿပီး
မမွတ္မိေအာင္ လုပ္တဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ဒီၿမိဳ ႔ ဒီၿမိဳ ႔
လုပ္ခ်လိုက္ပံုက
မုန္႔ “၂”ျခမ္းကို လင္မယား လုပ္စားတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ေျမႀကီးထဲက တီေကာင္ကို မုန္႔နာမည္တပ္တဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ဂ်ံဳေစ့ကို ကုလားစပါးလို႔ ေခၚၿပီး ယိုလုပ္ေရာင္းတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

မိုးရြာမွာ မေၾကာက္ေပမဲ့
ေရလွ်ံမွာ ေၾကာက္ေနတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

အစြမ္းကုန္ေျပာလိုက္မယ္
အရက္ကိုေတာင္ ၿမိဳ ႔နာမည္နဲ႔ စက္ရံုတည္ၿပီး
ေသာက္တဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

တာရဲတန္းလူရႊင္ေတာ္ေတြက အဆိုေတာ္လုပ္ၿပီး
အေဆာက္အဦ အင္ဂ်င္နီယာက ဘိသိက္ေျမွာက္တဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

မီးမလာတာ မေၾကာက္ေပမဲ့
မီးေလာင္ရင္ သိပ္ေၾကာက္တဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ဒီၿမိဳ ႔မွာ ေပါမ်ားလိုက္ပံုက
ေပစာ၊ ေက်ာက္စာေတြတင္မက
အုတ္ဂူေပၚမွာ ေရးတဲ့ သခၤ် ိဳင္းစာပါရွိတဲ့ၿမိဳ ႔ ။

အေပါင္းအသင္းမရွိရင္ ဘာမွ လုပ္မရတဲ့ ၿမိဳ ႔ ။

ဒီၿမိဳ ႔ ဒီၿမိဳ ႔မွာေလ
ယံုယံုၾကည္ၾကည္၊ စိတ္စိတ္ခ်ခ်
ဖာသိဖာသာ၊ တိုးတိုးတိတ္တိတ္
လံုလံုၿခံဳၿခံဳ၊ စည္းစည္းရံုးရံုး ။ ။

ပလူတို

INSIDE BURMA NOW-A-DAY (4)

စစ္အဆိုးရ ေျပာေျပာေနတဲ့
"ဘယ္ေခတ္တုန္းကနဲ႔မွ် မတူေအာင္
ေခတ္မီဖြံ႔ၿဖိဳး တိုးတက္ေနေသာ ကၽြႏု္ပ္တို႔၏ ဗမာတိုင္းျပည္
(၄)"

ဗမာျပည္- ၿမိဳ ႔ႀကီးတစ္ၿမိဳ ႔က တရုတ္ပိုင္ ေရႊဆိုင္ႀကီးတစ္ခုရဲ ႔ ေျခရင္းမွာ အခုလို အိပ္ေပ်ာ္ေနရွာတဲ့
ဗမာကေလးတစ္ေယာက္ရဲ ႔ ဘ၀ကို ျမင္ရတာဟာ သိပ္ေၾကကြဲဖို႔ေကာင္းတာပဲ ။
၀င္ေငြနဲ႔ ထြက္ေငြ မမွ်တရွာတဲ့ ဗမာ့အေျခခံအလုပ္သမားလူတန္းစားေတြရဲ ႔ ႏံုခ်ာလွတဲ့ ဘ၀ေတြ...
ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ လူလံုးသူလံုးလွလာပါလိမ့္မလဲ...

ဗမာျပည္ မေကြးၿမိဳ ႔က တကၠသိုလ္ေက်ာင္းသားေတြကို ေက်ာင္းအႀကိဳအပို႔လုပ္ေပးတဲ့
ေက်ာင္းကားႀကီးေတြဟာ သိပ္ခမ္းနားလြန္းေနမလားပဲ

လူမ်ိဳးျခားေတြနဲ႔ စစ္အဆိုးရအဖြဲ႔၀င္ေတြ၊ စစ္အဆိုးရနဲ႔ ပတ္သက္သူေတြ အမ်ားဆံုးပိုင္ဆိုင္တဲ့
ေနာက္ခံတိုက္တာအေဆာက္အဦေတြေရွ ႔က လယ္ယာေျမတစ္ကြက္မွာ
ကေလးေတြကို အလုပ္သမားေတြအျဖစ္ ျမင္ရတဲ့ ျမင္ကြင္းေလးတစ္ခုပါ

