စစ္ေတြမွာ NGO အေဆာက္အဦးေတြနဲ႔ ပစၥည္းေတြ ဖ်က္ဆီးခံရတဲ့ ကိစၥ

"စစ္ေတြမွာ NGO အေဆာက္အဦးေတြနဲ႔ ပစၥည္းေတြ ဖ်က္ဆီးခံရတဲ့ ကိစၥ"

ၿပီးခဲ့တဲ့ ရက္သတၱပတ္က စစ္ေတြကို ေရာက္တုန္း ရခိုင္လူမ်ိဳးအခ်ိဳ႕၊ ျမန္မာႏိုင္ငံသား iNGO ၀န္ထမ္းအခ်ိဳ႕နဲ႔ စကားေျပာခဲ့ရၿပီး သိခဲ့ရသမွ်ကေတာ့့ -

၁။ ၂၆-၃-၂၀၁၄ ရက္ေန႔ ညေနပိုင္းမွာ သာသနာ့အလံကိစၥနဲ႔ပတ္သက္ၿပီး စစ္ေတြမွာ Malteser International နဲ႔႔ ျပႆနာတက္တယ္။ ထားေတာ့။

၂။ ၂၇-၃-၂၀၁၄ (တပ္မေတာ္ေန႔) မွာေတာ့ မနက္က စလို႔ ညေနအထိ စစ္ေတြၿမိဳ႕မွာ အေျခစိုက္တဲ့ UN လက္ေအာက္ခံ အဖြဲ႔အစည္းေတြအပါအ၀င္ NGO ေတြရဲ႕ အေဆာက္အဦးေတြ တစ္လံုးၿပီး တစ္လံုး ဖ်က္ဆီးခံရတယ္။ ညေနမွာ ေသနတ္သံေပး တားဆီးတာကလြဲလို႔ ရဲနဲ႔ စစ္တပ္က ဖ်က္ဆီးသမွ်ကို တစ္ေနကုန္ လက္ပိုက္ၾကည့္ေနခဲ့တယ္။

၃။ ဦးေဆာင္ၿပီး ဖ်က္ဆီးသူေတြဟာ စစ္ေတြၿမိဳ႕ခံေတြကေတာင္ မျမင္ဖူးတဲ့သူေတြပါသတဲ့။ စစ္ေတြၿမိဳ႕ခံေတြက ဦးစီးဦးရြက္ျပဳၿပီး ဖ်က္ဆီးခဲ့တာ မဟုတ္ဘူးေပါ့ေလ။ ဖ်က္ဆီးသူေတြဟာ ၁၃ ႏွစ္ ၁၄ ႏွစ္အရြယ္ေလးေတြအပါအ၀င္ လူငယ္ေတြ မ်ားသတဲ့။ ဘုမသိဘမသိ ၿမိဳ႕ခံအနည္းငယ္ ေရာေယာင္ ပါ၀င္ခဲ႔မိတာကလြဲလို႔႔ ဖ်က္ဆီးသူမ်ားအဖြဲ႕ဟာ ေသခ်ာစနစ္ခ် အကြက္က်စြာ လႈပ္႐ွားသြားတယ္။ အေဆာက္အဦးတစ္ခုကို ဖ်က္ဆီးၿပီးသြားရင္ အဖ်က္ခံလိုက္ရတဲ့ အေဆာက္အဦးကို ရဲေတြက ၀ိုင္းထားလိုက္တယ္။ မဖ်က္ခင္မွာ ကာကြယ္တားဆီးျခင္း အလ်ဥ္းမ႐ွိခဲ့ပါ။ ဖ်က္တဲ့အဖြဲ႕က ေနာက္ထပ္ အေဆာက္အဦးတစ္ခုဆီ ဖ်က္ဆီးဖို႔ ဆက္လက္ခ်ီတက္တယ္။ ဖ်က္တယ္။ အဖြဲ႔ေတြခြဲၿပီး ဖ်က္ဆီးတာမ်ိဳးလည္း ႐ွိတယ္။ ရဲေတြက ဖ်က္ၿပီးမွသာ ဖ်က္ၿပီးသား အေဆာက္အဦးကို ၀ိုင္းလိုက္ျပန္တယ္။ ဖ်က္တယ္။ ၀ိုင္းတယ္။ ဖ်က္တယ္။ ၀ိုင္းတယ္။ တားတာဆီးတာ မ႐ွိခဲ့ပါ။

၄။ ဖ်က္ဆီးသူေတြဟာ အေဆာက္အဦးေတြကို သူတို႔ဖ်က္ဆီးေနစဥ္ မွတ္တမ္းတင္ ဓာတ္ပံု႐ိုက္သူေတြကိုလည္း ရန္႐ွာခဲ့ၿပီး ဓာတ္ပံု/ဗီြဒီယို မ႐ိုက္ဖို႔ တားျမစ္ခဲ့ၾကသတဲ့။

၅။ ဖ်က္ဆီးသူေတြမွာ ဖ်က္ဆီးဖို႔ လက္နက္အစံုအလင္ ပါလာသတဲ့။ တူ၊ တူရြင္း၊ ရဲဒင္း၊ ပုဆိန္ စသျဖင့္ေပါ့ေလ။ ခဲနဲ႔ပစ္တာ ဘာညာလည္း ႐ွိတာေပါ့ေလ။

၆။ ေျပာရရင္ေတာ့ မိတၳီလာမွာလိုပဲ ရဲေတြေ႐ွ႕မွာတင္ လူေတြကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး သတ္ခဲ့သလိုေပါ့ေလ။ စစ္ေတြမွာေတာ့ ရဲနဲ႔စစ္တပ္ေတြ႐ွိေနတဲ့ၾကားက NGO အေဆာက္အဦးေတြနဲ႔ ပစၥည္းေတြကိုပဲ ေရြးဖ်က္ခဲ့တာေပါ့ေလ။ NGO ၀န္ထမ္းေတြကို အသက္အႏၲရာယ္ျပဳတာ ဘာညာေတာ့ မ႐ွိခဲ့ဘူးေပါ့ေလ။ အဲ့ဒီ ညေနဘက္မွာ UN လက္ေအာက္ခံ အဖြဲ႔အစည္း NGO ဂိုေဒါင္ေတြ အဖ်က္ခံရေတာ့မွ လံုျခံဳေရးက ေသနတ္သံေပးၿပီး တားတယ္ဆိုပါေတာ့။ ဇာတ္သိမ္းေတာ့ ကံအေၾကာင္းမလွတဲ့ ရခိုင္တိုင္းရင္းသူေလးတစ္ေယာက္ က်ည္သင့္ၿပီး ေသခဲ့ရတယ္ ဆိုပါေတာ့။

၇။ ျမန္မာႏိုင္ငံသား iNGO ၀န္ထမ္းတစ္ေယာက္ေျပာျပတာကေတာ့ NGO အေဆာက္အဦးေတြနဲ႔ ပစၥည္းေတြကို ဖ်က္ဆီးခဲ့သူ အကုန္လံုး အဖမ္းခံရတာ မဟုတ္ပါဘူးတဲ့။ လႊတ္ထားတဲ့သူ/လြတ္သြားတဲ့သူေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိပါေသးတယ္တဲ့။

၈။ ရခိုင္လူမ်ိဳးတစ္ေယာက္ကေတာ့ သူ႕အျမင္ကို ေျပာျပရာမွာ AZG/MSF(Holland) နဲ႔ Malteser အဖြဲ႕ေတြအေပၚ မေက်နပ္မႈအခ်ိဳ႕ ႐ွိတာကလြဲလို႔ UN လက္ေအာက္ခံအဖြဲ႔အစည္းေတြ အပါအ၀င္ NGO အေဆာက္အဦးေတြနဲ႔ ပစၥည္းေတြကို ခုလို လြပ္လြပ္လပ္လပ္ ေအးေအးေဆးေဆး စနစ္တက် ဖ်က္လိုဖ်က္ဆီးလုပ္တာဟာ အစိုးရေက်ာေထာက္ေနာက္ခံျပဳထားတဲ့ အဖ်က္သမားေတြရဲ႕ လုပ္ရပ္သာျဖစ္တယ္။ ဒီလုပ္ရပ္ေတြဟာ အစိုးရအေနနဲ႔ ရခိုင္လူမ်ိဳးေတြကို သိကၡာခ်တာ သက္သက္သာျဖစ္တယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

၉။ UN လက္ေအာက္ခံအဖြဲ႔အစည္းေတြ အပါအ၀င္ NGO အဖြဲ႔အစည္းေတြရဲ႕ အေဆာက္အဦးနဲ႔ပစၥည္းေတြကိုု (၂၆-၃-၂၀၁၄) တပ္မေတာ္အႀကိဳေန႔နဲ႔ (၂၇-၃-၂၀၁၄) တပ္မေတာ္ေန႔ေတြမွာ အားပါးတရ ဖ်က္ဆီးခဲ့ၿပီး UN အပါအ၀င္ NGO ေတြကို ရခိုင္ျပည္နယ္ကေန လွလွပပ ခဏတာ ပထုတ္ႏိုင္ခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ဟာ တိုက္ဆိုင္တယ္ပဲေျပာေျပာ အစိုးရအေနနဲ႔ သန္းေခါင္စာရင္းေကာက္ဖို႔ တာဆူေနခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ဆိုလည္း မမွားဘူးေပါ့ေလ။ ။

Nyo Gyi
၅၊ ၅၊ ၂၀၁၄

Secretary General's Message for UN Day 2009

Secretary General's Message for UN Day 2009

On this United Nations Day and every day throughout the year, the United Nations is at work — for the planet, for jobs, for “we the peoples”.

We deliver more humanitarian aid than anyone — and to the toughest places. We vaccinate 40 per cent of the world’s children. We feed more than 100 million people and are helping more than 30 million refugees, most of them women and children fleeing war and persecution. We are deploying more peacekeepers than ever — more than 115,000. In the last year alone, we provided electoral assistance to almost 50 countries. And the entire UN system has mobilized to face global economic turmoil and the social unrest it threatens.

People look to the United Nations to defeat poverty and hunger, to keep the peace, to expand education and stand up for human rights in every corner of the globe. They look to us to stop the spread of deadly weapons and disease, and to protect people and families hit by disasters. In December, they will look to us to seal a comprehensive, equitable and ambitious deal on climate change that will protect us all and pave the way toward a greener, more sustainable economy.

This is a unique moment in world affairs. Multiple crises — food, fuel, financial, flu — are hitting at once. Climate change looms larger every day. Each illustrates a 21st-century truth: we share one planet, one home. As people, as nations, as a species, we sink or swim together.

The United Nations is doing its utmost to respond — to address the big issues, to look at the big picture. We are forging a new multilateralism that can deliver real results for all people, especially those most in need. But I am also painfully aware of the distance to go and the gap between commitment and action. On this UN Day, let us resolve to redouble our efforts on behalf of the vulnerable, the powerless, the defenceless. Let us stand more united than ever – united in purpose and united in action to make the world a safer, better place.

Ban Ki-moon

-----------------------------------------------------------------
http://www.un.org/en/events/unday/2009/sgmessage.shtml

DPNS Commentary (9/2009)

လူ႔ေဘာင္သစ္ ဒီမိုကရက္တစ္ပါတီ
သုေတသနႏွင့္ ေလ့လာေရးဌာန

ေ၀ဖန္သံုးသပ္ခ်က္ အမွတ္စဥ္ (၉/၂၀၀၉)

အမ်ိဳးသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္က
လူထုကို စည္းရံုးလႈံ႕ေဆာ္ေရွ႕ေဆာင္ရန္ အခ်ိန္က်ေရာက္ေနပါၿပီ
(၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ၾသဂုတ္လ ၁၁ ရက္)

DPNS Commentary 9 2009

UN's Ban deplores Suu Kyi verdict in Myanmar

Tue Aug 11, 2009 10:11am EDT

UNITED NATIONS (Reuters) - U.N. Secretary-General Ban Ki-moon said he strongly deplored the 18-month house detention sentence passed on Myanmar opposition leader Aung San Suu Kyi on Tuesday.

A statement issued by his spokesperson said Ban urged Myanmar's military government "to immediately and unconditionally release" Nobel laureate Suu Kyi and to "engage with her without delay as an essential partner in the process of national dialogue and reconciliation."

"Unless she and all other political prisoners in Myanmar are released and allowed to participate in free and fair elections, the credibility of the political process will remain in doubt," the statement said.

U.N. diplomats said it was likely the Security Council would meet later on Tuesday to discuss the verdict passed for violation of an internal security law.

(Reporting by Patrick Worsnip; Editing by Bill Trott)

© Thomson Reuters 2009 All rights reserved


----------------------------------

News Source : http://www.reuters.com/article/newsOne/idUSTRE57A3J520090811

----------------------------------

Related News : ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ကုိ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ျဖင့္ (၁) ႏွစ္ခြဲ ထိန္းသိမ္းဦးမည္ (The New Era Journal)

Mr Ban Ki-moon of UN was attacked by Myanmar Military Junta !

