16 November 2008

TODAY MANDALAY = A CHINA TOWN

"ကြ်န္ေတာ္တို႔မိတ္ေဆြေတြကို ၾကည္ညိဳစြာျမင္လိုက္ခ်င္"
ေအာင္ဘာေလ
( MANDALAY ICON MAGAZINE - http://mandalayicon.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္)


ေဟာဒီ မႏၲေလးသူ၊ မႏၲေလးသားေတြ ေန႔တိုင္း ေန႔တိုင္း ေနလံုးကို ေက်ာပိုးၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးထဲ လာၾကတယ္။ ေဟာဒီမႏၲေလးသား၊ မႏၲေလးသူေတြ ေန႔တိုင္းေန႔တိုင္း ေနလံုးကို ေက်ာပိုးၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးထဲက ျပန္ၾကရတယ္။

* စက္ဘီးတစ္စင္း လူတစ္ေယာက္။
* စက္ဘီးတစ္စင္း လူႏွစ္ေယာက္။
* စက္ဘီးတစ္စင္း လူသံုးေယာက္။
* တစ္ေယာက္က ဝမ္းၾကာတိုက္ထဲမွာေပါ့။

ကိုယ္ပိုင္စက္ဘီးလည္းပါတယ္။ ေန႔တြက္နဲ႔ ငွားလာတဲ့ စက္ဘီးေတြလည္းပါတယ္။ ေခြတစ္ဘက္ကပ္ေနတဲ့ စက္ဘီး။ ေခြေတြ သံေခ်းကိုက္ ေနတဲ့ စက္ဘီး။ ဟပ္ေဘာေတြ ေက်ာက္ေပါက္မာထေနတဲ့စက္ဘီး။ စပုတ္တံ မစံုတဲ့စက္ဘီး။ မတ္ဂတ္က သံစံုျမည္ေနတဲ့ စက္ဘီး။ ကြ်တ္အဖာတစ္ရာ ကြန္ေပါင္း တာယာနဲ႔ စက္ဘီး။ ေရွ႕ဘရိတ္ပါးပါး၊ ေနာက္ဘရိတ္အားထားတဲ့စက္ဘီး။ စိန္ပန္းဘီး၊ ျမင္းၿခံဘီး၊ တ႐ုတ္၊ ကုလား၊ သေဘၤာက်စက္ဘီးေပါင္းစံုက ဘဝေပါင္းစံုကို တင္ေဆာင္ၿပီး ဒီဝီဇံတပ္မႀကီးေတြအလား အားေကာင္းေမာင္းသန္ လာေနၾကတယ္။

လုပ္ငန္းခြင္ကို အခ်ိန္မီေရာက္ဖို႔။ ငါးမိနစ္ေနာက္က်ရင္ ေန႔တြက္ထဲက က်ပ္ႏွစ္ရာတိတိျဖတ္မယ္တဲ့။ က်ပ္ႏွစ္ရာကို စာဖြဲ႕ေနရသူမ်ား ေမာင္းသန္ အားေကာင္း နင္းလာေနၾကၿပီ။

စလင္းဘတ္လြယ္သူ၊ လြယ္အိတ္စလြယ္သိုင္းသူ၊ ျခင္းေတာင္း စက္ဘီးလက္ကိုင္မွာ ခ်ိတ္သူ၊ လွ်ာထိုးဦးထုပ္ေဆာင္းသူ၊ ဂ်ံဳ႐ိုး ခေမာက္ေဆာင္းသူ၊ သံပုရာခြံဦးထုပ္ေဆာင္းသူ တက္သုတ္႐ိုက္လာေနၾကတယ္။

သူတို႔ ဦးထုပ္ေအာက္မွာ အနာဂတ္အတြက္ စိတ္ကူးေတြ တစ္ေလွႀကီး။ မနက္ျဖန္အတြက္ အိမ္မက္ေတြ တစ္ပံုတစ္ပင္နဲ႔ေပါ့။ ႀကံေကာင္း စည္ရာေတြလည္း တနင့္တပိုးႀကီး။