Please! Love Burma Children (POEM)

ကေလးေတြကို စာနာၾကပါ
- ခ်မ္းတိုင္းေက်ာ္ (မႏၲေလး) -



လူျဖစ္ပါက...ကယ္ၾက
ကေလးေတြကို
မင္းတို႔- သူတို႔- ငါတို႔ဟာ
ကေလးဘဝက ႀကီးလာတာ
ဒါေတြ...
အေတြ႕အႀကံဳနည္းလြန္းတဲ့အခါ
ကိုးႏွစ္၊ ဆယ့္တစ္ႏွစ္အရြယ္
ကေလးေတြ...
သခ်ၤာမတြက္တတ္တဲ့
ကေလးေတြ...
စာမတတ္တဲ့
ကေလးေတြ...
မိဘ မသိတတ္တဲ့
ကေလးေတြ...
.................
ကေလးေတြ...
................
ကေလးေတြ...
လက္ဖက္ရည္ဆိုင္၊ ယမကာဆိုင္မွာ
စားပြဲထုိး ဝင္လုပ္ၾက
ဝပ္ေရွာ႔မွာ ပညာသင္ၾက
စက္႐ံု၊ အလုပ္႐ံုေတြမွာ ေတြ႕ၾကရ
ပန္းရံေတြ လုိက္လုပ္ၾက
လမ္းခင္း ေက်ာက္တံုးေတြ 'မ' ၾက
ေန႔စား ကေလးေတြ...
ေအာ္...ပညာေရး...
စာေပပညာေရးဆိုတာ.....။ ။

ခ်မ္းတိုင္းေက်ာ္ (မႏၲေလး)

A Notice for Generals (POEM)

မင္းသတိထား
BLACK


အတိတ္-သံသရာၾကားမွာ
လူနည္းစု စစ္၀ါဒေလးအတြက္နဲ႔
လူအမ်ားစုႀကီးအေပၚ အႏိုင္က်င့္ျခယ္လွယ္ေနတာ
မင္း လုပ္သမွ် မင္း ေကာင္းဖို႔ပဲေပါ့ ။

ဆံုးျဖတ္ခ်က္ေတြက မ်က္ႏွာလြဲ ခဲပစ္
အေျပာအဆိုေတြက ကေလးဆန္ဆန္ ။

ကမၻာေတာင္ မီးမေလာင္ေသးဘူး
ကိုယ့္သားေကာင္ကို ခ်နင္းပစ္ရဲတဲ့ မင္း
မင္းက်င့္တရား ဆယ္ပါးကိုေရာ
မင္း သိရဲ႕လား ?

မင္း ဘာေတြပဲ လုပ္လုပ္
ဒီပန္းခ်ီကားရဲ႕ ေနာက္ဆံုးစုတ္ခ်က္ေရာက္ရင္
အျပစ္နဲ႔ ဒဏ္
မင္း ခံရမယ္ !!!

BLACK

----------------------------------------------------------------------------------------------------
PHOTO 1 - http://static.guim.co.uk/sys-images/Guardian/Pix/pictures/2008/05/23/thanshwe1.jpg
PHOTO 2 - http://cache.daylife.com/imageserve/0cuj7cMcNb01I/610x.jpg

AUNG SAN'S MYANMAR (POEM)

ေအာင္ဆန္းေပးတဲ့ျမန္မာျပည္

icy


(စကားခ်ီး။
လူ႔ေလာကထဲ သူေနခဲ့ရတာက
၃၂ ႏွစ္ ၅ လ ၆ ရက္ ထဲရယ္ပါ။
၁၃-၂-၁၉၁၅ မွ ၁၉-၇-၁၉၄၇
နတ္ေမာက္ ဦးေသာဘိသေက်ာင္း
ေရနံေခ်ာင္း အမ်ိဳးသားေက်ာင္း
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္ေတြမွ ပညာဆည္းပူးခဲ့၊
၁၉၃၄ ေက်ာင္းသားသမဂၢအမႈေဆာင္နဲ႔ ႏိုင္ငံေရးဘ၀စတင္၊
ႏိုင္ငံေရး လုပ္သက္ ၁၃ ႏွစ္
အဓိက ျဖတ္သန္းမႈေတြက
သမဂၢ၊ တို႔ဗမာ၊ ရဲေဘာ္သံုးက်ိပ္၊ ဖဆပလ
အဓိက ေအာင္ျမင္မႈကေတာ့
ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရး သို႔မဟုတ္ စတုတၴျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္)