စစ္အဆိုးရက

ကုလသမဂၢ အေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းကို ေစာ္ကားေမာ္ကားေျပာၿပီ

(Mr Ban Photo from http://en.wikipedia.org/wiki/Ban_Ki-moon)

စစ္အဆိုးရက ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းကို သူတို႔ရဲ႕ လက္ကိုင္တုတ္ (၂၈၊ ၇၊ ၀၀၉ ေန႔ထုတ္) ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာပါ ေဆာင္းပါးကတစ္ဆင့္ (အထက္ပါ ပံုထဲက စာသားေတြနဲ႔) မိန္းမလို မိန္းမရဆန္စြာ ေစာ္ကားေမာ္ကား၊ ထိကပါး ရိကပါးလုပ္လိုက္ပါတယ္။

ေဆာင္းပါး ေခါင္းစဥ္က " အနာႏွင့္ေဆး သင့္ေအာင္ေပး ေပ်ာက္ေရးမခက္ပါ" တဲ့။ ေမာင္ဒဲ့ဒိုး ကေလာင္ပုန္းနဲ႔ ေဆာင္းပါးထဲမွာ ေရးသားထားတာေတြက မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းကို အေမရိကန္ ၾသဇာခံဆိုၿပီး ေစာ္ကားလိုက္တာပါ။ မစၥတာ ဘန္ ျမန္မာျပည္လာတုန္းက ကိုသန္းေရႊနဲ႔ ေတြ႕သခိုက္ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီသူရဲေကာင္း မတရားအမႈရင္ဆိုင္ေနရသူ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ ေတြ႕ဖို႔ ႏွစ္ႀကိမ္တိုင္ ေတာင္းဆိုတာကို ေဆာင္းပါးထဲမွာ ေ၀ဖန္ထားပါတယ္။

သတင္းစာပါ ေဆာင္းပါးမွာ အဲဒီ ဒဲ့ဒိုးဆိုသူနဲ႔ ဘႀကီးၿဖိဳးဆိုသူတို႔ အေမးအေျဖ အျပန္အလွန္ ေျပာပံုနဲ႔ ေဖာ္ျပထားတာပါ။ အဓိကကေတာ့ ကုလသမဂၢအဖြဲ႕အစည္းႀကီးနဲ႔ ကုလသမဂၢအေထြေထြအတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းကို အေမရိကန္ၾသဇာခံဆိုၿပီး ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း တိုက္ခိုက္တာပါပဲ။

ေဆာင္းပါးကို ေအာက္မွာ ပံုစာအေနနဲ႔ ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။ အြန္လိုင္းေပၚက စစ္အဆိုးရ ျမန္မာ့အလင္းသတင္းစာ(၂၈၊ ၇၊ ၀၀၉) လိပ္စာကိုလည္း ေဖာ္ျပေပးလိုက္ပါတယ္။

http://www.myanmar.com/newspaper/myanmarahlin/July28.pdf

100th Anniversary U Thant (2)

100th Anniversary U Thant

“ဗမာ့ဦးသန္႔ ကို အာဏာရွင္ေန၀င္း ဘာေၾကာင့္”

အေတြးအျမင္၊ အမွတ္(၂၀၂)၊ ၂၀၀၈၊ ဇန္န၀ါရီလထုတ္၊ စာမ်က္ႏွာ ၅၃-၅၇ မွ “အေတြးအျမင္ အထူးေဆာင္းပါး” (ျမန္မာ့လူခၽြန္လူမြန္မ်ား) က႑မွ ဦးသက္ထြန္း (အၿငိမ္းစားသံအမတ္ႀကီး) ေရး “ဦးသန္႔” ေဆာင္းပါးအား ကူးယူေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ဦးသန္႔

100th Anniversary U Thant

100th Anniversary U Thant
(http://www.un.org)

Former secretary-general

U Thant , who served as Secretary-General of the United Nations from 1961 to 1971, was chosen to head the world body when Secretary-General Dag Hammarskjold was killed in an air crash in September 1961.

U Thant was born at Pantanaw, Burma, on 22 January 1909, and was educated at the National High School in Pantanaw and at University College, Rangoon.

Prior to his diplomatic career, U Thant's experience was in education and information work. He served as Senior Master at the National High School, which he had attended in Pantanaw, and in 1931, he became Headmaster after winning first place in the Anglo-Vernacular Secondary Teachership Examination.

He was a member of Burma's Textbook Committee and of the Council of National Education before World War II, and was an Executive Committee member of the Heads of Schools Association. He was also active as a free-lance journalist.

In 1942, U Thant served for a few months as Secretary of Burma's Education Reorganization Committee. In the following year, he returned to the National High School as Headmaster for another four years.

U Thant was appointed Press Director of the Government of Burma in 1947. In 1948, he became Director of Broadcasting, and in the following year, he was appointed Secretary to the Government of Burma in the Ministry of Information. In 1953, U Thant became Secretary for projects in the Office of the Prime Minister, and in 1955, he was assigned additional duties as Executive Secretary of Burma's Economic and Social Board.

At the time of his appointment as Acting Secretary-General of the United Nations, U Thant had been Permanent Representative of Burma to the United Nations, with the rank of Ambassador (1957-1961).

During that period, he headed the Burmese delegations to the sessions of the General Assembly, and in 1959, he served as one of the Vice-Presidents of the Assembly's fourteenth session. In 1961, U Thant was Chairman of the United Nations Congo Conciliation Commission and Chairman of the Committee on a United Nations Capital Development Fund.

During his diplomatic career, U Thant served on several occasions as Adviser to Prime Ministers of Burma.

U Thant began serving as Acting Secretary-General since 3 November 1961, when he was unanimously appointed by the General Assembly, on the recommendation of the Security Council, to fill the unexpired term of the late Secretary-General, Dag Hammarskjold. He was then unanimously appointed Secretary-General by the General Assembly on 30 November 1962 for a term of office ending on 3 November 1966.

U Thant was re-appointed for a second term as Secretary-General of the United Nations by the General Assembly on 2 December 1966 on the unanimous recommendation of the Security Council (resolution 229, 1966). His term of office continued until 31 December 1971.

U Thant received honorary degrees (LL.D) from the following universities: Carleton University, Ottawa, Canada (25 May 1962); Williams College, Williamstown, Massachusetts (10 June 1962); Princeton University, Princeton, New Jersey (12 June 1962); Mount Holyoke College, South Hadley, Massachusetts (2 June 1963); Harvard University, Cambridge, Massachusetts (13 June 1963); Dartmouth College, Hanover, New Hampshire (16 June 1963); University of California at Berkeley, California (2 April 1964); University of Denver, Denver, Colorado (3 April 1964); Swarthmore College, Swarthmore, Pennsylvania (8 June 1964); New York University, New York (10 June 1964); Moscow University, Moscow, Soviet Union (30 July 1964); Queen's University, Kingston, Ontario (22 May 1965); Colby College, Waterville, Maine (6 June 1965); Yale University, New Haven, Connecticut (14 June 1965); University of Windsor, Windsor, Ontario, Canada (28 May 1966); Hamilton College, Clinton, New York (5 June 1966); Fordham University, Bronx, New York (8 June 1966); Manhattan College, New York (14 June 1966); University of Michigan, Ann Arbor, Michigan (30 March 1967); Delhi University, New Delhi, India (13 April 1967); University of Leeds, England (26 May 1967); Louvain University, Brussels, Belgium (10 April 1968); University of Alberta, Edmonton, Canada (13 May 1968); Boston Unversity, Boston, Massachusetts (19 May 1968); Rutgers University, New Brunswick, New Jersey (29 May 1968); University of Dublin (Trinity College), Dublin, Ireland (12 July 1968); Laval University, Quebec, Canada (31 May 1969); Columbia University, New York City (3 June 1969); the University of the Philippines (11 April 1970); and Syracuse University (6 June 1970). He also received the following honorary degrees: Doctor of Divinity, The First Universal Church (11 May 1970); Doctor of International Law, Florida International University, Miami, Florida (25 January 1971); Doctor of Laws, University of Hartford, Hartford, Connecticut (23 March 1971); Doctor of Civil Laws degree, honoris causa, Colgate University, Hamilton, New York, (30 May 1971); Doctor of Humane Letters, Duke University, Durham, North Carolina (7 June 1971).

U Thant retired at the end of his second term in 1971 and he died on 25 November 1974 after a long illness. He was 65 years old.

** Formerly known as Burma.

Rights and Freedom in Prison (2)

Palen Creek Correctional Centre
(annexed to Wolston Correctional Centre)

Palen Creek Correctional Centre is situated about 100 kilometres south of Brisbane and is designed for low security male prisoners.

The centres operates industries such as cattle (the centre has a mixed herd of approximately 300 beef cattle) and farm produce which supply the centre's kitchens.

By striving to achieve a world class correctional centre within an open campus style rural environment, the centre maximizes opportunities for prisoners to participate in and benefit from high quality rehabilitative programs.

Last updated: 16 July 2008

http://www.dcs.qld.gov.au/About_Us/The_Department/Custodial_Corrections Palen_Creek_Correctional_Centre/index.shtml

(Here, I want to say, 'Special Thanks' to Ko Thu for this link)

-----------------------------------------------------------

Rights and Freedom in Prison (1) - in myanmar font

(လူ႕အခြင့္အေရးေထာင္ (သို႔မဟုတ္) လြတ္လပ္စြာ ေနရေသာ ေထာင္ -ယမထာ-)

Rights and Freedom in Prison

လူ႕အခြင့္အေရးေထာင္ (သို႔မဟုတ္)
လြတ္လပ္စြာေနရေသာ ေထာင္
- ယမထာ -

ယခု ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစု ေခတ္ႀကီးထဲ၌ လြတ္လပ္စြာ ေနရေသာ ေထာင္ရွိသည္ဆိုလွ်င္ စာရႈသူ အေဆြတို႔ ယံုၾကည္ၾကပါမည္ေလာ။

ရွိခဲ့ပါသည္။ တကယ္ရွိခဲ့ပါသည္။ ရွိခဲ့သည္။ ယခု ႏွစ္ဆယ့္တစ္ရာစုမေရာက္မီ လြန္ခဲ့ေသာ ၁၉၄၆ ခုႏွစ္ခန္႔ကပင္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ လူသား ကမၻာေျမေပၚမွ လူသားမ်ားေနထိုင္ရာ တိုင္းျပည္တစ္ျပည္တြင္ ရွိခဲ့ပံုကို

ေအာက္တြင္ ဆက္လက္ ရႈစားပါ။
(ယခု အခ်ိန္ထိ ရွိမရွိကို စာရႈသူ သုေတသီ ပညာရွင္မ်ား ဆက္လက္ေလ့လာၾကေစလိုပါသည္။)
--------------------------------------------------------------------------------------------

“အုဠ္တံတိုင္းကာတိုင္း ေထာင္မျဖစ္” ဟု ထင္ရွားေသာ အဂၤလိပ္ကဗ်ာရွိရာ ၾသစေၾတးလီယားျပည္၊ ကြင္းစလန္နယ္၏ ၿမိဳ႕ေတာ္ ဘရစၥဘိန္းၿမိဳ႕မွ မိုင္ ၃၀ ကြာေ၀းေသာ “ပါလန္း-ကရစ္” အရပ္ရွိ အက်ဥ္းေထာင္မွာ ထိုစာပိုဒ္ကေလးႏွင့္ တေျပးတည္း ညီညြတ္လွေပသည္။ အေၾကာင္းေသာ္ကား ထိုေထာင္တြင္ သံတိုင္ သံခ်ိဳင့္မ်ား အေစာင့္ စႏၵရီမ်ား၊ အေစာင့္ေခြးႀကီးမ်ားမရွိ၊ အက်ဥ္းတိုက္ခန္းကေလးမ်ား ျပဳလုပ္ကာ အုဠ္တံတိုင္းကာရံထားျခင္း မရွိေပ။ ေထာင္အ၀င္ေပါက္တြင္ “တံခါးျပန္ပိတ္ခဲ့ပါ” ဟူေသာ စာဆြဲထားျခင္းကို ေထာက္သျဖင့္ ၀င္ခ်င္၀င္ ထြက္ခ်င္ထြက္ လြတ္လပ္ခြင့္ မည္မွ် ရွိသည္ကို သိသာေပသည္။

ေထာင္က်ေနသူတို႔မွာ အခ်ဳပ္ခန္းႏွင့္ မေနၾကရေပ။ ၈ ေပ စတုရန္ က်ယ္ေသာ ကိုယ့္တဲႏွင့္ကိုယ္ ေနၾကရ၍ “စပရိန္”ေမြ႕ရာ၊ ကုလားထိုင္၊ စားပြဲ၊ ေလသာျပဴတင္းႏွင့္ ေနၾကရေလသည္။
(ယခုေခတ္ ကၽြႏု္ပ္တို႔ ရန္ကုန္စေသာ ၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားရွိ မိသားစုမ်ားေနၾကရေသာ အခန္းငွားမ်ားျဖင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ၾကေစလိုပါသည္။)
ဤသို႔ ျပဳလုပ္ေပးထားျခင္းမွာ “အလင္းေရာင္ ရေစရန္” ျဖစ္ေပသည္။ အလင္းေရာင္ကို ပိတ္ဆို႔ထားျခင္းကို မလိုလားေခ်။

ေထာင္က်ေနသူတို႔မွာ သူခိုးကေလးမွ လူသတ္တရားခံအထိ ျဖစ္၏။ ယခုရွိေနၾကေသာ လူသတ္မႈ က်ဴးလြန္သူမ်ားမွာ ၈ ဦးရွိရာ ထိုသူတို႔သည္ ေဖာက္ထြင္းထြက္ေျပးလိုက ဘယ္အခ်ိန္မဆို ထြက္ေျပးႏိုင္ၾက၏။

သို႔ေသာ္ တစ္ေယာက္မွ် မေျပးၾကေခ်။ ၁၁ ႏွစ္အတြင္း ဤေထာင္ထဲသို႔ က်ေရာက္လာသူ ၁၀၀၀ ေက်ာ္အနက္ ၆ ေယာက္ေလာက္သာ ထြက္ေျပးရန္ ႀကိဳးစားဘူးေလသည္။
(ဤသို႔ ဆိုလွ်င္ ၄၆ ခုႏွစ္မွ ေနာက္သို႔ ျပန္၍ ေရတြက္သည္ရွိေသာ္ ၁၉၃၅ ခုႏွစ္မွ ဤေထာင္ကို စတင္သည္ဟု သိရာ၏။ သို႔အတြက္ လူ႕အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းမဆိုထားဘိ ကုလသမဂၢအဖြဲ႕ပင္ မေပၚေပါက္ေသးေၾကာင္း သတိခ်ပ္ရာ၏။)

ဤေထာင္သို႔ ၀င္ႏိုင္ရန္မွာ အက်ဥ္းခံရသူသည္ ထြက္ေျပးရန္ အားမထုတ္ပါ။ အက်င့္စာရိတၱ မေဖာက္ျပားပါဟု ဂတိေပးရေလသည္။ ထိုသို႔ ဂတိေပးၿပီး ၀င္ေရာက္ခြင့္ရသည့္ ေန႔မွ စ၍ ထိုသူသည္ ဥပေဒအရ “ေထာင္သား”ဟူေသာ မိမိအျဖစ္ကို ေမ့ေပ်ာက္စြာေနႏိုင္ေအာင္ အရာရာအဘက္ဘက္က စီမံျပဳလုပ္ေပးျခင္းကို ခံစားရေလသည္။

ထိုသူမွာ ေထာင္အ၀တ္အစား မ၀တ္ရ။ ေထာင္အေစာင့္အေရွာက္တို႔ကိုလဲ ေထာင္မွဴးႀကီး သခင္ႀကီး စသည့္ အေခၚမ်ိဳးျဖင့္ မေခၚဘဲ “ဂၽြန္” “ဟယ္ရို” စသျဖင့္ မိတ္ေဆြရင္းကဲ့သို႔ နာမည္ကို အဖ်ားဆြတ္၍ ေခၚခြင့္ရွိၾကသည့္ျပင္ “ေထာင္”ဟူေသာစကားႏွင့္ ၄င္း၏ ဆိုင္ရာ အသံုးအႏႈန္းတို႔ကို အေျပာအဆို မရွိၾကေခ်။