ဖာဂူဆင္နဲ႔ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္လိုက္၊ ဖာဂူဆင္ကို အဝါကတ္ျပထားသူေတြလည္း ပါၾကတယ္။ စိုင္းစိုင္းခမ္းလိႈင္ကို လည္မွာဆြဲထား သူေတြလည္းပါတယ္။ ကိုရီးယားဇာတ္လမ္းတြဲေတြကို ဘိန္းစြဲသလို စြဲေနသူေတြလည္း ပါတာေပါ့။

ေညာင္ပင္ေစ်းပလာဇာက တီရွပ္ဝတ္သူလည္းပါသလို အင္ဂ်င္ဝိုင္ေၾကာ္ျငာ ဝတ္ထားသူေတြလည္း ပါတယ္။ ေနၾကာေစ့ေၾကာ္ျငာ တီရွပ္ဝတ္ထားသူ ေတြပါသလို ေကာ္ဖီမႈန္႔တံဆိပ္ တီရွပ္လည္းပါတယ္။ တိုင္းရင္းေဆးစြပ္က်ယ္ ခ်ိဳင္းျပတ္ေလးလည္း ပါလိုက္ေသးတယ္။

သူတို႔ဗိုက္ထဲမွာ ပိစပ္ရြက္ေတြရွိလိမ့္မယ္။ သူတို႔ဝမ္းထဲမွာ စူလာနဖာရြက္ေတြရွိမွာ အေသအခ်ာပဲ။ သူတို႔အစာအိမ္ထဲမွာ သံမႏိုင္ ေက်ာက္မႏိုင္ သတၱဳရည္ေတြလည္း ရွိႏိုင္ေသးတယ္။

ၿမိဳ႕သစ္ေလးရဲ႕ အစပထမသိပၸံလမ္းမႀကီးရဲ႕ လမ္းနေဘးဝဲယာက အေဆာက္အဦေတြက သူတို႔ကို ဂ႐ုမစိုက္ၾကေပမယ့္ သူတို႔ကေတာ့ အဲဒီ အေဆာက္အဦးေတြကို မေမ့ၾကပါဘူး။

အို . . . . . စံျပ

* သိုးၿခံ၊ အင္းခ႐ု
* ျမရည္နႏၵာ၊ ကန္သာယာ၊ ေအာင္ပင္လယ္
* ေအာင္သာယာ၊ ထန္းကိုးပင္၊ သင္ပန္းကုန္း၊
* စက္မႈမွ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မိတ္ေဆြမ်ား။

လူမွန္ရင္ စက္ဘီးတစ္စင္းနဲ႔ ထမင္းခ်ိဳင့္တစ္လံုးေတာ့ ပိုင္ဆိုင္ရမယ္လို႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မိတ္ေဆြမ်ားရဲ႕ဘဝကမ်ား ျပ႒ာန္းခဲ့ေလသလား။ သိပၸံ ဆန္ကိုစားၿပီး သိပၸံလမ္းမႀကီးေပၚမွာ ေန႔စဥ္ရက္ဆက္ စက္ဘီးကို အိမ္ေထာင္ဖက္လုပ္ၿပီး သြားလာျဖတ္သန္းေနၾကတဲ့ မိတ္ေဆြမ်ား သိပၸံေက်ာင္းဆိုတာေရာ ၾကားဖူးပါရဲ႕လား။

ဟိုက္ဒ႐ိုဂ်င္ႏွစ္ဆနဲ႔ ေအာက္ဆီဂ်င္တစ္ဆေပါင္းခဲ့ရင္ ေရျဖစ္သတဲ့ေလ။ ဒါေတြ ငါတို႔မသိ၊ အလုပ္ရွိရင္ ေရရွိမယ္။ ေရရွိရင္ ထမင္း ရွိမယ္။ အဲဒါပဲ ငါတို႔သိတယ္။

အလို . . . . သိပၸံလမ္းမႀကီးေပၚမွာ ဝိဇၨာနည္းက် ၾသဠာရိကဆရာေတြ၊ ေၾကြေဗဒင္ဆရာလည္းပါတယ္။ လက္သမားဆရာ၊ အေၾကာ ျပင္ဆရာ၊ နယ္လွည့္ဓာတ္ပံုဆရာ၊ ေလးဘီးဆရာ၊ ပန္းရံဆရာ ၊ ဆိုက္ကားဆရာ၊ အေဖ်ာ္ေကာင္းတဲ့ တီးဆရာလည္းပါ။ ဆရာ, . . . . . ဆရာ. . . . ဆရာေတြ သူတို႔ဘဝေတြကို ဝဇၨာနည္းလည္းမက၊ သိပၸံနည္းလည္းမက် ႀကံဳသလိုေျဖရွင္းေနၾကတယ္။