အရပ္ ပုပု
မ်က္ေမွာင္ ကုတ္ကုတ္
ပိုသီပတ္သီ အညာသား။

ဘီေအ ေက်ာင္းသား
စကား မေျပာ
ေျပာရင ္မရပ္
ညႇင္းသိုးသိုး အ႐ိုးခံ
ေခါင္း အမာဆံုး
ဇြဲ အရွိဆံုး
စိတ္ဓာတ္ အျပင္းထန္ဆံုး လူသား။

သူမသိ နားမလည္တာေတြက အမ်ားသား
ေရ မကူးတတ္ဘူး
စက္ဘီး မစီးတတ္ဘူး
စႏၵရား မတီးတတ္ဘူး
သီခ်င္းေကာင္းေကာင္း နားမေထာင္ခဲ့ရဘူး
မိန္းမ မပိုးတတ္ဘူး
ဘိလပ္ျပန္သန္းကို ေမရွင့္သီခ်င္း ဆိုခိုင္းခဲ့သူ
ခ်စ္ရတဲ့ နာစ့္မေလးၾကည္ကို လူငွားနဲ႔ ပိုးခဲ့ရသူ
ဗြီအိုင္ပီဆိုတဲ့ စာတန္းကို အလြန္စက္ဆုပ္ရြံရွာသူ
လမ္းေဘးမွာ ေက်ာက္ေက်ာေရေသာက္တဲ့ ၀န္ၾကီးခ်ဳပ္
မဂၤလာေဆာင္မွာ ခဲဖိုးေတာင္းတာ နားမလည္တဲ့သူ
လြတ္လပ္ေရးကို စဥ္းစားရင္း စစ္ဖိနပ္ ေျပာင္းျပန္စီးတဲ့သူ
လြတ္လပ္ေရးကို စဥ္းစားရင္း ဆံပင္ညႇပ္မၿပီးခင္ ထထြက္သြားတဲ့သူ
ေတြ႕ခ်င္လြန္းလို႔ လမ္းမွာတားတဲ့ ရြာသားေတြနဲ႔
အတူ လမ္းေဘးမွာ အေၾကာ္စားတဲ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
သူ႔ကုိယ္သူ ျပည္သူတစ္ေယာက္အျဖစ္ခံယူတဲ့ ၀န္ႀကီးခ်ဳပ္
“ၾကည္...ပဲျပဳတ္နဲ႔ နံျပားရရင္ စားခ်င္တယ္”
မိန္းမကို မနက္စာျပင္ခိုင္းတဲ့ သူ႔ရဲ႕ ကမၻာေက်ာ္စာ
ဗိုလ္ခ်ဳပ္အဆင့္ရဲ႕ အမွားနဲ႔ သာမန္ရဲေဘာ္အဆင့္ရဲ႕ အမွန္ကို
ကြဲကြဲျပားျပားသိတဲ့သူ
လူငယ္ဘ၀၊ လူ႔ဘ၀ရဲ႕ စည္းစိမ္အရသာေတြ
ခံစားဖို႔ အခ်ိန္မရခဲ့တဲ့သူ
သူ႔ျဖတ္သန္းမႈမွာ
လြတ္လပ္ေရးဆိုတာ တစ္ခုတည္းနဲ႔
ပကတိ ႐ိုးရွင္းသန္႔စင္ခဲ့တဲ့သူ
သူ႔ကို ဒဂုန္တာရာက ကင္ပြန္းတပ္
ေအာင္ဆန္း သို႔မဟုတ္ အ႐ိုင္းတဲ့။

လုပ္သက္က ခပ္ႏုႏု
ေက်ာင္းသား ေပါက္စ
သခင္ ေပါက္စ
စစ္သား ေပါက္စ
ႏိုင္ငံေရးသမား ေပါက္စ
ဘ၀ေတြက အဖံုဖံု
အသက္က ၃၀ မရွိ တရွိ။