စည္းကမ္းအခ်ဳပ္အခ်ယ္ကိုလည္း နည္းပါးႏိုင္သမွ် နည္းပါးေအာင္ ျပဳလုပ္ထားေလသည္။ ထိုသူတို႔သည္ နံက္ေစာေစာ ထၾကရ၍ စားဖိုေဆာင္တြင္ အမ်ားႏွင့္ ေရာေႏွာ နံက္စာစားၾကၿပီးေနာက္ ေန႔လည္စာ ထုပ္ပိုးသယ္ယူ၍ “အလုပ္”ဆင္းၾကရသည္။ အလုပ္မွာ ဥယ်ာဥ္စိုက္ပ်ိဳးျခင္း၊ သစ္ပင္ႀကံပင္ ခုတ္လွဲျခင္းမ်ားျဖစ္၍ ညေန ၅ နာရီတြင္ ျပန္၍ ၀င္ၾကရရာ တံခါးျပန္၍ ပိတ္ခဲ့ဘို႔ မေမ့ၾကေခ်။

ညာစာစားၿပီးေနာက္ ဘိလိယက္ (သို႔မဟုတ္) စစ္တုရင္ထုိးျခင္း၊ စာၾကည့္ခန္းတြင္ စာအုပ္ သတင္းစာဘတ္ျခင္း၊ ေရဒီယို နားေထာင္ျခင္းတို႔ကို လြတ္လပ္စြာ ျပဳလုပ္ႏိုင္ၾကေလသည္။ တားျမစ္ထားေသာ ကစားနည္းတစ္ခုတည္းသာ ရွိရာ၊ ၄င္းမွာ ဖဲကစားျခင္း ျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ၉ နာရီ မထိုးမီ အိပ္ယာ ၀င္ၾကရသည္။

လူတစ္ေယာက္လွ်င္ တေန႔ အလုပ္လုပ္ခ ၄ ပဲ ရ၍ ေထာင္မွ ထြက္သည့္အခါ သံုးစြဲရန္ ဘဏ္တြင္ အပ္ေပးထားေလသည္။
(ကၽြႏု္ပ္တို႔ တိုင္းျပည္၊ အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ လြတ္လပ္ေရးကာလမွ ေထာင္က်ေနေသာ ႏိုင္ငံေရး သုခမိန္ ဘႀကီးဘေဖတို႔ ေဒါက္တာဘေမာ္တို႔ ေထာင္တြင္း ေနရစဥ္ တလ လခ ၅၀၀ိ ရၾကသည္ႏွင့္ ႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ေစလိုသည္။)

ေထာင္မွ ထြက္သည့္အခါ တိုင္း၍ခ်ဳပ္ေပးေသာ ၀တ္စံုတ္စံုႏွင့္ အလုပ္ကိုပါ ရွာ၍ ေပးေလေသးသည္။ အလုပ္ရွင္ကိုလည္း သူ႕အေၾကာင္းအသိေပးထားသျဖင့္ ထိုသူမွာ တေန႔ေန႔ “ဘူး”ေပၚ၍ အလုပ္ထုတ္ပစ္ခံရမည္ကို ေၾကာက္လန္႔ေနရန္ မရွိေတာ့ေခ်။ အလုပ္ရွင္သည္ အေၾကာင္းသိထားသျဖင့္ “လမ္းေျဖာင့္” တို႔ကိုသာ ကူညီ အားေပးေလေတာ့သည္။

ဤသို႔အားျဖင့္ အက်ိဳးကိုသာ ျဖစ္ေစသည့္အေလ်ာက္ ဤကဲ့သို႔ ေထာင္မ်ား ျပဳလုပ္လ်က္ရွိၾကေလၿပီ။ ဤစံနစ္အရ ေထာင္စရိတ္ အကုန္အက်လည္း လြန္စြာ နည္းပါးၿပီး ေထာင္မွ ထြက္၍ ေနာက္ထပ္ ရာဇ၀တ္မႈ ျပဳျခင္း အလြန္နည္းေလသည္။
--------------------------------------------------------------------------------------------

၁၉၄၆ ခုႏွစ္၊ ၅ လပိုင္းထုတ္ “ဇ၀န” ဂ်ာနယ္မွ ကူယူေဖာ္ျပအပ္ေသာ ဤေဆာင္းပါးကို ဖတ္ရႈရျခင္းျဖင့္ လူ႕အခြင့္အေရးဟူသည္ စာရြက္ေပၚ၌ရွိေနျခင္းကို ေခၚသည္မဟုတ္။ လူစိတ္ရွိေသာ လူသား အခ်င္းခ်င္း ကိုယ္တိုင္ ဒိ႒ က်င့္သံုးရျခင္းသာလွ်င္ လူ႕အခြင့္အေရးအစစ္ျဖစ္ေၾကာင္း စာရႈသူမ်ား ရိပ္မိတန္ေလာက္ၿပီဟု ယံုၾကည္မိပါသည္။

သို႔အားေလ်ာ္စြာ ယခုကဲ့သို႔ တိုးတက္ယဥ္ေက်းလာေသာ ဂလိုဘယ္ေခတ္ႀကီး၌ လူ႕အခြင့္အေရး က်င့္သံုးေသာ ဗမာျပည္ေထာင္မ်ား ေပၚေပါက္ပါေစ ဟု ဆုေတာင္း အပ္ပါသတည္း။

ယမထာ

(၂၀၀၈ ခုႏွစ္၊ ဒီဇင္ဘာလ၊ ၁၀ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ
အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ လူ႕အခြင့္အေရးေၾကညာစာတမ္းအတည္ျပဳျခင္း ႏွစ္ (၆၀)ျပည့္ ႏွင့္
၂၀၀၉ ခုႏွစ္၊ ဇန္န၀ါရီလ၊ ၄ ရက္ေန႔တြင္ က်ေရာက္ေသာ ဗမာျပည္၏ (၆၁) ႏွစ္ေျမာက္ လြတ္လပ္ေရးေန႔မ်ားအတြက္ (၇၄) ႏွစ္ျပည့္ လူ႕အခြင့္အေရးေထာင္အေၾကာင္း ျပန္လည္ တင္ဆက္အပ္ပါသည္။)

-------------------------------------------------------------------------------------------------

Family members of Myanmar prisoners wait in front of Insein Prison, north of Yangon (AFP PHOTO)

----------------------------------------------------------------------------------------------------------

Photo are taken from ;
1. http://googlesightseeing.com/maps?p=1566&c=&t=k&hl=enll=16.892715,96.098034&z=18
2. http://www.daylife.com/photo/0dD71ZQ4Km4AX

UNGA voting record

၂၃ ဒီဇင္ဘာ ၂၀၀၈
ကမၻာ့ကုလသမဂၢ အေထြေထြညီလာခံ
ဂ်ီေအ/၁၀၈၀၄

ေျခာက္ဆယ့္သံုးၾကိမ္ေျမာက္ အေထြေထြညီလာခံ (ပလင္နရီ) အစည္းအေ၀း
၇၄ၾကိမ္ေျမာက္အစည္းအေ၀း(ညပိုင္း)

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လူ႕အခြင့္အေရးအျခအေနႏွင့္ပတ္သက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေထာက္ခံမဲ ၈၀၊ ကန္႕ကြက္မဲ ၂၅၊ ၾကားေနမဲ ၄၅ (ေနာက္ဆက္တြဲ VII)ျဖင့္ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္၏ “ျပည္တြင္းအစပ်ိဳးႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္အေပၚ ေျပာင္ေျပာင္တင္းတင္း ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္မႈ”ျဖစ္သည္ဟု ကန္႕ကြက္ေစကာမူ အတည္ျပဳလိုက္သည္။ တတိယေကာ္မတီ၏ေထာက္ခံခ်က္ ျဖစ္သည့္ ကေလးသူငယ္မ်ားအခြင့္အေရးေကာ္မတီႏွင့္ပတ္သက္ေသာ လုပ္ထံုးပိုင္းအမ်ားစုပါ၀င္သည့္စာသားကိုလည္း အားလံုးသေဘာတူနည္းျဖင့္ အတည္ျပဳသည္။

ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ားခ်အျပီး၊ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္မွ လူ႕အခြင့္အေရးအား ႏိုင္ငံေရးရည္ရြယ္ခ်က္အတြက္ တလြဲအသံုးျပဳျခင္း ကို သူ႕ႏိုင္ငံအေနျဖင့္ လက္ခံႏိုင္ျခင္းမရွိေၾကာင္း၊ ျမန္မာႏိုင္ငံျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္သည္ သိသိသာသာ တိုးတက္ ျဖစ္ထြန္းေနေၾကာင္း၊ ယခုဆိုလ်င္ တိုင္းျပည္သည္ ၂၀၁၀တြင္ ပါတီစံုပါ၀င္မည့္ ေရြးေကာက္ပြဲအတြက္ ျပင္ဆင္မႈမ်ား အပါအ၀င္ ဒီမိုကေရစီသို႕ ေခ်ာေမြ႕ညင္သာစြာ ေျပာင္းလဲေတာ့မည္ျဖစ္ေၾကာင္းေျပာဆိုသည္။

ထို႕ေနာက္ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္ကဆက္လက္ေျပာဆိုရာတြင္ ယခုခ်မွတ္လိုက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္သည္ ကန္႕ကြက္ထိုက္ေၾကာင္း၊ အဘယ့္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ျပည္တြင္းေရးကိစၥမ်ားကို ၀င္ေရာက္စြက္ဖက္ေနျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္ေၾကာင္း၊ ျမန္မာအေနျဖင့္ ျပည္တြင္းႏိုင္ငံေရးျဖစ္စဥ္အေပၚ ေျပာင္က်က်စြက္ဖက္ျခင္းကို လက္ခံမည္မဟုတ္ေၾကာင္း၊ တိုင္းျပည္တခုျခင္းအလိုက္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးလုပ္ျခင္းအတြက္ မဲေပးခဲ့ျခင္းျဖစ္ေနေၾကာင္း၊ မည္သို႕ဆိုေစကာမူ ကုလသမဂၢႏွင့္ အေထြေထြအတြင္းေရမွဴး၏(ဂြတ္-ေအာဖစ္စ္) ဆက္လက္ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မည္ျဖစ္ေၾကာင္း၊ သို႕ရာတြင္ ျမန္မာသည္ ဤဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဦးညြတ္မွာမဟုတ္ေၾကာင္း ေျပာဆိုသြားသည္။

ေနာက္ဆက္တြဲ VII

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လူ႕အခြင့္အေရးအျခအေနႏွင့္ပတ္သက္၍မဲေပးျခင္း

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ လူ႕အခြင့္အေရးအျခအေနႏွင့္ပတ္သက္ေသာ ဆံုးျဖတ္ခ်က္အမွတ္ (ေအ/၆/၃၄၃၀/အက္ဒ္၃) အား ေထာက္ခံမဲ ၈၀၊ ကန္႕ကြက္မဲ ၂၅၊ ပ်က္ကြက္မဲ ၄၅ ကို ေအာက္ပါအတိုင္း ရရွိ-မွတ္တမ္းတင္သည္။

ေထာက္ခံသည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အာဖကန္နစ္စတန္၊ အယ္လ္ေဘးနီးယား၊ အာဂ်င္တီးနား၊ အာေမးနီးယား၊ ၾသစေတးလ်၊ ၾသစၾတီးယား၊ ဘယ္လ္ဂ်ီယန္၊ ေဘာစနီးယား-ဟက္ဇာဂိုဘီးနား၊ ေဘာ့စ၀ါနာ၊ ဘရာဇီးလ္၊ ဘူလ္ေဂးရီးယား၊ ဘာရြန္ဒီ၊ ကေနဒါ၊ ခ်ီလီ၊ ေကာ့စတာရီကာ၊ ခရိုေယးရွား၊ ဆိုက္ပရပ္စ္၊ ခ်က္-ရီပတ္ဘလစ္၊ ဒင္းမတ္၊ ဒိုမီနီကန္-ရီပတ္ဘလစ္၊ အရီထရီးယား၊ အက္စ္တိုးနီးယား၊ ဖင္လန္၊ ျပင္သစ္၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ၊ ဂ်ာမနီ၊ ဂရိစ္၊ ဂါြတီမာလာ၊ ဟြန္ဒူးရပ္စ္၊ ဟန္ေဂရီ၊ အုိက္စလန္၊ အီရတ္၊ အိုင္ယာလန္၊ အစ္စေရး၊ အီတလီ၊ ဂ်ပန္၊ ကဇာ့ကစတန္၊ လတ္ဗီးယား၊ လက္ဘႏြန္၊ လီခ်င္စတိုင္း၊ လစ္သူေယးနီးယား၊ လူဇင္ဘာ့ခ္၊ ေမာလ္ဒိုက္၊ ေမာလ္တာ၊ မာရွယ္ကြ်န္းစု၊ ေမာေရးရွပ္စ္၊ မက္စီကို၊ မိုက္ခရိုနီးရွား၊ မိနာကို၊ မြန္ဂိုလီးယား၊ မြန္ေတနီဂရိုး၊ ေမာရိုကို၊ ေနာ္ရူး၊ နယ္သာလင္၊ နယူးဇီလန္၊ ေနာ္ေ၀၊ ပလူးအာ၊ ပနာမား၊ ပါရာေဂြး၊ ပိုလန္၊ ေပၚတူဂယ္၊ ကိုရီးယားသမတႏိုင္ငံ၊ ေမာလ္ဒိုဗာသမတႏိုင္ငံ၊ ရိုေမးနီးယား၊ ဆာမိုအာ၊ ဆန္မာရီယို၊ ဆလိုေဗးကီးယား၊ စပိန္၊ ဆြီဒင္၊ ဆြစ္ဇလန္၊ မက္ဆီဒိုနီးယား(ယခင္ ယူဂိုဆလားဗီးယား)၊ တီေမာ-လက္ဆီ၊ တြန္ဂို၊ တူရကီ၊ ယူကရိန္း၊ ယူႏိုင္တက္-ကင္းဒန္း၊ ယူႏိုက္တက္စတိတ္စ္၊ ယူရူဂြိဳင္း၊

ကန္႕ကြက္သည္ႏိုင္ငံမ်ား

အယ္လ္ဂ်ီရီးယား၊ အဇာဘိုဂ်န္၊ ဘ၈ၤလားေဒ့ရွ္၊ ဘိုင္လိုရပ္စ္၊ ဘရုႏိုင္း-ဒါရူဆလမ္၊ ခ်ိဳင္းနား၊ က်ဴးဘား၊ ဒီမိုကရက္ကိုရီးယားသမတႏိုင္ငံ၊ အီဂ်စ္၊ အိႏၵိယ၊ အီရန္၊ ေလာ၊ လစ္ဗ်ား၊ မေလးရွား၊ ျမန္မာ၊ ႏိုက္ကာရာဂြါ၊ အိုမန္၊ ရုရွား၊ သီရီလကၤာ၊ ဆူဒန္၊ ဆီးရီးယား၊ အုဇဘက္ကစ္စတန္၊ ဗင္နီဇြဲလား၊ ဗီယက္နမ္၊ ဇင္ဘာေဘြ၊