မိတ္ေဆြတို႔ရဲ႕ လူမႈေရး၊ က်န္းမာေရး၊ စီးပြားေရး ကစားကြက္မွာ ေလွကားကတိုတို၊ အစင္းေရကနည္းနည္း၊ ေျမြေတြက ရွည္ရွည္၊ အေကာင္ေရက မ်ားမ်ား၊ ဘဝအံစာတံုးကို မာရ္နတ္က တစ္ေတြခ်ည္း ထြင္းခဲ့ပါလိမ့္။

ကမၻာျပားၿပီတဲ့လား။ မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ေရနီေျမာင္းအတက္မွာ ကုန္းကခပ္ေမာ့ေမာ့ေလး။ ေအာင္သာယာလမ္းေကြ႕နားမွာ က်င္းေတြ ခ်ိဳင့္ေတြခ်ည္း။ ကမၻာျပားၿပီဆိုေပမယ့္ ညီညီညာညာေတာ့ ဟုတ္မယ္မထင္ၾကသူေတြ။

အို . . . . . စံျပ

* သိုးၿခံ၊ အင္းခ႐ု
* ျမရည္နႏၵာ၊ ကန္သာယာ၊ ေအာင္ပင္လယ္
* ေအာင္သာယာ၊ ထန္းကိုးပင္၊ သင္ပန္းကုန္း၊
* စက္မႈမွ ကြ်န္ေတာ္တို႔ မိတ္ေဆြမ်ား။

ဌာေနေဟာင္းျဖစ္တဲ့၊ ဇာတိခ်က္ေၾကြျဖစ္တဲ့ ရန္မ်ိဳးလံု၊ ျပည္ႀကီးေပ်ာ္ဘြယ္၊ ေအာင္နန္းရိပ္သာ၊ ခ်မ္းေအးသာစံ၊ ရတနာဘုမၼိ၊ ျပည္ လံုးခ်မ္းသာ၊ ေမာရဂီဝါ၊ ေမဃဂီရိ၊ ေအာင္ေျမသာစံ . . . . . . . . ကို လြမ္းဆြတ္သတိရေနၾကၿပီလား။

* ဌာေနေဟာင္းဟာ လြမ္းလို႔ေကာင္းပါတယ္။
* ဇာတိေျမဟာ လြမ္းဖို႔ေကာင္းလွတယ္။

နဖူးကေခြ်း ေျခမက်ဖန္မ်ားလို႔ ေျခေထာက္မက်င္တာေပါ့။ ေခြ်းဆိုတာ ငန္ပ်ပ်အရသာရွိတဲ့အေၾကာင္း မိတ္ေဆြတို႔ အသိဆံုးေလ။

ေန႔သစ္တစ္ခုရဲ႕ အ႐ုဏ္ဦး ေရာင္ျခည္ကို မိတ္ေဆြတို႔ အသိဆံုးေလ။ ဟိုးဆင္ေျခဖံုးကေန ၿမိဳ႕ေတာ္ထဲ။ ၿမိဳ႕ေတာ္ထဲကေန မိတ္ေဆြတို႔ အိမ္အထိ လာရတဲ့ ခရီးအကြာအေဝး မတူၾကသလို ျပန္ၾကရတဲ့ ခရီးမိုင္ေတြ မတူၾကေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ့္မိတ္ေဆြေတြရဲ႕ ႏွလံုးခုန္စည္းခ်က္ေတြက တူညီၾကတဲ့ အေၾကာင္းေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔ သိၾကပါတယ္ေလ . . . . . .။

ေအာင္ဘာေလ

( http://mandalayicon.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပပါသည္)

2 comments:

ကိုဖြႀကီး said...

ခံစားရတယ္၊ ကိုယ္တိုင္ သိပံြလမ္းကို ဘီးနဲ ့ စုန္ဆန္ခဲ့ဖူးသူ ဆိုေတာ့ရင္နင့္သြားတယ္။

tin myo said...

i love mandalay people, and really, i miss ....