ဒီေအာင္ဆန္း လက္ေတာက္ေလာက္ေလးကို
ဘာ့ေၾကာင့္
ေနမ၀င္ အင္ပါယာႀကီး ဒူးေထာက္ခဲ့ရပါသလဲ...။

တကယ္ဆိုေတာ့
ငါတို႔ ေအာင္ဆန္းက
နယ္နယ္ရရ မဟုတ္-
႐ိုးသားတဲ့ ျမန္မာေတြထက္ပို
႐ိုးသားတဲ့ ေအာင္ဆန္း
သတၱိေျပာင္တဲ့ ျမန္မာေတြထက္ပို
သတၱိရွိတဲ့ ေအာင္ဆန္း
စြန္႔လႊတ္ရဲတဲ့ ျမန္မာေတြထက္ပို
စြန္႔လႊတ္ျပတဲ့ ေအာင္ဆန္း၊
ဒီလို ေအာင္ဆန္း
သူ႔ေသြးသား အ႐ိုးအခ်ဥ္ေတြ အားလံုး
လြတ္လပ္ေရး တစ္ခုတည္းနဲ႔ အၿပီး
စုစည္းတည္ေဆာက္ျပတဲ့ ေအာင္ဆန္း
တကယ့္အ႐ိုးခံ ေအာင္ဆန္းေပါ့။

ဒီေအာင္ဆန္းကို
လြတ္လပ္ေရးလမ္း၀မွာ ဘြားကနဲ ျမင္လိုက္ရ႐ံုပဲ
ေအာင္ဆန္းရဲ႕ဆရာေတြ မႈိင္း၊ ျမ၊ ခ်ိဳတို႔ကအစ
““ငါတို႔ အားကိုးပါရေစ”” ဆိုလာၾက၊
ေရွးဘိုးဘြားမိဘျပည္သူေတြက
““ငါတို႔ကယ္မယ့္ မင္းေလာင္းေပၚၿပီ““ ၿပံဳးေပ်ာ္ၾက
လူငယ္ေသြးေသာက္ျမန္မာေတြက
““ငါတို႔ စြန္႔ပါရေစ”” ဆိုၿပီး ေရွ႕ထြက္လာၾက
စုၾက၊ ႐ံုးၾက၊ စည္းလံုးၾက
တကယ့္ဗမာေတြ
မဟာေအာင္ဆန္းအေနာက္က
ျပည္သူ႕ ဒီလႈိင္းလံုးႀကီးေတြရဲ႕
တ၀ုန္း၀ုန္း ႐ိုက္ခတ္သံဟာ
အဲဒီအခ်ိန္က ၀ိတိုရိယဘုရင္မႀကီးကိုေတာင္
အိပ္မက္ေတြ ေအးခဲေစခဲ့သေပါ့။

ေအာင္ဆန္းေရွ႕ေရာက္ရင္
ရွမ္းေတြက ရွမ္းစကားမဆိုၾက
ကခ်င္ေတြကလည္း ကခ်င္စကားမဟၾက
ေအာင္ဆန္းကို ယံုၾကည္စြာနဲ႔
သူတို႔ သခင္အျဖစ္ သိမွတ္ျပဳၾက
အားလံုးေသာ တိုင္းရင္းသားေတြ။

ဒီျပည္လံုးကၽြတ္အားကို စုစည္းႏုိင္ခဲ့လိုလည္း
အဂၤလိပ္ေတြက ဒီေအာင္ဆန္းလက္ေတာက္ေလာက္နဲ႔
တစ္စားပြဲထဲ ၀ိုင္းခဲ့ၾကေပါ့
အကင္းပါးသူေတြပီပီ
မတိုက္မီက ႐ံႈးေနတဲ့ ဒီစစ္ကို
ဒင္းတို႔ မတိုက္၀ံ့ၾက
မ်က္ႏွာမပ်က္ ေအာင္ျမင္စြာ ဆုတ္ခြာမယ့္လမ္းကို
သူတို႔ ေရြးခဲ့ၾက
ေအာင္ဆန္းနဲ႔အေတြ႕မွာ။