မဲမေပးသည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အင္ဂိုလာ၊ အင္တီဂုအာႏွင့္ဘာဘူဒါး၊ ဘာရိန္၊ ဘာေဘဒို႕စ္၊ ဘိုလီဗီးယား၊ ဘာကီနာဖါဆို၊ ကင္မရြန္၊ ကိုလန္ဘီယာ၊ ကြန္ဂို၊ ကို႕တီဘြာ၊ အီေကြေဒါ၊ အီသီယိုးပီးယား၊ ဂန္ဘီယာ၊ ဂါနာ၊ ဂရင္ေနဒါ၊ ဂီနီဗစ္ေဆာ၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ဂ်ေမကား၊ ေဂ်ာ္ဒန္၊ ကင္ညာ၊ ကူ၀ိတ္၊ ကာဂ်စ္စတန္၊ လီဆိုသို၊ မာလာ၀ီ၊ မာလီ၊ ေမာရီေတးနီးယား၊ မိုဇန္ဗစ္၊ နမီးဘီးယား၊ နီေပါ၊ ႏိုက္ဂ်ာ၊ ပါကစ္စတန္၊ ဖိလစ္ပင္း၊ ကာတာ၊ ေဆာ္ဒီအာေရးဗီးယား၊ စကၤာပူ၊ ေဆာလ္မြန္ကြ်န္းမ်ား၊ ေတာင္အာဖရိက၊ ဆြာဇီလန္၊ တာဂ်စ္ကစ္စတန္၊ ထိုင္းလင္း၊ တရီနီဒက္ႏွင့္တိုဘာကို၊ ယူေအအီး၊ တန္ဇန္နီးယား၊ ရီမင္၊ ဇမ္ဘီယာ၊

ပ်က္ကြက္သည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အင္ဒိုရာ၊ ဘဟားမား၊ ဘီလစ္ဇ္၊ ဘီနင္၊ ဘူတန္၊ ကန္ေဘာဒီးယား၊ ကိပ္ဗာဒီ၊ ဆင္ထရယ္-အာဖရိကသမတႏိုင္ငံ၊ ခ်တ္ဒ္၊ ကိုမိုေရာ့စ္၊ ကြန္ဂို၊ ဂ်ဘူတီ၊ ဒိုမီနီကန္၊ အယ္လ္ဆာဘာဒို၊ အီေကြတိုရီရယ္-ဂီနိ၊ ဖီဂ်ီ၊ ဂါဘြန္၊ ဂီနိ၊ ဂိုင္ယာနာ၊ ေဟတီ၊ ကီရီဘာတီ၊ လိုက္ေဘးရီယား၊ မဒါဂါ့စကာ၊ ႏိုက္ဂ်ီရီးယား၊ ပါပူအာနယူးဂီနိ၊ ရ၀န္ဒါ၊ စိန္႕ကစ္စ္ႏွင့္နီဗစ္၊ စိန္႕လူးစီယာ၊ စိန္႕ဗင္းဆင့္ႏွင့္ဂရင္နာဒင္းစ္၊ ဆာအိုတိုမ္ႏွင့္ပရင္စပိ၊ ဆီနီေဂါ၊ ဆားဗီးယား၊ ေဆရွယ္လ္၊ ဆာရာလီအြန္၊ ဆိုမာလီ၊ ဆူရီနမ္၊ တြန္ဂို၊ တူနီရွား၊ တာ့ခ္မင္နီစတန္၊ တူဗေလာ၊ ယူဂန္ဒါ၊ ဗင္ေနာ္တူး၊

ဘာသာျပန္၊
(အင္စီဂ်ီယူဘီ)ရံုး၊ နယူးေဒလီ

DECLARATION OF COW RIGHTS

ေဂါဏသမဂၢအဖြဲ႔ႀကီးမွ ႀကီးမွဴးက်င္းပအပ္ေသာ
ႏြားအခြင့္အေရးေန႔ မိန္႔ခြန္း
ယမထာ

ေဂါဏသူ ေဂါဏသားအေပါင္း အို ႏြားေကာင္းတို႔...

ယေန႔ (၁၀၊ ဒီဇင္ဘာ)ေန႔တြင္ မႏၱေလးၿမိဳ႕ အေရွ႕စူးစူး ႏြားလဘို႔ေတာင္ထိပ္ဦး၌ ငါတို႔ ႏြားအေပါင္း သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ေသာင္းေသာင္းၿခိမ့္ၿခိမ့္ တၿငိမ့္ၿငိမ့္စုေ၀း ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ရျခင္းအေၾကာင္းမွာ ေဂါဏသမဂၢပဋိညာဥ္စာတမ္းႀကီးအရ ႏြားတို႔၏ အခြင့္အေရးကို မသိေသးေသာ ႏြားကေလးတို႔လည္း သိေစ၊ သိၿပီးႏြားႀကီးတို႔အားလည္း တိုးၿပီးေတာင္းရဲေစ သို႔ကလို အေၾကာင္း ဂုဏ္ဟိတ္ျဖင့္ ၿခံဳငံု၍ ဖိတ္လိုက္ရျခင္း ျဖစ္ေပသည္။

အေၾကာင္းကို ဆိုရေသာ္ ယခုအခ်ိန္ သမယ ဂုဏ္သိမ္ရေအာင္ လူ႔ေဘာင္သင္းပင္း ထိုငပ်င္းတို႔က "ေဂါေဏန ေဂါေဏာ၊ သမေဏန သမေဏာ" သေဘာဆိုးရြား ဆိုးရိုးစကားတို႔ျဖင့္ ငါတို႔ ႏြားမ်ိဳးဂုဏ္ကို ခ်ိဳးရံုနဲ႔ အားမရ ဂ်ိဳကုတ္ရွိရာ ဂ်ိဳေထာင္မလာ မသာမယာ ထိုအသံုးျဖင့္လည္း လူ႔ငတံုးတို႔ကို တင္စားေျပာဆိုၾကေပၿပီ။

အမွန္မူ "၀ဏၰိ တေဗၺာ ပသံသိ တေဗၺာတိ ဂုေဏ ဂုေဏာ ဘာေ၀ါ ၀ိယာတိ ေဂါေဏာ" သေဘာဖြင့္ထုတ္ ၀ိၿဂိဳဟ္လုပ္ရပါမူ လူတကာ အၿပီးမွန္းတဲ့ ခ်ီးမြမ္းထိုက္ေသာ ဂုဏ္ဟိတ္တို႔ျဖင့္ ဖိတ္ဖိတ္လက္ေနေသာ သတၱ၀ါကို ေဂါေဏာ - ႏြားမည္၏ ဟု ဆိုရေပၿခိမ့္မည္။

တကယ္ထံုးနည္းအရ တစ္ဘို႔တည္းရွိေသာ ဘို႔ကိုလည္း အျပစ္ဖို႔ၾက၏။ အမွန္မွာ ထိုဘို႔လို ဧက ၀စနံ - တစ္ခြန္းတည္းစကားကို ဆိုတတ္၏ဟု အဓိပၸာယတၳ အနက္ဖြင့္ရမူ လြန္စြာေကာင္းေပ၏။ ငါတို႔သည္ လူတို႔ကဲ့သို႔ စကားအမ်ိဳးမ်ိဳးမဆို မွန္ေသာ စကားကိုသာဆို၏။ လူတို႔ကဲ့သို႔ အသားအမ်ိဳးမ်ိဳးကိုမစား ေကာက္ရိုးႏွင့္ ျမက္တည္းဟူေသာ သက္သတ္လြတ္ကိုသာ စား၏။ တစ္ေကာင္ႏွင့္ တစ္ေကာင္ အႏိုင္က်င့္အုပ္ခ်ဳပ္ျခင္းလည္း မရွိ။ မိမိကိုယ္သာ မိမိအုပ္ခ်ဳပ္စီမံ၏။

ယခုအခါ ငါတို႔ မီွတင္းေနထုိင္ရာ ဗမာႏိုင္ငံႀကီးကို ၾကည့္ပါဘိဦး။ ေလာကနီတိပ်ိဳ႕လာ စကားႏွင့္ ဆိုရေခ်ေသာ္
"ဘသာပံုေဆာင္၊ ေခြးႏွစ္ေကာင္သည္၊ တစ္ေကာင္ေခြးအား၊ ေတြ႕လတ္အားမူ၊ အံသြားႀကိတ္ခဲ၊ ေရွ႕သြားၿဖဲ၍၊ ဟိန္းဟဲလ်က္သာ၊ ျငဴစူပါ၏၊ ယုတ္မာသည့္သူ၊ အမိုက္လူက၊ သူေတာ္သူေကာင္း၊ ေတြ႕လတ္ေရွာင္းေသာ္၊ ၿခိမ္းေမာင္းဟိန္းေဟာက္၊ အေကာက္ျပဳလြယ္၊ လြန္ခ်ဳပ္ခ်ယ္၏။"
...ဆိုတဲ့ စကားလိုပဲ သူေတာ္ေကင္း သူျမတ္ေလာင္းတို႔မွာ ဖိႏွိပ္၊ ခ်ဳပ္ခ်ယ္၊ ႏွိပ္စက္ညွင္းပမ္းခံေနၾကရေပ၏။

အို ေဂါဏအေပါင္း ႏြားသူေတာ္ေကာင္းတို႔

ငါတို႔ ႏြားေလာက၌ အုပ္ခ်ဳပ္သူ ႏြားတန္းစားမရွိသျဖင့္၊ ထိုသို႔ အႏိုင္က်င့္သူမရွိသျဖင့္ လူတို႔ထက္ တစ္ခြင့္သာျပန္၏။ ေနာက္တစ္ေၾကာင္းလည္း ႏြားဗိုလ္၊ ႏြားမွဴးမတ္မရွိသျဖင့္ မူးမတ္တို႔က်င့္သင့္၊ က်င့္အပ္ေသာ ေခြးက်င့္ေျခာက္ပါးလည္း ေခါက္ထားႏိုင္ရာ၏။ မူးမတ္စစ္ဗိုလ္တို႔ က်င့္အပ္ေသာ ေခြးက်င့္ေျခာက္ပါးကား အဘယ္နည္းဟူမူ-
၁။ မပ်င္းမရိ လံု႔လ ၀ီရိယရွိျခင္း
၂။ ေကၽြးသမွ် ေမြးသမွ်ႏွင့္ ေခြးဘ၀ အားေလ်ာ္စြာ ေရာင့္ရဲရွာျခင္း
(ဤ၌ အထူးကား မူးမတ္စစ္ဗိုလ္မ်ားတြင္ တစ္သိန္း၊ ႏွစ္သိန္းစား စစ္ဗိုလ္ဟူ၍ ပုဂၢိဳလ္အလိုက္ မိုက္သည့္ “ဇ” အားေလ်ာ္စြာ ရာဇာသခင္က ခန္႔ထားၿပီးေနာက္ တစ္ေကာင့္တစ္ေကာင္ေနရာမလုရာ သခင္ေကၽြးသမွ်၊ ေပးသမွ်ႏွင့္ ေရာင့္ရဲရမည္ဟူေသာ ေခြးမ်ားက်င့္တန္း၊ က်မ္းဂန္မိန္႔ေသာေၾကာင့္ ေပတည္း။)
၃။ ေခါင္းခ်လွ်င္ ခ်ျခင္း အိပ္ေပ်ာ္လြယ္ျခင္း
၄။ အိပ္ေပ်ာ္ရာမွ ပီတိက်၍ ခဏမၾကာ ႏိုးလြယ္ျခင္း
၅။ ကိုယ့္သခင္ကို ခင္မင္လြန္မင္း ခ်စ္ခင္ျခင္း
၆။ ရဲရဲရင့္ရင့္ ပြဲလယ္တင့္ေအာင္ သခင့္အႀကိဳက္ အကိုက္ခိုင္းလွ်င္ ကိုက္ျခင္း၊ ေဟာင္ျခင္း၊ ဟိန္းျခင္း

အို...သြားတၿမံဳ႕ၿမံဳ႕နဲ႔ ေခါင္းငံု႔ေနၾကတဲ့ ႏြားအေပါင္းတို႔

ကၽြႏု္ပ္တို႔ႏြားအေပါင္းတြင္ ဘုရင္မရွိသျဖင့္ ထိုေခြးက်င့္တို႔ကို က်င့္ၾကံစရာ မရွိေပ။
ထို႔ျပင္တစ္ေၾကာင္း ကၽြႏု္ပ္တို႔ ႏြားအေပါင္းတြင္ စုေဆာင္းေငြေၾကးႏွင့္ ဗိုလ္ကေတာ္ေလးတို႔လည္း မရွိရကား လစာရိကၡာ အသျပာလာဘ္လာဘကို အလသႆ အသံုးႀကီးမည္ဟု ျဖဳန္းတီးပစ္ၾကေသာ ဗိုလ္ကေတာ္တို႔ကဲ့သို႔ “ဗိုလ္ကေတာ္ ကၽြန္ပံုေပါက္တယ္ ေခြးေလာက္မေကာင္း” ဟူေသာ ျပစ္တင္ကဲ့ရဲ႕သံကိုလည္း မၾကားရၿပီ မဟုတ္ေလာ။

စားၿမံဳ႕တစီစီနဲ႔ ရီျပေနၾကေသာ ႏြားအေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတို႔

အေၾကာင္းကိုဆိုေသာ္ ဗိုလ္ကေတာ္တို႔ကဲ့သို႔ သားငါးမစားသျဖင့္ သန္းေ၀ျခင္း အက်င့္လည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔တြင္ မရွိ၊
ရာထူးမလိုသျဖင့္ ဗူးယိုတို႔ အက်င့္အခန္႔၊ အၿမီးလည္း မနံ႔၊
လက္နက္မစြဲကိုင္သျဖင့္ ကုလားထုိင္လည္း မလု၊
ပါးစပ္တျပင္ျပင္နဲ႔ စားခ်င္၀ါးခ်င္ပံုကိုလည္း မျပ (လိုအပ္လွ်င္ ဗိုက္ထဲမွ အစာကိုထုတ္၍ စားၿမံဳ႕ခတ္ႏိုင္၏)

အသံတဟိန္းဟိန္းျဖင့္ ၀ူးထရိန္း၊ ၀ူးထရိန္း ၾသဘာေပးေနၾကေသာ ႏြားအေပါင္းသူေတာ္ေကာင္းတို႔

သမိုင္းေၾကာင္းမအီမသာနဲ႔ ရွက္စရာ သတ္ျဖတ္ညွင္းပမ္းျခင္းေတြလည္း မရွိရကား ငါတို႔ႏြားသမိုင္း ရာဇ၀င္သည္ကား စာတင္ရေအာင္ပင္ လက္မေထာင္၍ ေနၿခိမ့္မည္။ ငါတို႔ ဘံုပိုင္ ျမက္ေတာႀကီးမ်ား ၿဖီးၿဖီးထေနသျဖင့္ စားနပ္ရိကၡာ၊ ႏြားကမၻာအတြက္ မပူရ၊ ဗိုက္၀၍သာ အီေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ ႏြားဒုကၡသည္မ်ားဆိုင္ရာ မဟာမင္းႀကီးရံုးမ်ားလည္း ထားစရာမလို။ တစ္ေကာင္ႏွင့္တစ္ေကာင္ မာန္ေစာင္၊ စားခြက္လုစရာ အလုပ္မဟုတ္သျဖင့္ ႏြားလံုၿခံဳေရးေကာင္စီ ဆိုၿပီးလည္း ေၾကာင္စီစီ ဖြဲ႕စရာမလိုေတာ့ေပ။ ႏြားလိုေနၿပီး ႏြားလိုေသၾကရမည္ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ႏြားဂုဏ္သိကၡာအျပည့္အ၀ျဖင့္ ႏြားကမၻာႀကီး သာယာေနေပလိမ့္မည္။

ႏြားမာန္တင္းတင္းျဖင့္ စင္းစင္းႀကီး ရပ္ေနၾကေသာ ႏြားအေပါင္းတို႔

တစ္ေန႔က ငါတို႔ အိမ္နီးနားခ်င္း ျခေသ့ၤမင္းတို႔ မဂၤလာသဘင္ လက္ထပ္ဆင္ယင္၍ သြားသည့္သတင္းကို တီဗြီမွ တစ္ဆင့္ အသင့္ၾကည့္လိုက္ရေသာ ကၽြႏု္ပ္၏ မင္ အင္မတန္တဲ့ ခ်စ္မိတ္ေဆြႀကီးသညသ္ မၿပံဳးဘဲႏွင့္ ၀ါးလံုးကြဲရီေသာ ဟူ၏။ အေၾကာင္းကို ေမးေခ်ေသာ္ ဒီေကာင္ႀကီး မဂၤလာေဆာင္တာ ေကာင္းတယ္။ ေနာက္ (၇) ရက္ေလာက္ၾကာရင္ ဒီျခေသၤ့ေကာင္ ငါတို႔လို ႏြားျဖစ္ေတာ့မွာပဲ လို႔ျမင္လို႔ သေဘာက်ၿပီး ရီတာပါတဲ့။ သို႔ေၾကာင့္ မည္မွ် ရာထူးႀကီးႀကီး တံခိုးထြားထြား၊ မိန္းမယူလိုက္တာႏွင့္ တစ္ၿပိဳက္နက္တည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔ ႏြားဘ၀သို႔ သက္ဆင္းၾကရမည္မွာ မလြဲဧကန္တည္း။

အို သေဘာတိမ္တိမ္ႏွင့္ စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကမႈ မျဖစ္ၾကကုန္လင့္ ႏြားအေပါင္းတို႔

ဒင္းတို႔ ႏြားဘ၀ သက္ဆင္းလာၾကေသာ္လည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔ ဘံုပိုင္ ျမက္ေတာႀကီးမ်ားကိုေတာ့ ေယာင္၍မွ် ကိုင္ၾကမည္မဟုတ္ေပ။ ေနာက္တစ္ေထြလည္း ကၽြႏု္ပ္တို႔ နဂိုထဲက ႏြားဂုဏ္သိကၡာ အျပည့္ရွိၿပီးျဖစ္လို႔မို႔ သူတို႔လို ေနာက္ထပ္ဂုဏ္ဆုတ္ယုတ္ဖို႔ရာ မလိုေတာ့။ ထို႔ေၾကာင့္ သေဘာတိမ္တိမ္နဲ႔ မစိုးရိမ္ၾကေလနဲ႔။

အို သေဘာ သကာယ အျပည့္အ၀နဲ႔ ႏြားေဂါဏတို႔

ကၽြႏ္ုပ္တို႔ ယခု ႏြားအခြင့္အေရးေန႔ အခမ္းအနားႀကီး မၿပီးဆံုးမီ အစီအစဥ္ေနာက္ဆံုး၌ အုပ္ခ်ဳပ္သူမ်ား ေသာက္သံုးမက်သျဖင့္ က်ဆံုးရရွာေသာ ျမစ္၀ကၽြန္းေပၚေန နာဂစ္မွာ ေသေၾကရရွာတဲ့ ကံေခရွာသူ ႏြားသူ၊ ႏြားသားမ်ားအတြက္ အခမ္းအနားမသိမ္းမီ ၀ူးထရိန္း၊ ၀ူးထရိန္း မတြန္ၾကဘဲ လြန္စြာမွ ၀မ္းနည္းျခင္းအထိမ္းအမွတ္ မိနစ္၀က္ ၿငိမ္သက္ခါ “ႏြားအခ်င္းခ်င္း ႏွိပ္စက္ျခင္း ကင္းေ၀းၾကပါေစ” ေမတၱာပြားရင္း ႏြားအခ်င္းခ်င္း ဂုဏ္ျပဳလိုက္ၾကပါစို႔...လို႔ တိုက္တြန္းရင္း ယေန႔ ႏြားအခြင့္အေရးေန႔ အခမ္းအနား မိန္႔ခြန္းကို နိဂံုးကမၸတ္ အဆံုးသတ္အပ္ပါေၾကာင္း ႏြားအေပါင္းတို႔ ။

ေဂါဏသမဂၢ အဖြဲ႔ႀကီး အဓြန္႔ရွည္ပါေစေသာ္

၀ူးထရိန္း
ေဂါဏသမဂၢ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္
ေဂါဏသမဂၢအဖြဲ႔

BURMA RIGHTS

BURMA RIGHTS
BigBBrown

In Burma,
No Human Rights
In Burma,
Only Military Rights
In Burma,
No People Rights
In Burma,
Only Evils Rights
In Burma,
No Rights
In Burma,
Only Tight
In Burma,
Burma Rights must be
The Burma Fight!

BigBBrown

Document A/C.3/63/L.33 (Tint Swe - NCGUB)

၂၁-၁၁-၀၈ ေန႕၊ ကမၻာ့ကုလသမဂၢ(၆၃)ၾကိမ္ေျမာက္ အေထြေထြညီလာခံ၊

တတိယေကာ္မတီ၊ ၄၄-၄၅ၾကိမ္ေျမာက္ အစည္းအေ၀း၊ ႏိုင္ငံ(၃)ႏိုင္ငံတို႕၏

လူ႕အခြင့္အေရးအေျခအေနမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္ (document A/C.3/63/L.33)

မွတ္သားသင့္သည့္အခ်က္အလက္မ်ား

လူ႕အခြင့္အေရးအေျခအေနမ်ားႏွင့္ပတ္သက္ေသာဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်မွတ္ခံရသည့္ (၃)ႏိုင္ငံမွာ ျမန္မာ၊ ေျမာက္ကိုရီးယားႏွင့္ အီရန္တို႕ျဖစ္ၾကသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လူ႕အခြင့္အေရးေအျခအေနမ်ားႏွင့္ပတ္သက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို စတင္အေရးယူေဆာင္ရြက္သည္ႏွင့္ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္က လုပ္ထံုးနည္း ၁၁၆ အရ၊ no-action motion (အက္ရွင္)မယူေရးကိုေတာင္းဆိုသည္။ ထိုအခါ ဥကၠဌမွ တဖက္လ်င္ ၂ ႏိုင္ငံစီက တင္ျပရန္ခြင့္ျပဳရာ (အက္ရွင္)မယူေရးဘက္က တရုပ္ႏွင့္ ရုရွားတို႕ကလည္းေကာင္း၊ (အက္ရွင္)မယူေရးကို ဆန္႕က်င္သည့္ဘက္က ေနာ္ေ၀ ႏွင့္ နယူဇီလန္တို႕ကလည္ူေကာင္းေျပာၾကားၾကသည္။ ထို႕ေနာက္မဲခြဲရာ (အက္ရွင္)မယူေရးကို ေထာက္ခံမဲ ၅၄ မဲ၊ ကန္႕ကြက္မဲ ၉၀ မဲ၊ ၾကားေနမဲ ၄၃ မဲရရွိသျဖင့္ (အက္ရွင္) မယူေရးအဆိုကို ပယ္ခ်လိုက္သည္။

ထို႕ေနာက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို (စေပါင္ဇာ)လုပ္သည့္ႏိုင္ငံမ်ားႏွင့္ (အီးယူ)ကိုယ္စား ျပင္သစ္ႏိုင္ငံက ဆံုးျဖတ္ခ်က္အား ေထာက္ခံရန္စကားေျပာျပီး၊ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မေထာက္ခံရန္ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္က စကားေျပာသည္။

ထို႕ေနာက္ ဥကၠဌကအစည္းအေ၀း ေခတၲရပ္နားသည္။ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္က လုပ္ထံုးအရ မဲခြဲျခင္းျပဳလုပ္ေနစဥ္ ရပ္တန္႕ရန္ မျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းေျပာဆိုရာ ဥကၠဌက မဲခြဲျခင္းမလုပ္ရေသးေၾကာင္းေျပာသည္။ ဆူဒန္ကိုယ္စားလွယ္က အေရးယူရန္ဆံုးျဖတ္ျပီးလည္းျဖစ္ေၾကာင္း၊ ၾကားနာျခင္းလဲလုပ္ျပီးေၾကာင္း ထို႕ေၾကာင့္ မဲခြဲေနသည့္သေဘာျဖစ္ေၾကာင္း ေထာက္ျပသည္။ အတြင္းေရမွဴးအဖြဲ႕မွ ဥကၠဌကမေၾကညာေသးပါက မဲမခြဲေၾကာင္းထာက္ျပသည္။ ထိုအခါ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္က ဥကၠဌအဆံုးအျဖတ္ကို လိုက္နာပါမည္ဟုေျပာသည္။

မဲခြဲျခင္းမျပဳလုပ္မီ ျပင္သစ္က တူရကီႏွင့္ (ေဘာ့စနီးယား-ဟက္ဇကိုဗီးနား)အမည္မ်ားကို (စပြန္ဇာ)တိုင္းျပည္မ်ားအျဖစ္ မၾကားလိုက္ရေၾကာင္းေထာက္ျပသည္။ ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္မွလည္း စကားျပန္မ်ားမွတဆင့္ၾကားရသည္မွာ မိမိႏိုင္ငံ အမည္ကို မွန္မွန္ကန္ကန္မေခၚေၾကာင္းေထာက္ျပသည္။ ဥကၠဌမွ တရား၀င္အမည္ေခၚရန္ေျပာဆိုသည္။

ဘာေဘဒို႔စ္၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ မေလးရွား၊ အီဂ်စ္၊ ထိုင္း၊ ဆီးရီးယား၊ အီေကြေဒါႏိုင္ငံကိုယ္စားလွယ္မ်ားက ႏိုင္ငံတခုခ်င္း အလိုက္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မေထာက္ခံေၾကာင္းစသျဖင့္ေျပာၾကားၾကသည္။

ထို႕ေနာက္မဲခြဲရာ ျမန္မာႏိုင္ငံႏွင့္ပတ္သက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေထာက္ခံမဲ ၈၉ မဲ၊ ကန္႕ကြက္မဲ ၂၉ မဲ၊ ၾကားေနမဲ ၆၃ မဲျဖင့္ အတည္ျပဳလုိက္သည္။

ထို႕ေနာက္ ဘဲလားရပ္ႏွင့္ က်ဴးဘား တို႕က ကန္႕ကြက္မဲထည့္ရျခင္းအေၾကာင္းေျပာျပီး ဘရာဇီးကေထာက္ခံမဲထည့္ရျခင္း အေၾကာင္းေျပာသည္။ ႏိုင္ဂ်ာက မဲစာရင္းတြင္ ကန္႕ကြက္မဲမွ ၾကားေနမဲကိုအမွန္အတိုင္း ျပင္ေပးရန္တင္ျပသည္။ အိႏၵိယ၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ဗီယက္နမ္တို႕က ကန္႕ကြက္မဲထည့္ရျခင္းအေၾကာင္း၊ ဂ်ပန္ကေထာက္ခံမဲထည့္ရျခင္းအေၾကာင္း၊ ေကာ္စကာရီကာမွ (အက္ရွင္)မယူေရးအဆိုကိုကန္႕ကြက္ရျခင္းအေၾကာင္း ေျပာၾကားအျပီး ျမန္မာကိုယ္စားလွယ္က ရုရွားႏွင့္အိမ္နီးခ်င္းမ်ားအား အထူးေက်းဇူးတင္စကားေျပာသည္။

(အက္ရွင္)မယူေရးအဆိုေထာက္ခံသည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အယ္ဂ်ီးရီးယား၊ အင္ဂိုလာ၊ အင္တီဂြာ၊ ဘာဘူဒါ၊ အဇာဘိုင္ဂ်န္၊ ဘာရိန္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ဘာေဘေဒါ့စ္၊ ဘယ္လာရပ္စ္၊ ဘူတန္၊ ဘိုလီးဗီးယား၊ ဘ႐ုႏိုင္း-ဒါ႐ုစလမ္၊ ကေမၻာဒီးယား၊ စင္တရယ္-အာဖရိကန္-ရီပါးပလစ္၊ ခ်တ္၊ တ႐ုတ္၊ ေကာ္မ႐ိုစ္၊ ကုတ္-ဒီဗြား၊ က်ဴးဘား၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ အီဂ်က္၊ အိႏၵိယ၊ အီရန္၊ ကာဇက္စတန္၊ ကူ၀ိတ္၊ လာအို၊ လစ္ဗ်ား၊ မေလးရွား၊ ျမန္မာ၊ နမီဘီးယား၊ နီကာရာဂြာ၊ အိုမန္၊ ကာတာ၊ ႐ုရွန္ဖက္ဒေရးရွင္း၊ ေဆာ္ဒီအာေရဗ်၊ စကၤာပူ၊ ေစာလမြန္ကၽြန္း၊ ေတာင္အာဖရိက၊ သီရိလကၤာ၊ ဆူဒန္၊ ဆူရီနိမ္း၊ ဆြတ္ဇာလန္၊ ဆီးရီးယား၊ တာဂ်က္ကစၥတန္၊ ထိုင္း၊ တူနီးယား၊ တာ့ခ္မန္နီစတန္၊ ယူဂန္တာ၊ ယူေအအီး၊ အူဇဘက္ကစၥတန္ ဗင္နီဇြဲလား၊ ဗီယက္နမ္၊ ရီမင္၊ ဇန္ဘီယာ၊ ဇမ္ဘာေဘြ။