ယံုၾကည္အားကိုးတဲ့
မ်က္လံုးေပါင္း သန္း ၆၀
ေအာင္ဆန္းမွာ ရွိတယ္
လြတ္လပ္ေရးကို တ႐ႈိက္မက္မက္ေတာင့္တတဲ့
ႏွလံုးသားသန္း ၃၀ ေအာင္ဆန္းမွာရွိတယ္
ေအာင္ဆန္းေသဆို ေသျပ၀ံ့တဲ့သူ
ေအာင္ဆန္းမွာ တျပည္လံုးရွိတယ္
ဒီ မ်က္လံုးႏွလံုးအသက္
ဗို႔အားသိန္းသန္းခ်ီ မီးဆလိုက္အားေတြနဲ႔
ေနမ၀င္အင္ပါယာကို ျပတ္ျပတ္သားသား လွမ္းထိုးလိုက္တဲ့အခါ
အေျခာက္တိုက္ ဘ၀င္ျမင့္ေနသူေတြ
အားလံုး အရည္ေပ်ာ္သြားခဲ့ၾက။

ဘယ္ရာဇ၀င္မွာ ခင္ဗ်ားတို႔ ေတြ႕ဘူးလဲ။
ဂ်ပန္ဆိုတာ မႏူးမနပ္မဟုတ္ဘူး။
အဂၤလိပ္ဆိုတာက ေ၀လာေ၀း
သူငယ္ႏွပ္စားမဟုတ္။
ဒင္းတို႔ေတြေတာင္ ရေအာင္ စည္း႐ံုးႏိုင္တဲ့သူ
ေအာင္ဆန္း
ဒီေအာင္ဆန္းက စစ္ကို မလို
ဒါေပမဲ့ ရရင္ရ မရရင္ခ် ဆိုတာ ေအာင္ဆန္း၀ါဒ
လြတ္လပ္ေရးကို အျမန္ဆံုးလိုခ်င္ေနတဲ့
အဲ့ဒီအခ်ိန္ ျပည္သူေတြရဲ႕
တစ္ဦးတည္းေသာ ကိုယ္စားလွယ္
ငါတို႔ ေအာင္ဆန္းေပါ့။

ေအာင္ဆန္း
ဒီအခ်ိန္ဆို
၉၃ ႏွစ္ရွိၿပီ
ေအာင္ဆန္းေျပာမယ္
အဘိုးရဲ႕စကား နားေထာင္...။

““မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔
ကေန႔ ႐ႈေနတဲ့ ေလဟာ
ငါတို႔
မေန႔က ေခၽြးစက္ေတြဆိုတာ
မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔
ျမန္မာဆိုတဲ့ စကားတစ္ခြန္းကိုရဖို႔
ငါတို႔
ဘံုးေဘာလေအာ က်ဆံုးေပးခဲ့ရတာ
မေမ့နဲ႔
မင္းတို႔
ကမၻာ႔ေျမပံုေပၚတက္ႏိုင္ဖို႔
ငါတို႔
အေလာင္းေကာင္ေတြဆင့္ၿပီး ထမ္းတင္ေပးခဲ့တာ
မေမ့နဲ႔။””

ျမန္မာလူမ်ိဳးတိုင္းမွာ
အေဖႏွစ္ေယာက္ရွိတယ္
တစ္ေယာက္က
ကိုယ့္ေသြးသားအေဖ
က်န္တစ္ေယာက္က
ျမန္မာလူမ်ိဳးကို ေမြးေပးတဲ့အေဖ
ျမန္မာလူမ်ိဳးရဲ႕အေဖ
ျမန္မာ့အေဖ
ေအာင္ဆန္းေပါ့။

က်ဳပ္အေဖနဲ႔အဖိုးဟာ ေအာင္ဆန္းသားေတြ
ေအာင္ဆန္းက က်ဳပ္အဖိုး
က်ဳပ္သားက ေအာင္ဆန္းရဲ႕ျမစ္ေပါ့
သူ႕အဘိုးကို သူ လြမ္းတတ္ေနၿပီ
သူ႕သားက်ရင္လဲ သူ႕အေဘးနဲ႔
ေပးေတြ႕ႏိုင္ဖို႔
အခုကတည္းက အေသအခ်ာ
က်ဳပ္ မွာထားရအံုးမယ္။

icy


-------------------------------------------------------------------------------------

Aung San Photos - http://aklatt2008.multiply.com/
Poem - http://s0wha1.blogspot.com/2008/07/blog-post_16.html ("s0wha1 blog မွ ရရွိသည္")