(အက္ရွင္)မယူေရးအဆိုကန္႕ကြက္သည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အာဖကန္နစၥတန္၊ အယ္ေဘးနီးယား၊ အင္ဒိုရာ၊ အာဂ်င္တီးနား၊ အာေမနီယား၊ ၾသစေတးလ်၊ ၾသစၾတီးယား၊ ဘဟားမား၊ ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္၊ ေဘာစနီးယား-ဟာဇီဂိုဗီးနား၊ ေဘာ့စ္၀ါနား၊ ဘူလ္ေဂးလီးယား၊ ဘာရြန္ဒီ၊ ကေနဒါ၊ ကိတ္-ဘာဒီ၊ ခ်ီလီ၊ ကိုလမ္ဘီယာ၊ ကြန္ဂို၊ ေကာ္စတာရီကာ၊ ဆိုက္ပရပ္စ္၊ ခ်က္-ရီပါတ္ဘလစ္၊ ဒိန္းမတ္၊ ဒိုမနီကန္-ရီပါ့ပလက္၊ အီေကြေဒၚ၊ အယ္လ္ဆာေဗဒို၊ အက္စ္တိုးနီးယား၊ ဖီဂ်ီ၊ ဖင္လန္၊ ျပင္သစ္၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီရာ၊ ဂ်ာမဏီ၊ ဂရိ၊ ဂြာတီမလာ၊ ေဟတီ၊ ဟြန္ဒူးရပ္စ္၊ ဟန္ေဂရီ၊ အိုင္စ္လန္း၊ အီရတ္၊ အိုင္ယာလန္၊ အစၥေရး၊ အီတလီ၊ ဂ်ပန္၊ ကီရီဘတီ၊ လတ္တ္ဗီးယား၊ လက္ဘႏြန္၊ လိုင္ေဗးရီးယား၊ လိခ်န္စတိန္း၊ လစ္သူေရးနီးယား၊ လူဇင္ဘတ္၊ ေမာလ္ဒိုက္၊ ေမာလ္တာ၊ မာရွယ္ကၽြန္း၊ ေမာေရးရွပ္စ္၊ မကၠစီကို၊ မိုနာကို၊ မြန္ဂိုးလီးယား၊ မြန္တီနီဂ႐ိုး၊ ေမာ္ရိုကို၊ နယ္သာလန္၊ နယူးဇီလန္၊ ေနာ္ေ၀း၊ ပယ္လူ၀ါဒ၊ ပနာမား၊ ပိပူ၀ါနယူးဂီနိ၊ ပါရာေဂြး၊ ပီ႐ူး၊ ပိုလန္၊ ေပၚတူဂီ၊ ေတာင္ကိုရီးယား၊ ေမာ္ဒိုဗာ၊ ႐ိုေမးနီးယား၊ စိန္႕လူစီရာ၊ ဆာမို၀ါး၊ ဆန္မာရီႏို၊ ဆလိုဗားကီးယား၊ ဆလိုဗီးနီးယား၊ စပိန္၊ ဆြီဒင္၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ ယူဂိုဇလားဗီးယား၊ တီေမာ-လစ္ဆီ၊ တြန္ဂါ၊ တူရကီ၊ တူဗလူ၊ ယူကရိန္း၊ အဂၤလန္၊ အေမရိကန္၊ ဥ႐ုေဂြး၊ ဗန္ေနာ္တူ။

(အက္ရွင္)မယူေရးအဆို ၾကားေနႏိုင္ငံမ်ား
ဘယ္လ္ဇီ၊ ဘီနင္၊ ဘရာဇီး၊ ဘာကီနာဖါဆို၊ ကင္မရြန္၊ ဒိုမနီကာ၊ အီေကြတိုရီရယ္-ဂီနိ၊ အရီတရီယား၊ အီသီယိုပီးယား၊ ဂါနာ၊ ဂရီေနဒါ၊ ဂီနိ၊ ဂီနိ-ဘစ္ေဆာ၊ ဂိုင္ရာနာ၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ဂ်ေမကာ၊ ေဂ်ာ္ဒန္၊ ကင္ညာ၊ လီဆိုသို၊ မာလာ၀ီ၊ မာလီ၊ ေမာ္ရီေတးနီးယား၊ မိုဇမ္ဘစ္၊ နီေပါ၊ ႏိုက္ဂ်ား၊ ႏိုက္ဂ်ီးရီးယား၊ ပါကစၥတန္၊ ဖီလစ္ပိုင္၊ ရ၀န္ဒါ၊ စိန္႕ကစ္ ႏွင့္ နီဗက္စ္၊ စိန္႔ဗင္ဆင့္ ႏွင့္ ဂရီနဒီး၊ ဆီနီေဂါ၊ ထရီနီဒက္ ႏွင့္ တိုဘာဂို၊ တန္ဇန္နီးယား။

(အက္ရွင္)မယူေရးအဆို ပ်က္ကြက္သည့္ႏိုင္ငံမ်ား
ကြန္ဂို၊ ဂ်ဘူတီ၊ ဂါဘြန္၊ ဂမ္ဘီယာ၊ ကာဂ်စ္စတန္၊ မဒါဂါစကာ၊ မိုက္ခရိုနီးရွား၊ ေနာ္႐ူး၊ ေဆာ္ေတာ္မ္ ႏွင့္ ပရင္စပီး၊ ဆားဗီးယား၊ ေဆရွဲလ္၊ ဆာရာလီယြန္း၊ ဆိုမားလီးယား၊ တိုဂို။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လူ႕အခြင့္အေရးအေျခအေနမ်ားႏွင့္ပတ္သက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ကန္႕ကြက္သည့္ႏိုင္ငံမ်ား
အယ္လ္ဂ်ီးရီးယား၊ အဇာဘိုင္ဂ်န္၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္၊ ဘယ္လာရပ္စ္၊ ဘ႐ုႏိုင္း ဒါ႐ုစလမ္၊ တ႐ုတ္၊ ကုတ္ဒီဗြား၊ က်ဴးဗား၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ အီဂ်စ္၊ အိႏၵိယ၊ အီရန္၊ ေလာ၊ လဘီးရ၊ မေလးရွား၊ ျမန္မာ၊ နမ္မီဘီးယား၊ နီကာရဂ္ဂြာ၊ ႏိုက္ဂ်ား၊ အိုမန္၊ ႐ု႐ွ၊ ဆိုမားလီးယား၊ သီရိလကၤာ၊ ေဆာ္ဒန္၊ ဆီးရီးယား၊ အူဇ္ဘက္ကစၥတန္၊ ဗန္နီဇူးလား၊ ဗီယက္နမ္၊ ဇင္ဘာေဘြ။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လူ႕အခြင့္အေရးအေျခအေနမ်ားႏွင့္ပတ္သက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေထာက္ခံသည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အာဖကန္နစၥတန္၊ အယ္လ္ဘန္နီးယား၊ အင္ဒိုရာ၊ အာဂ်င္တီးနား၊ အာေမးနီးယား၊ ၾသစေၾတးလ်၊ ၾသစၾတီးယား၊ ဘဟာမား၊ ဘယ္လ္ဂ်ီယမ္၊ ဘယ္လိဇ္၊ ေဘာဇနီးယားႏွင့္ ဟင္ဇာဂိုဗီးနား၊ ေဘာ့စ္၀ါနာ၊ ဘရာဇီးလ္၊ ဘူလ္ေဂးရီးယား၊ ဘာရြန္ဒီ၊ ကေနဒါ၊ ခ်ီလီ၊ ေကာ္စတာရီကာ၊ ခ႐ိုေအးရွား၊ ဆိုက္ပတ္စ္၊ ခ်က္၊ ဒိန္းမတ္၊ ဒိုမီနီကန္၊ အယ္ဆာဘာရို၊ အစၥတိုနီးယား၊ ဖီဂ်ီ၊ ဖင္လန္၊ ျပင္သစ္၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ၊ ဂ်ာမဏီ၊ ဂရိ၊ ဂိုယာနာ၊ ဟြန္ဒူရပ္စ္၊ ဟန္ေဂရီ၊ အိုင္စ္လန္၊ အီရတ္၊ အိုင္ယာလန္၊ အစၥေရး၊ အီတလီ၊ ဂ်ပန္၊ ကာဇစၥတန္၊ ကရီဘတၱီ၊ လတ္ဗီးယား၊ လက္ဘႏြန္၊ လီခ်န္စတိန္၊ လစ္သူေရးနီးယား၊ လူဇင္ဘာ့ဂ္၊ ေမာလ္ဒိုက္္၊ ေမာလ္တာ၊ မာရွယ္ကၽြန္း၊ ေမာေရးရွပ္စ္၊ မကၠစီကို၊ မိုနာကို၊ မြန္ဂိုလီးယား၊ မြန္တန္နီဂ႐ို၊ ေမာ္ရိုကို၊ ေနာ္႐ူ၊ နယ္သာလန္၊ နယူးဇီလန္၊ ႏိုက္ဂ်ီးရီးယား၊ ေနာ္ေ၀း၊ ပယ္လ္အူ၊ ပနာမား၊ ပါရာေဂြး၊ ပီ႐ူး၊ ပိုလန္၊ ေပၚတူဂီ၊ ကိုရီးယား၊ ေမာ္လ္ဒိုက္၊ ႐ူေမးနီးယား၊ စိန္႕လူစီရာ၊ ဆာမိုအာ၊ ဆန္မာရီႏို၊ ဆလိုဗားကီးယား၊ ဆလိုဗီးနီးယား၊ စပိန္၊ ဆီြဒင္၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ မက္စီဒိုးနီးယား၊ တီေမာလက္ဆီ၊ တိုဂို၊ တြန္ဂ၊ တူရကီ၊ တူဗလူ၊ ယူကရိန္း၊ အဂၤလန္၊ အေမရိကန္၊ ဥ႐ုေဂြး၊ ဗန္ေနာတူ၊

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လူ႕အခြင့္အေရးအေျခအေနမ်ားႏွင့္ပတ္သက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ၾကားေနသည့္ႏိုင္ငံမ်ား

အင္ဂိုလာ၊ အင္တဂ္ဂြာ ႏွင့္ ဘာဘူဒါ၊ ဘာဟ္ရီရန္၊ ဘာေဘဒို႕စ္၊ ဘီနင္၊ ဘူတန္၊ ဗိုလီးဗီးယား၊ ဘာကီနာဖါဆို၊ ကမၼရြန္၊ ကိပ္-ဘာဒီ၊ အာဖရိက၊ ခ်က္၊ ကိုလမ္ဘီယာ၊ ကြမ္မ႐ုိ႕၊ ကြန္ဂို၊ ဒိုမနီကာ၊ အီေကြေဒါ၊ အီေကြတိုရီရယ္ဂ်ီနီရာ၊ အရီတရီးယ၊ အီသီယိုးပီးယား၊ ဂမ္ဘီရာ၊ ဂါနာ၊ ဂရင္ေနဒါ၊ ဂြာတီမာလာ၊ ဂီနီယာ၊ ဂ်ီနီဘစ္ေဆာ၊ ေဟတီ၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ဂ်ေမကာ၊ ေဂ်ာ္ဒန္၊ ကင္ရာ၊ ကူ၀ိတ္၊ ကာဂ်ီစတန္၊ လီဆိုသို၊ လိုင္ဘီးရီးယား၊ ေမာ္လ၀ီ၊ မာလီ၊ ေမာ္ရီေတးနီးယား၊ မိုဇမ္ဘီး၊ နီေပါ၊ ပါကစၥတန္၊ ပါပူအာနယူးဂီနိ၊ ဖီလပိုင္၊ ကာတာ၊ ရ၀န္ဒါ၊ စိန္႕ကတ္စ္ ႏွင့္ နီဗစ္၊ စိန္႕ဗင္စင့္တ္ ႏွင့္ ဂရီနတ္ဒိန္း၊ ေစာ္တုမ္း ႏွင့္ ပရင္စိပိ၊ ေဆာ္ဒီအာေရဗ်၊ ဆီနီေဂါ၊ စကၤာပူ၊ ေဆာ္လမြန္ကၽြန္း၊ ေတာင္အာဖရိက၊ စူရီနိမ္း၊ ဆြစ္ဇာလန္၊ ထိုင္း၊ တရီနီဒက္ ႏွင့္ တိုဗက္ဂို၊ တာ့ခ္မန္အင္နီစတန္၊ ယူဂန္ဒါ၊ ယူေအအီး၊ တန္ဇင္နီးယား၊ ရီမန္၊ ဇင္ဘီယာ။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏လူ႕အခြင့္အေရးအေျခအေနမ်ားႏွင့္ပတ္သက္သည့္ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို မဲေပးစဥ္ပ်က္ကြက္သည့္ႏိုင္ငံမ်ား

ကေမၻာဒီးယား၊ ကြန္ဂို၊ ဂ်ဘူတီ၊ ဂါဘြန္၊ မဒါဂါစကာ၊ မိုက္ခ႐ိုနီးရွား၊ ဆားဗီးယား၊ ေဆရွဲလ္၊ ဆီရာလီရြန္း၊ တာဂ်ီကစၥတန္၊ တူနီရွား၊

တင့္ေဆြ

(အင္စီဂ်ီယူဘီ)

A Comment Letter From NCGUB

ျပည္တြင္း၊ ႏိုင္ငံတကာအေျခအေနမ်ားနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔

တင့္ေဆြ

အခုတေလာ ျပည္တြင္းမွာ ဖိႏွိပ္မႈေတြက မီးကုန္-ယမ္းကုန္ေအာင္ ဆိုးရြားေနပါတယ္။ အၾကမ္းမဖက္နည္းနာေတြကို လာသင္ေပးသူေတြရဲ႕ သင္ခန္းစာထဲမွာ ဆႏၵျပသူေတြေရွ႕မယ္ အမ်ိဳးသမီးေတြကိုထားေပးရင္ ႏွိပ္ကြပ္မဲ့ ရဲေတြ-လံုထိန္းေတြအဖို႔ ႏွစ္ခါျပန္စဥ္းစားလိမ့္မယ္လို႕အၾကံေပးတာရွိပါတယ္။ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာမွာ အမ်ိဳးသမီးေလာက္ေတာ့ စာရင္းမသြင္းႏိုင္ျဖစ္သြားေစခဲ့တယ္။ သံဃာေတာ္ေတြကို ႏွိပ္ကြပ္၊ စီးနင္း၊ ဖမ္းဆီး၊ သတ္ျဖတ္တဲ့အခါ ျပည္တြင္း-ျပည္ပ ၾသခ်ခဲ့ရတယ္။ (နာဂစ္)ျဖစ္လို႕ တိုင္းတစ္ပါးကေန တာ၀န္အရေရာ ေစတနာနဲ႕ပါ ကူမဲ့-ကယ္မဲ့သူေတြကို တားျမစ္-ဖင့္ေလးတာေတြလုပ္ျပန္ေတာ့၊ ကမ္းကုန္ေရာလို႕ ေျပာရျပန္တယ္။ ေနာက္တခါလာျပန္ျပီေဟ့ဆိုရပါမယ္၊ ဘုန္းၾကီးဆြမ္းေၾကြးတဲ့သူ၊ လူေတြမသံုး သံုးေအာင္ အစြမ္းကုန္ အားေပး-စီစဥ္ေပးရမယ့္ သတင္းနည္းပညာေတြကို သံုးမိသူတို႔ စတဲ့သူေတြကို ေထာင္ခ်လိုက္တာ ၾကံဳဖူးေပါင္-ဂုဏ္ထူးေဆာင္လို႔ ေျပာရျပန္ျပီ။ ကြ်န္ေတာ္တို႕ႏိုင္ငံရဲ႕ အျဖစ္အပ်က္ေတြေၾကာင့္ ရွိျပီးသား ႏိုင္ငံေရးသီအိုရီေတြ၊ နည္းနာေတြ၊ ႏိုင္ငံတကာဥပေဒေတြ ေခတ္မမီေအာင္ ျဖစ္သြားရပါေတာ့တယ္။

ႏိုင္ငံတကာစင္ျမင့္မွာလည္း ကုလသမဂၢအေထြေထြညီလာခံဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ဒီႏွစ္မွာ ထူးျခားတဲ့ ခံစစ္နဲ႔ စစ္အုပ္စုက စတိုက္လာပါတယ္။ ၁၉၉၂ ကတည္းက အမ်ားသေဘာတူ (ကြန္ဆင္းဆပ္)ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ခ်လာလိုက္တာ ၂၀၀၇ အထိ။ ဒီႏွစ္ မဲခြဲတဲ့ (ခ်ဲလင့္)ကို စက်င့္သံုးလိုက္ျပီျဖစ္တယ္။ အရင္ႏွစ္ေတြကတည္းက စကားလံုးအားျပင္းတဲ့ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ ရခ်င္ေပမဲ့ မဲခြဲတဲ့နည္းကို သြားရမွာမို႕ (ကြန္ဆင္းဆပ္)ျဖစ္ေအာင္ ေရေရာေပးခဲ့ရတယ္။ အခု စစ္အုပ္စုက မဲခြဲနည္းကို ေရြးလိုက္ပါျပီ။ မဲမခြဲခင္ ဘာမွအေရးမယူေရးအဆို (ႏိုး-အက္ရွင္-မိုးရွင္း) လုပ္လိုက္ေသးတယ္။

(အက္ရွင္)မယူေရးဘက္က တရုပ္ နဲ႕ ရုရွားတို႔ကစကားေျပာျပီး (အက္ရွင္)မယူေရးကို ဆန္႔က်င္သည့္ဘက္က ေနာ္ေ၀ နဲ႔ နယူးဇီလန္တို႔က ေျပာၾကတယ္။ မဲခြဲတဲ့အခါ (အက္ရွင္)မယူေရးကို ေထာက္ခံမဲ ၅၄ မဲ၊ ကန္႔ကြက္မဲ ၉၀ မဲ၊ ၾကားေနမဲ ၄၃ မဲရလို႔ နအဖ-တရုပ္-ရုရွား ၀န္ရိုးတန္းဘက္က ရွံဳးသြားပါတယ္။

ေနာက္ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို (စပြန္ဇာ)လုပ္တဲ့ႏိုင္ငံမ်ားနဲ႕ (အီးယူ)ကိုယ္စား ျပင္သစ္ႏိုင္ငံက ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေထာက္ခံဘို႕ စကားေျပာသလို မေထာက္ခံဘို႔ နအဖ ကိုယ္စားလွယ္က စကားေျပာတယ္။ (ဘာေဘဒို ့စ္)၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ မေလးရွား၊ အီဂ်စ္၊ ထိုင္း၊ ဆီးရီးယား၊ အီေကြေဒါႏိုင္ငံကိုယ္စားလွယ္ေတြက ႏိုင္ငံတခုခ်င္းအလိုက္ဆံုးျဖတ္ခ်က္မ်ိဳးကို မေထာက္ခံေၾကာင္းအပါအ၀င္ အဆိုကို ကန္႕ကြက္မယ္ဆိုတာေျပာၾကတယ္။ မဲခြဲတဲ့အခါ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ေထာက္ခံမဲ ၈၉ မဲ၊ ကန္႔ကြက္မဲ ၂၉ မဲ၊ ၾကားေနမဲ ၆၃ မဲနဲ႕ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕လူ႕အခြင့္အေရး အေျခအေနနဲ႕ ပတ္သက္တဲ့ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို အတည္ျပဳလုိက္ပါတယ္။ ဘဲလားရပ္၊ က်ဴးဘား၊ အိႏၵိယ၊ အင္ဒိုနီးရွား၊ ဗီယက္နမ္ တို႔က ကန္႔ကြက္မဲထည့္ရျခင္း အေၾကာင္းေျပာျပီး ဂ်ပန္နဲ႕ ဘရာဇီးက ေထာက္ခံမဲထည့္ရျခင္းအေၾကာင္း၊ ေကာ္စကာရီကာမွ (အက္ရွင္)မယူေရးအဆိုကို ကန္႔ကြက္ရျခင္းအေၾကာင္း ေျပာၾကားျပီးတဲ့ေနာက္ နအဖ ကိုယ္စားလွယ္က ရုရွားႏွင့္ အိမ္နီးခ်င္းမ်ားကို ေက်းဇူးတင္စကားေျပာပါတယ္။

ဘက္ႏွစ္ဘက္ကို ခြဲၾကည့္လိုက္ရင္ နအဖ အလိုေတာ္ရိႏိုင္ငံမ်ားစာရင္းထဲမွာ အိမ္နီးခ်င္းေတြ အကုန္ေလာက္ပါေနတာ ေတြ႕ရတယ္။ ဘဂၤလားဒက္ရွ္၊ တရုပ္၊ အိႏၵိယ၊ ဘူတန္၊ ေလာ၊ မေလးရွား၊ စကၤာပူ၊ သီရိလကၤာ၊ ထိုင္း၊ ဗီယက္နမ္တို႕က (အက္ရွင္)မယူေရးအဆို ေထာက္ခံတဲ့ ႏိုင္ငံမ်ားျဖစ္ပါတယ္။ ကေမၻာဒီးယားနဲ႕ အေရွ႕တီေမာတို႕ေတာ့ ဒီဘက္မွာ ပါပါတယ္။ နီေပါ၊ ဖိလစ္ပိုင္နဲ႕ ပါကစၥတန္တို႕က ၾကားေနခဲ့တယ္။ ဆံုးျဖတ္ခ်က္ကို ကန္႔ကြက္သည့္ႏိုင္ငံမ်ားထဲမွာ အယ္လ္ဂ်ီရီးယား၊ အဇာဘိုင္ဂ်မ္၊ ဘဂၤလားဒက္ရွ္၊ ဘိုင္လိုရပ္စ္၊ ဘရူႏိုင္း၊ တရုပ္၊ ကို႕တ္တီဘြား၊ ေျမာက္ကိုရီးယား၊ အီဂ်စ္၊ အိႏၵိယ၊ အီရန္၊ ေလာ၊ လစ္ဗ်ာ၊ မေလးရွား၊ နမီဘီးယား၊ ႏိုက္ကာရာဂါြ၊ အိုမန္၊ ရုရွား၊ ဆိုမာလီ၊ သီရိလကၤာ၊ ဆီးရီးယား၊ အုဇဘက္ကစ္စတန္၊ ဗင္နီဇြဲလား၊ ထိုင္း၊ ဗီယက္နမ္၊ ဇင္ဘာေဘြတို႕ ျဖစ္ၾကပါတယ္။

ျပည္တြင္းနဲ႕ႏိုင္ငံတကာမွာ အဲလိုတိုက္ပြဲေတြၾကမ္းေနခ်ိန္ ကြ်န္ေတာ္တို႕အတြင္းထဲမွာလဲ အရွိန္ျပင္းျပင္းနဲ႕ အခ်င္းခ်င္း ေ၀ဖန္ေရး(ဘေလာကာ)စစ္ပြဲ ဆက္လက္ဆင္ႏႊဲေနဆဲပါ။ (အင္စီဂ်ီယူဘီ)နဲ႔ ပတ္သက္ေနတဲ့ အေၾကာင္းကိစၥေတြ ေ၀ဖန္ၾကတာကို ဒီမိုကေရစီက်င့္စဥ္တရပ္ျဖစ္လို႔ ၾကိဳဆိုပါတယ္။

(စီစီ)ကိစၥလို႔ အတိုေခၚတဲ့ ကုလသမဂၢမွာ ကုလားထိုင္ေနရာ(ခ်ဲလင့္)လုပ္တာက ႏိုင္ငံေရးေပၚလစီကိစၥျဖစ္လို႔ ေလးေလး နက္နက္ သိဖို႔ -ေဆြးေႏြးဖို႔လိုပါတယ္။ မီဒီယာမွာေျပာရတာမ်ိဳးနဲ႕ ဘေလာ့ခ္မွာေရးရတာမ်ိဳး မတူႏိုင္သလို တစ္ခ်ိဳ႕ အပိုင္းကို အတြင္းၾကိတ္ေဆြးေႏြးဖို႔ နဲ႔တံခါးပိတ္ေျပာရတာမ်ိဳးတို႕လဲ ရွိေနပါတယ္။ လုပ္သင့္တယ္ဆိုတဲ့ဘက္ကေန အေထာက္အထား၊ အကိုးအကား၊ အလားအလာေတြကို သက္ဆိုင္သူေတြဆီ မွ်ေ၀-ခ်ဥ္းကပ္မႈေတြလုပ္ပါတယ္။ လုပ္ထံုးအရ တာ၀န္ခံလုပ္ရမဲ့သူအေနနဲ႕ကလည္း တာ၀န္မခံႏိုင္ရတဲ့ အေၾကာင္းတရားေတြကို စာနဲ႕ေပနဲ႕၊ ေပးသင့္သူမ်ားထံ တေလးတစား ေရးသားေပးပို႔ ျပန္ၾကားထားတာေတြရွိထားပါတယ္။ လႊတ္ေတာ္ကိုယ္စားလွယ္ေတြ အၾကား လြန္ခဲ့တဲ့ရက္အနည္းငယ္က သီးသန္႔ ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါတယ္။ နားလည္မႈေတြ တိုးတက္ရရွိခဲ့ပါတယ္။ ကိုယ္စားလွယ္ေတြအၾကား မေဆြးေႏြးမီ၊ တပ္ေပါင္းစုေတြအၾကားမွာလဲ က်က်နနနည္းပါး ေဆြးေႏြးခဲ့ၾကပါေသးတယ္။

(စီစီ)ကိစၥက ပညာပိုင္းေရာ ႏိုင္ငံေရးပိုင္းပါ ႏွစ္မ်ိဳးလံုးစုျပီး၊ အျပန္အလွန္ေျပာဖို႕လိုတာပါ။ ပညာပိုင္းဆိုတာက လုပ္ထံုး-လုပ္နည္း၊ အလားအလာ၊ သမိုင္းေၾကာင္း၊ ဥပေဒေၾကာင္းေတြပါ ပါတယ္။ ႏိုင္ငံေရးစဥ္းစားခ်က္ပိုင္းဆိုတာက ေကာင္းက်ိဳး-ဆိုးျပစ္၊ တာ၀န္ခံေဆာင္ရြက္မည့္သူ စတာေတြ အနည္းဆံုး ပါပါတယ္။ အခုခ်ိန္အထိ အျမင္ေတြ ထပ္တူ မက်ေသးေပမဲ့ နီးစပ္မႈေတြရွိလာေနပါျပီ။ မတူတဲ့အယူအဆတိုင္းမွာ အားေကာင္းတဲ့ျငင္းဆိုခ်က္ေတြ ကိုယ္စီနဲ႔ပါ။ ေတ့ေတ့ဆိုင္ဆိုင္၊ ေလးေလးနက္နက္ အတူထိုင္ေဆြးေႏြးၾကတဲ့အခါ (အီမိုးရွင္း)ေတြ၊ (ဖရပ္စေထြးရွင္း)ေတြကေန တင္ျပခ်က္ေတြထက္ ႏိုင္ငံေရးအျမင္ဘက္ကို အႏိုင္ေပးၾကရပါတယ္။ ေဆးခါးၾကီးမ်ိဳတာမ်ိဳးလဲ မ်ိဳႏိုင္ၾကတာကို ေတြ႕ရပါတယ္။ တခ်ိန္တည္းမွာ အေနအထားေတြကို စိုးရိမ္လြန္းလို႕ အျပဳသေဘာေဆာင္တဲ့ အၾကံေပးမႈေတြ၊ ၾကား၀င္တာေတြကလဲ ေလးစားဖို႕ေကာင္းပါတယ္။ အျပဳသေဘာေဆာင္တာရဲ႕အက်ိဳးက အေပါင္းလကၡဏာကို ရေစပါတယ္။

ဒီအခ်က္ေတြက ထုတ္ႏုတ္တာေတြသာျဖစ္ျပီး အကုန္အစဥ္မဟုတ္ေသးပါဘူး။ ဆိုခ်င္တာက မျပည့္မစံုသိရ၊ ၾကားရတာေလးေတြနဲ႕ေတာ့ အမွန္ကုိ ေကာက္ခ်က္ဆြဲမရႏိုင္ဘူးဆိုတာျဖစ္ပါတယ္။ ဥပမာေလးတခု တင္ျပလိုပါတယ္။ ျပည္သူ ့လႊတ္ေတာ္ကုိယ္စားလွယ္တဦးမွ (အင္စီဂ်ီယူဘီ)သို ့တိုက္ရိုက္ေပးစာဆိုတာကို (ဘေလာ့ခ္)တခုမွာ ကံအားေလ်ာ္စြာ ဖတ္ရပါတယ္။ “ညြန္႕ေပါင္းအစိုးရအဖြဲ႕၀င္ေတြရဲ႕အေၾကာင္းျပခ်က္က အမ်ိဳသားဒီမိုကေရစီအဖြဲ ့ခ်ဳပ္နဲ ့စစ္အစိုးရတို ့အၾကား စားပြဲ၀ိုင္းေဆြးေႏြးပြဲေတြကို ထိခိုက္ပ်က္ျပားႏို္င္တယ္လုိ ့ဆိုပါတယ္” လို႔ ပါတဲ့အခ်က္ဟာ (အမ္ပီယူ) အျမဲတန္းေကာ္မတီထံ ၃၀-၁၀-၀၈ ေန႕ကျပန္ၾကားခဲ့တဲ့ (အင္စီဂ်ီယူဘီ)ရဲ႕တရား၀င္ အေၾကာင္းျပခ်က္ေတြနဲ႔ အေတာ္ၾကီး ကြဲလြဲေနပါတယ္။ ၃-၁၁-၀၈ ေန႕မွာ (အမ္ပီယူ)ကေန (အင္စီဂ်ီယူဘီ)ကုိေပးတဲ့စာမွာပါတာေတြနဲ႕လည္း ကြဲလြဲ ေနျပန္ပါေသးတယ္။ အဲလို အနီးကပ္-အတြင္းကပုဂၢိဳလ္မ်ားကေတာင္ ကိုးကားခ်က္ေတြ လြဲေနရင္ တျခားလူေတြဆို ပိုျပီး အမွန္ျဖစ္တာ-ရွိတာေတြနဲ႕ အလွမ္းေ၀းႏိုင္တာမ်ိဳးျဖစ္တဲ့အေၾကာင္းပါ။

၂၁-၁၁-၀၈ ေန႕က ကုလသမဂၢမွာ ျမန္မာႏိုင္ငံရဲ႕လူ႕အခြင့္အရးဆိုင္ရာဆံုးျဖတ္ခ်က္တံုးက မဲေပးပံုစံကိုေလ့လာလိုက္ရင္ (စီစီ)ေကာ္မတီ ၉ ႏိုင္ငံအနက္ ၃ ႏိုင္ငံျဖစ္ၾကတဲ့(အာဂ်င္တီးနား၊ ေနာ္ေ၀နဲ႕ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု)တို႔ဟာ နအဖ ဘက္လိုက္စရာ မရွိပါ။ က်န္ ၆ ႏိုင္ငံထဲက တရုပ္၊ ရုရွား၊ ဘူတန္၊ ကုတ္-တီဗြာ၊ ဇမ္ဘီယာ တို႔ဟာ နအဖ ဘက္သား ျဖစ္ႏိုင္ျပီး၊ ဘာေဘဒို႔စ္က ၾကားေနႏိုင္ပါတယ္။

၂၀၁၀ဆိုတာကိုလည္း ကြင္းထဲမွာလုပ္ေနရသူေတြကေတာ့ ျငင္းခံု-ေဆြးေႏြး-တိုင္ပင္-ဆံုးျဖတ္မႈေတြ လုပ္ျပီးၾကပါျပီ။ ဂြင္ထဲမွာ လုပ္တဲ့သူေတြလုပ္ေနၾကျပီျဖစ္ပါတယ္။ အေလးအနက္သမားေတြဆိုရင္ေတာ့ ျပည္တြင္းက အျဖစ္ဆိုးေတြအတြက္ ဘာေတြလုပ္ေပးႏိုင္မလဲ၊ ႏိုင္ငံတကာစဥ္ျမင့္မွာ စစ္အုပ္စုရဲ႕ ခံစစ္-ထိုးစစ္ေတြကို ဘယ္လို အႏိုင္တိုက္မလဲဆိုတာမ်ိဳးကို လႈပ္ရွားမႈၾကီးကို အျပဳသေဘာမ်က္ႏွာမူတဲ့ စဥ္းစား-အၾကံျပဳမႈေတြနဲ႕ လက္တြဲ လုပ္ေဆာင္သင့္ၾကပါေၾကာင္း တေလးတစား ေရးသားပါရေစ။

တင့္ေဆြ
(အင္စီဂ်ီယူဘီ)
၂၅-၁၁-၀၈

Free DAW AUNG SAN SU KYI Now !!!

တိုးတက္မႈ၏ ေသာ့ခ်က္သည္
ေဒၚစုအား လႊတ္ေပးျခင္းပင္ဟု ဘန္ကီမြန္း ေျပာၾကား
ေဆာ္လမြန္
ဗုဒၶဟူးေန႔၊ ေအာက္တုိဘာလ 22 2008 23:09 - ျမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္
(www.mizzimaburmese.com မွ ကူးယူေဖာ္ျပသည္)

နယူးေဒလီ။ ။ ျမန္မာအတိုက္အခံ ေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရး အက်ဥ္းသားမ်ားအား လႊတ္ေပးျခင္းသည္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးပဲြ ျဖစ္ေျမာက္ေရးအတြက္ အဓိက ေသာ့ခ်က္ျဖစ္ေၾကာင္း ကုလ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္ ဘန္ကီမြန္းက ယမန္ေန႔က ေျပာဆိုလိုက္သည္။

ကုလ အေထြအေထြ ညီလာခံသို႔ တင္သြင္းေသာ ျမန္မာျပည္ လူ႔အခြင့္အေရး အေျခအေနႏွင့္ ပတ္သက္သည့္ သူ၏ အစီရင္ခံစာ၌ ျမန္မာျပည္၏ အနာဂတ္တြင္ သက္ဆိုင္သူ အားလံုး ပါဝင္ႏိုင္မႈကို ေသခ်ာႏိုင္ေစရန္ နိုင္ငံေရးအရ ေတြ႕ဆံုေဆြးေႏြးေရးမွလြဲ၍ အျခားနည္းလမ္း မရွိေၾကာင္း ေျပာဆိုရာတြင္ ယခုလို ထည့္သြင္း ေျပာၾကားျခင္း ျဖစ္သည္။

"ျမန္မာနုိင္ငံသည္ ၎၏ ႏိုင္ငံေရး ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္္မႈတြင္ ႏူးညံ့ေသာလမ္းခြဲတခုသို႔ ေရာက္ရွိေနၿပီ ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ၿငိမ္းခ်မ္းေသာ လမ္းစဥ္အျပင္ အျခား စစ္မွန္ေသာနည္းလမ္း မရွိေတာ့ဘဲ၊ ယခုအခ်ိန္သည္ အစိုးရေရာ အတိုက္အခံမ်ားပါ တဦးနွင့္တဦး ေဆြးေႏြးညွိႏႈိင္းရန္ နည္းလမ္းရွာေဖြ၍ တိုင္းျပည္၏ အက်ဳိးအတြက္ အတူတကြ အလုပ္လုပ္ၾကရမည္" ဟု အစီရင္ခံစာက ဆိုသည္။

အစီရင္ခံစာသည္ ၿပီးခဲ့သည့္ႏွစ္ ေအာက္တိုဘာလ ၂၃ ရက္ေန႔မွ ယခုနွစ္ စက္တင္ဘာလ ၅ ရက္ေန႔အထိ ၾကားကာလအတြင္း ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ ဖြံ႔ၿဖိဳးတိုးတက္မႈကို ေဖာ္ျပျခင္းျဖစ္သည္။

ႏိုင္ငံေရးအရ အေသစြဲကိုင္ထားမႈ မဟုတ္ဘဲ၊ ကြဲျပားေသာ နည္းလမ္းမ်ားအား ၾကိဳးစားရွာေဖြရန္အတြက္ ျမန္မာစစ္အစိုးရအား ဆက္လက္တိုက္တြန္းထားေသာ္လည္း အျပည္ျပည္ဆိုင္ရာ အသိုင္းအဝိုင္း၏ စိုးရိမ္ပူပန္မႈကို မွန္ကန္စြာ မတုံ႔ျပန္ခဲ့သည့္အေပၚ အားမလိုအားမရ ျဖစ္ေၾကာင္း သူက ေဖာ္ျပထားေသးသည္။

မစၥတာ ဘန္ကီမြန္းက "ဒီကိစၥမွာေတာ့ ကံမေကာင္းစြာဘဲ နိုင္ငံေရးလုပ္ငန္းစဥ္ အဆင့္ဆင့္မွာ အားလံုး ပါဝင္လာနိုင္မႈနဲ႔ ယံုၾကည္အားထားရမႈေတြ တိုးတက္လာဖို႕ ကုလသမဂၢရဲ႕ တိက်တဲ့ အၾကံေပးခ်က္ေတြကို စစ္အစိုးရက လက္ခံခဲ့ျခင္း မရွိခဲ့ပါဘူး" ဟု အစီရင္ခံစာထဲတြင္ ထည့္သြင္းေျပာဆိုထားသည္။

အစိုးရသည္ သူ၏ လမ္းျပေျမပံု လုပ္ငန္းစဥ္မ်ားကို အေကာင္အထည္ ေဖာ္ရန္ၾကိဳးစားေနေသာ္လည္း ျမန္မာနိုင္ငံ၏ နိုင္ငံေရး အေျခအေနမွာ ပိုမိုရႈပ္ေထြးလာကာ စိန္ေခၚမႈမ်ား ပိုမ်ားလာသလို၊ ပို၍ပင္ အကြဲအၿပဲမ်ား ျဖစ္လာနိုင္ျပီး လံုၿခဳံေရးေကာင္စီ အပါအဝင္ ႏိုင္ငံတကာ အသိုင္းအဝိုင္း၏ အာ႐ုံစိုက္ျခင္းသာ ပိုတိုးလာသည္ဟု သူက ဆက္လက္ေျပာၾကားသည္။

ျမန္မာႏိုင္ငံ၏ အဓိက အတိုက္အခံပါတီ အမ်ဳိးသား ဒီမိုကေရစီအဖြဲ႕ခ်ဳပ္၏ ေျပာေရးဆိုခြင့္ရွိသူ ဦးဥာဏ္ဝင္းက ကုလသမဂၢ၏ အခန္းက႑ကို ၾကိဳဆိုပါေသာ္လည္း စစ္အစုိးရက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္ျခင္းအားျဖင့္ ကုလ၏ အားထုတ္မႈကို ေသခ်ာေစရန္နွင့္ စစ္အစိုးရက ထိုသို႔ မတုံ႔ျပန္ခဲ့ပါက ေနာက္တမ်ဳိး လုပ္ေဆာင္ရန္ နည္းလမ္းရွိဖို႔လည္း ယခုလုိ တိုက္တြန္းလိုက္သည္။

သူက "ကုလသမဂၢရဲ႕ အခန္းက႑ကို အသိအမွတ္ျပဳပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ စစ္အစိုးရက ပူးေပါင္းေဆာင္ရြက္မွသာ အဲ့ဒါဟာ အက်ဳိးရွိႏိုင္မွာပါ။ ေမွ်ာ္မွန္းထားသလို အဓိပၸာယ္မွန္ကန္တဲ့ တံု႔ျပန္မႈမ်ဳိး မရွိခဲ့ရင္ ကုလသမဂၢအေနနဲ႔ ဘာဆက္လုပ္ရမယ္ဆိုတဲ့ တျခားနည္းတခု လိုအပ္ပါလိမ့္မယ္" ဟု ေျပာၾကားသည္။

NLD ပါတီအေနနွင့္ အမ်ဳိးသား ျပန္လည္သင့္ျမတ္ေရးအတြက္ ပထမ ေျခလွမ္းအျဖစ္ ပါတီေခါင္းေဆာင္ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ႏွင့္ ႏိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသားမ်ား အားလံုးကို ျပန္လႊတ္ေပးရန္ မစၥတာဘန္ကီမြန္းက ေတာင္းဆိုသည္ကိုလည္း ၾကိဳဆိုသည္။

ဦးဥာဏ္၀င္းက "ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္နဲ႔ နိုင္ငံေရးအက်ဥ္းသား အားလံုးကို ျပန္လႊတ္ေပးခဲ့ရင္ေတာ့ ဒါဟာ ေကာင္းမြန္တဲ့ စတင္မႈတခုျဖစ္ၿပီး၊ အာဏာပိုင္ေတြ ျပဳလုပ္ေပးမယ့္ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးေရးဆီ သြားရာမွာ ပထမ ေျခလွမ္းတခုလည္း ျဖစ္လိမ့္မယ္လို႔ က်ေနာ္တို႔ ေျပာႏိုင္ပါတယ္" ဟု ေျပာၾကားသည္။

သို႔ေသာ္လည္း NLD သည္ ၿပီးခဲ့သည့္ ၾသဂုတ္လအတြင္းက ျမန္မာျပည္သို႔ လာေရာက္ခဲ့ေသာ အေထြေထြ အတြင္းေရးမွဴးခ်ဳပ္၏ ေနာက္ဆံုးခရီးစဥ္ကို "အက်ဳိးမရွိ" ဟု ေျပာဆိုေဝဖန္လိုက္သည္။

"ကုလသမဂၢဟာ အက်ဳိးရွိရွိ လုပ္ေဆာင္ဖို႕ လိုအပ္ေနပါေသးတယ္။ အကန္႕အသတ္ေတြ ရွိေနတယ္ဆိုတာ မွန္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကုလသမဂၢဟာ ဒီကန္႔သတ္မႈေတြ ရွိေနေပမယ့္ စစ္အစိုးရကို ေဆြးေႏြးတိုက္တြန္း ဖိအားေပးသင့္တယ္" ဟု ဦးဥာဏ္ဝင္းက ဆုိသည္။

---------------------------------------------------------------------------------------------------

(Photo Source: http://www.thanlwin.com/new/index.php?option=com_content&task=view&id=236)

UN calls for the release of Myanmar's political prisoners (AFP)

GENEVA (AFP) — The new UN High Commissioner for Human Rights Navi Pillay called for the release of Myanmar's political prisoners Thursday as she launched a 'justice and dignity' week for detainees around the world.

"We believe that there are still 2,000 political prisoners in Myanmar," said Pilaly in her first press conference since taking office.

"We are asking the authorities in Rangoon to free them," she added.

Last week, she welcomed the release of seven political prisoners there.

The High Commissioner also called the detention of Myanmar's pro-democracy leader Aung San Suu Kyi "completely illegal, even in respect of the country's law."

Pillay also highlighted the plight of detainees in other countries.

"The number of people around the world who are believed to be held in some form of detention that is unjust or inappropriate probably runs into the millions," said Pillay.

"Every day around the world, there are hundreds of new cases of men, women and children being placed in detention, when they shouldn't be, sometimes in atrocious conditions," she added.

The South African lawyer, who has served as a judge with the International Criminal Court and as Judge President of the International Criminal Tribunal for Rwanda, became UN High Commissioner for Human Rights in September.